Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

The Greek answer to Y-Combinator, an iDea to democratize access to capital.

90% of Y Combinator Startups Have Already Accepted The $150k Start Fund Offer

Yuri Milner invested 150K$ by just trusting the judgement of Y-Combinator team in all the graduated ventures...


If we read the comments of the article we noticing immediately, how bitter they are...

Why so bitter on this act, of funding all?

In Greece we have a say: One day, a Genie appeared to a Shepard, the Genie said "You have one wish that I can materialize for you, it can be everything, I can make you the richest person on earth, so what is your wish?", and the Shepard answered "I wish the goat of the neighbor to be dead...!!!"

Did we Greeks spread the dead goat disease to the world?

In fact what we all western countries need is to invest in the real economy to tackle the Financialization monster that eats up our jobs and increases our deficit.

I might totally disagree with Y-Combinator that the idea doesn’t matter, but what they do is a good method to evaluate ideas and teams. Although it’s not perfect since its limited to the expertise of a handful of experts, I have a very strong feeling that Yuri will not loose his money… Yuri actually targets to what I call massive innovation…

Marc Dangeard from Entrepreneurs Commons did a research and found that just the 2% of the fastest growing startups are really founded by VC’s and Angels. The rest 98%, that were in some point in time disqualified by VC’s and Angels, were they bad business?

Or did the current system of evaluation failed to pinpoint them as valuable?

In reality as we can’t predict the stock markets, the same way we can’t predict the success of a good idea unless we test it in the market.

Most of the time VC’s and Angels, are just waiting for someone to take the risk and bet first. I’m using the term “bet” because most of the VC’s and Angels see it like gambling. As a society we are used to consider the placement of capital in a venture, a signal to further invest. This sparks a "chicken and egg" circle, in which ideas lost, because none did the first step...

At the end, because there are other ways to make “easier” money like, stocks, commodities etc. we just finance this 2% of the good ideas that are out there, and we see China taking over the real economy every day…

Our Governments are spending trillions of tax payer’s money to save casino banks, why don’t we do the same with our startups? A billion dollars could finance 1000 startups 3000 seeds and 6000 pre-seeds, an investment that could change the life’s of hundreds of thousands of citizens…

But how we going to invest? What will be the filter if not Angels, VC’s and experts?

What we missing is a scalable mechanism that will do all that with transparency, entrepreneurial excellence, derived from the people and be there for the people, with extremely low managerial cost.

We need to democratize access to capital especially on the early stage, seed and startup.

What really Y-Combinator does, is using the business sophistication of a handful of experts, which first evaluate massively submitted ideas and then foster the selected ideas along with the teams behind them, by investing primarily their TIME with them and NOT always their capital for a share of 2% - 8%.

So what actually Yuri did, was to trust the TIME investment of the Y/C team to these ventures in order to invest. He relied on Y/C experts business instinct. Actually he relied to what I call Innovation Dipole, the matching of an experienced business mind set (Y/C team) with a creative mind set (idea promoters, entrepreneurs).

There is a novel system which is doing a similar thing, but in a more scalable way and geographically independent, that it doesn't rely in a handful of experts but instead in the community. The system is called iDea, the acronym comes from Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment. It’s like a massive Y-Combinator driven from the people.

iDea concept claims, that TIME is equivalent to CAPITAL (we always say time is money isn't...), so if someone invests his time to an idea, the idea must be a good one. So people that don't have capital they can invest their TIME on ideas with the help of a system. That TIME investment triggers a series of events that aiming to foster ideas and form good teams that are willing and able to innovate.

The philosophy of iDea concept teaches that, innovation is all about ideas and people, not only capital.

More about iDea concept @


Check out also the theory about Innovation Dipole and notice how it resembles to what Y/C does.

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Επιχειρηματικότητα, το νέο έγκλημα κατά συρροήν…

Αφορά το Άρθρο 3 για το Προσχέδιο Νόμου «Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής, Αναδιάρθρωση των Φορλογικών Υπηρεσιών και άλλες Διατάξεις Αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών»

Το πρόβλημα σε τέτοιο είδους νομοσχέδια, όπως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση, βρίσκεται στον Defacto δόλο.

Η πράξη της μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών ή της μη καταβολής δηλωμένων παρακρατουμένων φόρων είναι διαφορετική από την μη κοπή αποδείξεων.

Η διαφορετικότητα έγκειται στον δόλο. Στην πρώτη ο δόλος είναι ενδεχόμενος ή δεν υφίσταται καν και στην δεύτερη εμπεριέχεται στην πράξη.

Σε ένα στυγερό έγκλημα όπως ένας φόνος, από το νομικό μας σύστημα υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός και επιπλέον πρέπει να αποδειχτεί ο δόλος «πέραν πάσης αμφιβολίας» για να υπάρχει καταδίκη. Το παράξενο είναι, γιατί δεν υπάρχει και στα «εγκλήματα» κατά του δημοσίου.

Ακόμα και στις ακάλυπτες επιταγές ο δόλος θεωρείται defacto παρολο που εκδότης και αποδέκτης συναινούν στην πράξη, ακόμα και στην μη καταβολή των εισφορών του ΟΑΕΕ, που σημειωτέων το πρόβλημα από την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής κάλυψης ή σύνταξης το έχει ο ίδιος ο «εγκληματίας», ενώ το ταμείο του παρακρατεί, μέχρι να πληρώσει ο «εγκληματίας», όλο το ποσό που έχει δώσει μέχρι εκείνη την στιγμή χωρίς να του προσφέρει εντωμεταξύ απολύτως τίποτα..

Π.χ. ένας επιχειρηματίας που έχει τζίρο λ.χ. 200.000 ευρώ το τρέχον οικονομικό έτος 2010, ένας πελάτης του αγόρασε με πίστωση αξία 50.000 ευρώ, το σύστημα υποχρεώνει τον επιχειρηματία να τιμολογήσει τον μηνά που διακίνησε το εμπόρευμα με ΦΠΑ, ο πελάτης λόγο της πίστωσης θα πληρώσει το 2011, τελικά όμως δυστυχώς δεν πληρώνει τον επιχειρηματία. Έτσι ο επιχειρηματίας πλέον αδυνατεί να λειτουργήσει και δεν μπορεί να καταβάλει ούτε τον φόρο εισοδήματος ούτε το ΦΠΑ το επόμενο έτος του 2011. Σε αυτή την περίπτωση δεν υφίσταται ούτε το γνωστικό στοιχείο ούτε το βουλητικό που καθορίζει τον δόλο.

Μιας και ο επιχειρηματίας, ούτε γνώριζε τι θα συμβεί, ούτε είχε την πρόθεση να μην πλήρωση.


Ο νόμος όμως θεωρεί τον δόλο defacto και το δικαστήριο δεν εξετάζει καν την ύπαρξη του, έτσι ο επιχειρηματίας καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες, εντελώς παράτυπα και κατά παράκληση όχι μόνο του Συντάγματος αλλά ακόμα και της κοινής λογικής.

Αυτή η διαφορά δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα «ενοχοποίησης» πολιτών που προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι παραγωγικό και να επιχειρήσουν.

Τα αποτελέσματα αυτής της κατάπτυστης λογικής των δυο μέτρων και δυο σταθμών όπου λ.χ. αν δεν καταβάλουν τις εισφορές τους, οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ είναι εν δυνάμει εγκληματίες αλλά οι ασφαλισμένοι του ΤΣΜΕΔΕ των μηχανικών δεν είναι…

Δηλαδή ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός των ΤΕΙ είναι εγκληματίας ενώ ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του Πολυτεχνείου δεν είναι…!

Αυτό οδηγεί τους πολίτες σε μια λογική του τύπου «Αφού αυτοί δεν σέβονται τις Συνταγματικές επιταγές γιατί εμείς να ακολουθούμε?»

Μια λογική εξαιρετικά επικίνδυνη που προκαλεί στρεβλώσεις, μιας και είναι αυτονόητο όπως απορρέει από το Σύνταγμα, η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας πρέπει να ισχύει και να εφαρμόζεται από την πολιτεία για όλους τους πολίτες, αδιακρίτως.

Οι φωνές εργαζομένων με υπαλληλική σχέση εργασίας , αριστεριστών και συνταξιούχων που καλούν την πολιτεία να στέλνει αδιακρίτως τους εγκληματίες επιχειρηματίες στην φυλακή ακόμα και για 5000 ευρώ, ξεχνούν πως αν σταματήσει η επιχειρηματικότητα να παράγει θέσεις εργασίας η ανεργία θα φτάσει στο 80% και τότε, όλοι θέλοντας να είμαστε μόνο υπάλληλοι, ήθελα να ήξερα τι θα κάναμε; Θα πουλούσαμε την χώρα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Θα εξαφανιζόμασταν; Τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους;…

Κύριοι σοβαρευτείτε, γιατί πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως η επιχειρηματικότητα είναι ότι πιο αριστερό υπάρχει μέσα σε ένα Καπιταλιστικό Κόσμο, που άγετε και φέρετε από τον Χρηματοπιστωτικό Καπιταλισμό, που στην πραγματικότητα καταστρέφει την πραγματική οικονομία καταπίνοντας συνεχώς θέσεις εργασίας, σαν μαύρη τρύπα.

Σχετικά με τον νόμο αυτό, ο κάθε λογικός νομοθέτης θα έπρεπε να εφαρμόζει την βασική αξία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, του να είσαι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής σου από την πολιτική αγωγή, πράγμα που δεν συμβαίνει με αυτή την διάταξη.

Το κράτος με τα τελευταία νομοσχέδια όπως γνωρίζεται όλοι, έχει πλέων την δυνατότητα να βρίσκει τα πάντα όταν θέλει. Ακόμα και με δικαστική συνδρομή μπορεί να ζητά τις καταθέσεις και τις επενδύσεις σε ακίνητα και μετοχές από τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οπότε αυτή η λογική της «αδυναμίας» απόδειξης του πόθεν έσχες που σιωπηρά επικαλείτο το νομοσχέδιο που οδηγεί στην defacto ποινικοποίηση όλων αδιακρίτως, είναι αίολη και επικίνδυνη.

Αυτό που ζητά ο επιχειρηματικούς κόσμος είναι το αυτονόητο. Τηρήστε το Σύνταγμα και σεβαστείτε την ισονομία, την ισοπολιτεία και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που θα έπρεπε να εγγυάται ένα δημοκρατικό καθεστώς.

Δεν έχει στεγνώσει ακόμα το μελάνη του ΑΕΔ που αποφάνθηκε πως για χρέη προς το δημόσιο δεν μπορεί να στερείται η ελευθερία του ανθρώπου… αν θέλετε να παραβείτε την απόφαση με το παραθυράκι της επίκλησης του εγκλήματος άρα του ποινικού, ειλικρινά πέστε μας πως αποδεικνύεται ο δόλος όταν ένας άνθρωπος αδυνατεί να πληρώσει πραγματικά; Με πιο θράσος ο κ. Κουτρουμάνης δέχτηκε την εκχώρηση οφειλής στο ΟΑΕΕ, στην ΔOY; Για να μπαίνει ο κακομοίρης, που αδυνατεί να πληρώσει, πιο βαθιά στην φυλακή; Δεν καταλαβαίνεται πως υπάρχουν όρια;

ΑΕΔ 1/2010: Προσωπική κράτηση για χρέη προς το δημόσιο. Κρίση ότι το μέτρο της προσωπικής κρατήσεως διαφέρει των γνησίων μέσων εκτελέσεως (κατάσχεση κλπ), τα οποία συνιστούν άμεση επέμβαση του δημοσίου στην περιουσία του οφειλέτη προς είσπραξη του προς αυτό χρέους, διότι αποτελεί μέτρο καταναγκασμού όχι επί της περιουσίας, αλλά επ` αυτού τούτου του προσώπου του οφειλέτη, προκειμένου να εξαναγκασθεί στη δια παντός μέσου καταβολή του οφειλόμενου χρέους. Τούτο όμως είναι συνταγματικώς ανεπίτρεπτο, ως αντικείμενο στο άρθρο 2 παρ. 1 του συντάγματος.


Κυνηγήστε τους φοροφυγάδες που έχουν δόλο, αποδεικνύοντας τον πρώτα πέραν πάσης αμφιβολίας, όπως κάνουμε σαν ευνομούμενη πολιτεία με τους δολοφόνους, εφόσον έχετε όλα τα μέσα πλέον για να το πετύχετε αυτό και τότε κρεμαστέ τους στο Σύνταγμα….

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Απελευθερώνοντας τις ιδέες…

Νομίζω πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και μπορώ να δημοσιοποιήσω μια πρόταση μου, που έχουμε καταθέσει στην πολιτεία εδώ και αρκετό καιρό, σαν ΕΣΥΝΕ.

Αφορά ένα μηχανισμό που στον πυρήνα του βρίσκεται η απελευθέρωση των ιδεών και της επιχειρηματικότητας από τα δεσμά του κεφαλαίου… τα δεσμά έστω του αρχικού κεφαλαίου…

Ο μηχανισμός ονομάζεται iDea, όπου είναι τα αρχικά του Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment, το Δίπολο Καινοτομίας αποτελείται από την δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα. Δυο στοιχεία/πόλοι που αν συντονιστούν και ισορροπήσουν παράγουν Καινοτομία.

Θεωρώντας πως κανένας δεν θα επένδυε τον χρόνο του σε μια κακή ιδέα χωρίς ικανές απολαβές, καταλήγω σε έναν μηχανισμό, που αξιολογεί και επιλέγει μαζικά ιδέες, που κεντρίζουν το επιχειρηματικό ένστικτο.

Πως γίνεται αυτό; Απλώς βάζοντας τις ιδέες να τις αξιολογήσουν άνθρωποι που έχουν τα χαρακτηριστικά ενός business developer, με δεδομένο πως η θετική τους αξιολόγηση ισοδυναμεί με άμεση δέσμευση/συνεργασία/συνεταιρισμό με τον φέρων την ιδέα entrepreneur, ώστε κατά συνέπεια η σωστή αξιολόγηση να ισοδυναμεί με κέρδος.

Δηλαδή αντί να καταπιέζουμε το ένστικτο ενός αξιολογητή για πιθανή «λαμογιά», απλά να το επιβραβεύουμε. Δίνοντας έτσι την δυνατότητα μαζικά (και όχι μόνο σε κάποιους άγνωστους), σε όσους έχουν τα προσόντα, να είναι ελεύθερα αξιολογητές και εν δυνάμει μελλοντικοί συνεταίροι/συνεργάτες στην δράση που πιστεύουν. Ούτως ώστε αποκλειστικά με την εργασία τους και το ένστικτο τους, να μπορούν να καρπώνονται τα ωφέλει της επιτυχούς αξιολόγησης τους. Επιπλέον ποιος δεν θα σεβόταν την άποψη ενός αξιολογητή/συνοδοιπόρου σε μια επιχειρηματική δράση;

Δημιουργούμε με αυτόν τον τρόπο, ένα μηχανισμό αξιολόγησης σεβαστώ από όλους, εντελώς αξιοκρατικό, δημοκρατικό και ταυτόχρονα αδύνατο να χειραγωγηθεί, μιας και τα δυο μέρη που ορίζουν το αποτέλεσμα, προέρχονται από την ελεύθερη αγορά, έτσι λόγο της μαζικότητας και της αρχικής ανωνυμίας, κανείς δεν θα μπορεί να αλλοτριώσει την διαδικασία.

Η πολιτεία απλά βάζει μόνο τα χρήματα και τους κανόνες και εμείς απλά, αν θέλουμε να αλλάξουμε την ζωή μας, πρέπει να είμαστε άριστοι και αποδοτικοί στο να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας, που όμως εμείς οι ίδιοι ορίσαμε έτσι ώστε τελικά να καινοτομούμε.

Ένας κανόνας που θα μπορούσε να θέσει η πολιτεία μπορεί να είναι λ.χ. η επιτυχία να ορίζεται από τις πωλήσεις αποκλειστικά στο εξωτερικό, αν θέλουμε να προωθήσουμε την εξωστρέφεια.

Ο μηχανισμός θα χρηματοδοτεί με 100% κεφάλαια την διαδικασία αρχικής ανάπτυξης (σύμφωνα με την οδηγία της ΕΕ 2006/C 194/02 άρθρο 5,1 d,e) ώστε όλοι να μπορούν να λάβουν μέρος χωρίς να εξαρτώνται από το αν η οικογένεια τους έχει χρήματα για να επένδυση. Επιπλέον ο μηχανισμός δεν θα επιτρέπει σε κανένα να κερδίσει (εκτός από τον αυστηρό βιοπορισμό) παρά μόνο όταν επιτύχει τον στόχο του.

Οι δράσεις θα λαμβάνουν χώρα σε ειδικά διαμορφωμένα τεχνολογικά πάρκα, τα χρήματα θα τα ελέγχουν οι οικονομικές υπηρεσίες των πάρκων και θα εκταμιεύονται ανάλογα με το business plan, που θα δημιουργείται στην πορεία της δράσης περνώντας επιτυχώς από τις φάσεις pre-seed, seed και startup. Μια δικλίδα ασφαλείας θα μπορούσε να είναι η καταγραφή της φυσικής παρουσίας των φορέων στο πάρκο, με την χρήση βιομετρικών ρολογιών παρουσίας προσωπικού.

Έτσι τελικά όσοι θα θέλουν πραγματικά να πετύχουν κάτι, θα δουλεύουν, όσοι θα θέλουν να εκμεταλλευτούν τον μηχανισμό, απλά θα αποβάλλονται από μόνοι τους ή αναγκαστικά.

Ενδεικτικά, με 75εκ. ευρώ θα μπορούσαμε να χρηματοδοτήσουμε για έξι χρόνια 900 ιδέες με pre-seed από αυτές οι 450 θα συνέχιζαν σε seed και θα καταλήγαμε να τρέχαμε 180 start-ups όπου από αυτά οι 90 θα πετύχαιναν τον στόχο τους και θα αναχρηματοδοτώντας το σύστημα παράγοντας πάνω από 2000 σταθερές θέσεις εργασίας υψηλής αξίας άμεσα και έμμεσα...

Όπως βλέπετε δεν έχω μόνο τρέλα με τις εφευρέσεις και τους εφευρέτες αλλά επιπλέων, οραματίζομαι έναν κόσμο που όλοι μας θα έχουμε την δυνατότητα να απελευθερώνουμε την δημιουργικότητα μας, αξιοκρατικά χωρίς επίπλαστα εμπόδια, όπως κεφάλαια και επιτροπές σοφών.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το iDea στην διεύθυνση: iDea Framework