Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Αν η Ελλάδα ήταν ένα μαγαζί…


Η χώρα μας είναι σαν ένα μαγαζί με καλή θέση που είχε καλό brand και καλή πελατεία…

Αλλά τα προϊόντα μας ξεπεράστηκαν, πέφτουν οι πωλήσεις και πλέον πρέπει να δημιουργήσουμε νέα… και επιπλέον χρωστάμε πολλά...

Οι ιθύνοντες του μαγαζιού λοιπόν μαζεύονται και συζητούν τι πρέπει να γίνει…

Οι δεξιοί συνεταίροι είναι οι σπιτονοικοκύρηδες του μαγαζιού και είναι εξαιρετικά επιδέξιοι να εισπράττουν τα νοίκια τους και να κάνουν βελτιώσεις στα υδραυλικά, στα κεραμίδια, στις πόρτες… και τονίζουν πως μόνο έτσι θα έρθει η ανάπτυξη…

Οι ριζοσπαστικοί δεξιοί συνεταίροι, που επίσης είναι και σπιτονοικοκύρηδες, λένε πως αν σκάψουμε κάτω από το μαγαζί θα βρούμε κοιτάσματα πετρελαίου, επίσης αν διώξουμε την καθαρίστρια και τον κηπουρό που είναι λίγο μελαμψοί θα κάνουμε οικονομία, τέλος αν δείρουμε αυτόν τον βλάκα που παρκάρει μπροστά στην πόρτα του μαγαζιού θα έρθει νέα πελατεία… Και έτσι μ’αυτά και μ’αυτά ίσως μια μέρα να έχουμε χρόνο και χρήμα να ασχοληθούμε με το προϊόν και τις πωλήσεις…

Οι φιλελεύθεροι, που είναι εξαιρετικά επιδέξιοι στα οικονομικά, λένε τι πρέπει να γίνει στο λογιστήριο του μαγαζιού και στο ταμείο, αλλά όταν συζητάμε για την ανάπτυξη του προϊόντος και των πωλήσεων, λένε πως αν όλοι πάνε στα γραφεία τους στην ώρα τους, μειώσουμε τους μισθούς, βελτιώσουμε την πρόσβαση στο ψυγείο και κάνουμε οικονομία στην ζάχαρη, η ανάπτυξη του προϊόντος και των πωλήσεων απλά θα συμβούν… έτσι μόνα τους… Αν τους μιλήσεις και τους εξηγήσεις για τα χρήματα που χρειάζεσαι για την ανάπτυξη του προϊόντος θα προσπαθήσουν να σε πείσουν πως δεν τα χρειάζεσαι…

Οι κεντρώοι λένε λίγο από όλα, όλων των άλλων… για προϊόν, πωλήσεις, ουγκ…

Οι αριστεροί λένε πως η ανάπτυξη θα έρθει αν οι υπάλληλοι δουλεύουν λιγότερο και πληρώνονται περισσότερο, αν παίρνουν μεγαλύτερες άδειες και αν προσλάβουμε μερικούς ακόμα για να ξεκουράζονται οι παλιοί… για προϊόν, πωλήσεις επίσης ουγκ…

Οι ριζοσπαστικοί αριστεροί λένε να γκρεμίσουμε το μαγαζί και να το ξαναχτίσουμε με οικολογικά υλικά, ανεξαρτήτως του ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα να το κάνουμε αυτό λόγο οικονομικών δυσκολιών επιπλέον απαγορεύεται και από τους κανόνες της πόλης που δραστηριοποιούμαστε... Τέλος λένε πως αν πάρουν το μαγαζι από τον κακό σπιτονοικοκύρη/συνεταίρο, η ανάπτυξη του προϊόντος πάλι θα έρθει και αυτή από μόνη της…

Κάπως έτσι, κανείς μα κανείς δεν μιλάει για το προϊόν… για το πώς ακριβώς, με τα ελάχιστα χρήματα που έχουμε στο ταμείο θα το αναπτύξουμε, για το πώς θα πετύχουμε πωλήσεις και άλλα τέτοια φαιδρά…

Και  γκλου, γκλου, γκλου, βουλιάζουμε…


1 σχόλιο:

  1. Βαγγέλη, επίτρεψέ μου να σε διορθώσω όσον αφορά τους ("κλασικούς") Φιλελευθερους
    Δεν υποστηρίζουν να «κάνουμε οικονομία στην ζάχαρη»,
    αλλά αντιθέτως να χρησιμοποιούμε «ακόμα περισσότερη ζάχαρη», καθώς θα τονώσει την αγορά.

    Ο συνδυασμός Λιτότητας και Παραγωγικότητας είναι πρόταση ΝΕΟφιλελευθερισμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή