Κάτω ο απολυταρχισμός των σοφτγουεράδων…

Χτες το απόγευμα κατέβηκα στο εργαστήριο μου, στο υπόγειο του σπιτιού, εκεί που έχω όλα μου τα προσωπικά εργαλεία που τόσα χρόνια μου έχουν σταθεί φιλαράκια σε όποια ιδέα ήθελα να υλοποιήσω για χόμπι ή για δουλειά.

Κατέβηκα γιατί έτσι, ίσως για να ξεσκάσω μιας και αυτόν τον καιρό φτιάχνω μια φορητή συσκευή παροχής ρεύματος από τον ήλιο, γιατί το καλοκαίρι σκέπτομαι να πάρω τα τρία ζουζούνια μου, την συζηγάτα και να πάμε για κάμπινγκ… Μάλλον δικαιολογία είναι όλο αυτό, για να φτιάχνω πράγματα… βλέπετε η δημιουργία είναι το ελιξίριο της ζωής μου…

Ενώ πάλευα να ανοίξω κάτι τρύπες 40 χιλιοστών σε ένα σασί, γεμάτος από τα ρινίσματα και ιδρώνοντας, κάθισα να ξαποστάσω…

Εκείνη την στιγμή, δεν ξέρω πως, αλλά μάλλον επειδή είμαι θυμωμένος με την όλη κατάσταση, μου ήρθε για μια ακόμη φορά στο μυαλό ο Γρήγορης. Ο Φαρμάκης για όσους δεν τον ξέρετε είναι ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος, ομορφάντρας, μηχανικός, προγραμματιστής, στατιστικολόγος ή κάτι τέτοιο, επιτυχημένος επιχειρηματίας και ανοιχτόμυαλος. Προσφάτως πολιτεύτηκε με το ΔΗ. ΣΥ.

Θα μου πείτε ποιο είναι το ζόρι σου μαζί του?…

Αυτό σκεφτόμουνα και εγώ εκείνη την στιγμή… ενώ σκούπιζα τον ιδρώτα μου και τίναζα από πάνω μου τα ρινίσματα…

Τότε μου έρχονται στον νου και κάνα δυο άλλες φιγούρες, αυτή του Γιώργου Τζιραλή (Open-Coffee) και του Νίκου Μοραϊτάκη (Upstream)… Σοφτγουεράδες και αυτοί… Άνθρωποι που τους θεωρώ αξιόλογους, αλλά για κάποιο λόγο μου την δίνουν στα νεύρα…

Προσπαθώντας να εντοπίσω, το γιατί μου την δίνουν στα νεύρα, σκεπτόμενος το κοινό τους σημείο, στα κείμενα τους, στα λόγια τους, στις απόψεις τους, συνειδητοποίησα πως αυτό μετουσιώνεται στην φράση σλόγκαν:

«Δεν χρειαζόμαστε καμιά στήριξη από το κράτος, χρηματοδότες κτλ, μπορούμε και μόνοι μας»…

Εκείνη την στιγμή μου κάνει κλικ…

Ποια είναι η διαφορά μας?

Εκείνοι για να πραγματώσουν (sic) τις ιδέες τους χρειάζονται πολύ διάβασμα, ένα λάπτοπ από το πλησιέστερο SuperMarket και μια πρόσβαση στο διαδίκτυο… Και πολύ-πολύ προσωπική δουλειά…

Ενώ εγώ σαν ηλεκτρολόγος/ηλεκτρονικός μηχανικός για να φτιάξω μια συσκευή όπως το FiberPack π.χ. πρέπει να έχω εργαλεία, όργανα μέτρησης, σχεδιαστικά προγράμματα, γνώσεις μηχανολογίας, ηλεκτρονικής, να συνεργαστώ με μηχανουργία, να βρω και να προμηθευτώ πρώτες ύλες, όλα τα ειδικά υλικά, τον ειδικό εξοπλισμό για τον έλεγχο και την πιστοποίηση και τόσα άλλα…

Αυτό που κάνουν εκείνοι είναι εξίσου χρήσιμο και απαραίτητο στους πελάτες τους όπως αυτό που κάνω και εγώ για τους κινηματογραφιστές με το FiberPack…

Βασικά ο Γρηγόρης, ο Νίκος και ο Γιώργος όταν θέλουν να ηρεμήσουν να δούνε μια ωραία ταινία π.χ. σαν αυτή του βραβευμένου Πορτογάλου σκηνοθέτη Manoel de Oliveira που ολοκληρώνω αυτή την εποχή, παίρνουν το τηλεκοντρόλ στα χέρια τους ανάβουν το DVD, το Home Theatre, την 47αρα LED HD τηλεόραση τους, βγάζουν από την κατάψυξη μια πίτσα την βάζουν στον φούρνο ρυθμίζουν τον χρονοδιακόπτη, παίρνουν και μια μπύρα από το ψυγείο τους, κάθονται αναπαυτικά στον καναπέ τους και απολαμβάνουν…

Δεν τους περνά καν από το μυαλό, πως όλα αυτά τα πραγματικά αντικείμενα που έχουν γύρω τους, κάποιοι άνθρωποι χρειαστήκαν ένα βουνό εξοπλισμού και χρόνια μελέτης, έρευνας, έμπνευσης, πειραματισμού, σειρά εφευρέσεων και σκληρής εργασίας για να παραχθούν…

Από τον υλοτόμο μέχρι το επιπλοποιό, από τον μηχανολόγο μέχρι τον ηλεκτρονικό, από τον κτηνοτρόφο μέχρι τον τυροκόμο, από τον γεωργό μέχρι τον αρτοποιό, από εμένα με το FiberPack μέχρι τον Manoel de Oliveira… όλα αυτά για να μπορούν να αράξουν στον καναπέ τους και να δουν την ταινία τους…

Αντηχεί στα αυτιά μου η φράση «Δεν χρειαζόμαστε καμιά στήριξη από το κράτος, χρηματοδότες κτλ, μπορούμε και μόνοι μας»… και φουντώνω…

Όλοι εμείς που η δουλειά μας είναι έξω από το λογισμικό και το ιντερνέτ έχουμε ανάγκη ένα σκασμό εργαλεία, ειδικότητες, ανθρώπους, υλικά, μάρκετινγκ, μεταφορές, έτσι όταν έχουμε μια ιδέα για να την πραγματώσουμε, όπως συνηθίζουν να λένε… για να επιχειρήσουμε έχουμε ανάγκη στήριξης… χρηματοδότησης…

Ναι έχουμε ανάγκη στήριξης, πώς να το κάνουμε δηλαδή? Δεν μας φτάνουν 5 - 10 χιλιάρικα του μισθού, του μπαμπά, της πιστωτικής, της θείας… Για να επιχειρήσουμε και να καινοτομήσουμε χρειαζόμαστε χρηματοδότηση ύψους τουλάχιστον 200 - 500 χιλιάδων…

Τι μας λένε δηλαδή? Να γίνουμε όλοι σοφτγουεράδες? Και μετά τι?

Τι θα τρώμε, που θα καθόμαστε, τι θα φοράμε, πως θα κινούμαστε?

Βασικά πως θα υπάρχουμε? Εκτός και αν μπούμε στο Matrix και γίνουμε όλοι bits και Bytes…

Πόσοι θα κάνουν μπίζνες στο ιντερνέτ τέλος πάντων? Πόσα Groupon? Εκτός από τα δισεκατομμύρια των ινδών - κινέζων που σε λίγο θα γεμίσουν τα πάντα, πόσοι?

Έτσι άξαφνα γεμίσαμε «φιλελευθέρους», θιασώτες μιας κατάστασης που δεν μου θυμίζει Δημοκρατία αλλά κάτι διαφορετικό…

Με ένα παράξενο τρόπο απαξιώνουμε την έννοια της Δημοκρατίας, της αναδιανομής ίσων ευκαιριών και δυνατοτήτων, της χρηστής διαχείρισης των κοινών πόρων με ένα «κάτι καινούργιο» που μοιάζει περισσότερο με το Φαρ Ουεστ…

Ένα «φιλελεύθερο» ρεύμα που περιπλέκονται εισοδηματίες, απανταχού βολεμένοι, όπως και επιτυχημένοι επιχειρηματίες, διάφορα μεγαλοστελέχη, internet enthusiasts και φιλάνθρωποι επικοινωνιολόγοι, οικολόγοι και λοιπές ομάδες που όλοι έχουν κοινό χαρακτηριστικό να βρίσκονται ψηλά στην οικονομική πυραμίδα ή με κάποιον τρόπο να μπορούν να είναι αυτόνομοι από το σύστημα πχ σοφτγουεράδες…

Και όλο αυτό το πακέτο τυγχάνει να κατακυριεύει με απόψεις την μπλογκόσφαιρα, να γεμίζει τα SM, αδιαφορώντας για το τι πραγματικά συμβαίνει στο υπόλοιπο πραγματικό κόσμο του 85%...

Έτσι τελικά έχουμε όλοι αποκτήσει την εντύπωση πως η επιχειρηματικότητα, τα startups και η δημιουργικότητα είναι ότι συμβαίνει μέσα σε ένα κομπιούτερ και επειδή ότι συμβαίνει μέσα σε ένα κομπιούτερ είναι μηδενικού κόστους συνεπάγεται πως η επιχειρηματικότητα, τα startups και η δημιουργικότητα δεν χρειάζεται στήριξη από την δημοκρατία μας και όλοι μπορούμε να είμαστε «φιλελεύθεροι»…

Και δωσ’ του όλοι μαζί να μιλάνε για την ανάπτυξη σαν να είναι ένα φυσικό φαινόμενο που απλά κάνοντας μεταρρυθμίσεις, συμβαίνει… Την στιγμή που ο τραπεζικός δανεισμός είναι ανύπαρκτος, επενδυτές που να επενδύουν στην καινοτομία έξω από το ιντερνέτ ήταν, είναι και θα είναι, ανύπαρκτοι… (αν και στο ιντερνέτ είναι επίσης ανύπαρκτοι).

Έτσι έχουμε το φαινόμενο του απολυταρχισμού των σοφτγουεράδων…

Ναι αυτό είναι απολυταρχισμός κύριοι, ατομικισμός, πείτε το όπως θέλετε …

Επειδή εσείς μπορείτε χωρίς χρηματοδότηση, σημαίνει πως και εμείς μπορούμε?

Ε όχι, δεν μπορούμε… Και μην περιμένετε ανάπτυξη χωρίς χρηματοδότηση, γιατί απλά δεν συμβαίνει, ότι μεταρρύθμιση και να κάνετε.

Αν δεν υπάρξει μια ολόκληρη οικονομία, μια κοινωνία, με τον επιπλοποιό, τον ηλεκτρολόγο, τον μηχανολόγο, τον γεωργό, τον οικοδόμο κτλ δεν μπορείτε να υπάρχετε… πώς να το κάνουμε δηλαδή…

Κάτω ο απολυταρχισμός των σοφτγουεράδων!

Τι είναι επιχειρηματικότητα?

Η έλλειψη συναντίληψης που έχουμε για το ποια είναι τα προβλήματα της επιχειρηματικότητας στην χώρα μας πηγάζουν από το ποιοι μιλούν για αυτήν…

1) Πολιτικοί και σύμβουλοι που δεν έχουν επιχειρήσει ποτέ στην ζωή τους ή που επιχείρηση ήταν η επιχείρηση του μπαμπά…

2) Συνδικαλιστές διαφόρων επαγγελματικών οργανώσεων που εξαρτούνται από τον προστατευτισμό του κράτους ή από τις δαπάνες του…

3) Επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε χώρους μονοπωλιακούς από την φύση τους ή που έγιναν μονοπωλιακοί λόγο διαπλοκής…

4) Επιχειρηματίες που ενώ είναι υγιής δεν έτυχε ποτέ να αποτύχουν έτσι έχουν μια στρεβλή εικόνα του τι είναι επιχειρηματικότητα…

5) Οικονομολόγοι που το μόνο που ξέρουν είναι τα μοντέλα που τους δίδαξαν άλλοι οικονομολόγοι που και αυτοί δεν είχαν ιδέα του τι είναι επιχειρηματικότητα…

6) Δημοσιογράφοι που απλά επαναλαμβάνουν αυτά που λένε όλοι οι προηγούμενοι, μονότονα, ηλίθια, σχεδόν αυτιστικά…

Επιχειρηματικότητα είναι η τέχνη του να βλέπεις αυτά που οι άλλοι δεν βλέπουν και να κάνεις αυτά που οι άλλοι δεν έκαναν ποτέ…

Επιχειρηματικότητα ΔΕΝ είναι η επιτυχία, αλλά η ικανότητα του όταν αποτύχεις να ξανασηκώνεσαι σοφότερος και καλύτερος…

Επιχειρηματικότητα δεν είναι η επιτυχία γιατί αυτός είναι ο στόχος, επιχειρηματικότητα είναι ο αγώνας, είναι η πορεία προς τον στόχο…

Επιχειρηματικότητα είναι η αρετή του ευ αγωνίζεσθαι και όχι οι δάφνες στο τέλος του αγώνα… και σε κάθε αγώνα πρέπει να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες… κάτι που σήμερα ΔΕΝ συμβαίνει…

Επιχειρηματικότητα δεν είναι οι καλές πρακτικές, είναι η ικανότητα να επινοείς νέες καλές πρακτικές που ποτέ δεν διδάχτηκες…

Επιχειρηματικότητα είναι όπως ο χορός, δεν διδάσκεται θεωρητικά στα θρανία αλλά μόνο πρακτικά, με τις αποτυχίες μας...

Επιχειρηματικότητα δεν είναι να εκμεταλλεύεσαι μια αγορά, είναι η ικανότητα να δημιουργείς αγορά εκεί που δεν υπάρχει…

Επιχειρηματικότητα είναι αυτό που έχει φτάσει τον άνθρωπο να δαμάζει τις τέχνες, τα μαθηματικά, την επιστήμη, τις ασθένειες …

Επιχειρηματικότητα είναι αυτό που απελευθερώνει τους δημιουργικούς από την μιζέρια και εξυψώνει τους υπόλοιπους από την κατήφεια…

Επιχειρηματικότητα ΔΕΝ είναι lifestyle, ούτε events, ούτε rockstar entrepreneurship. Είναι σκληρή δουλειά, φαντασία και αρετή…

Αυτά…

Ένα εναλλακτικό σενάριο πτώχευσης με ευρώ…

Κατεβάστε και δείτε το αρχείο…

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2011 ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ

Σελ 2

Στήλη 5 γραμμή 1. α = 55δις Έσοδα

Στήλη 5 γραμμή 2. α+(β*2/3)+γ/2+δ= 53δις Έξοδα

+2δις πλεόνασμα στην μπάνκα για τις κρύες μέρες του χειμώνα.…

Άρα πτωχεύουμε, δεν πληρώνουμε τόκους, μηδενίζουμε το έλλειμμα, δεν κάνουμε φέτος επιστροφή φόρων (την κάνουμε μόνο σε όποιους έχουν εισόδημα κάτω από 20Κ και είναι μισθωτοί ή συνταξιούχοι και δεν έχουν πρώτη κατοικία) και δίνουμε ομόλογα για το 2020 με 3,5% ετήσιο  κουπόνι, μηδενίζουμε τις φορολογικές οφειλές κάτω από 150.000€ προ 2011 (απελευθερώνουμε δικαστήρια έτσι και εφορίες ώστε να ασχολούνται με τα τρέχοντα), υποχρεώνουμε τράπεζες σε επιμήκυνση δανείων ιδιωτών κατά 40% με το ίδιο αρχικό επιτόκιο.

Σφίγγουμε το ζωνάρι στις ΔΕΚΟ κατά 2δις ακόμα και δεν πουλάμε τώρα…

Εξορθολογούμε τα προνοιακά επιδόματα με εισοδηματικά κριτήρια.

Εφαρμόζουμε την Διαύγεια δια ροπάλου με άμεση αυτόφωρη φυλάκιση σε όποιον δεν την ακολουθεί, την συνδέουμε με ειδικά πεδία με την ΕΛΣΤΑΤ, προσθέτουμε υποχρεωτική φωτοτυπία τιμολογίου και αναλυτική περιγραφή αντικείμενου.

Προχωράμε την απελευθέρωση της αγοράς.

Φορολογικό, ΜΟΝΟ ηλεκτρονικές συναλλαγές για πάνω από 100 ευρώ, ΦΠΑ αυτόματα καταβλητέο σε τραπεζικό λογαριασμό, κατάργηση ΚΒΣ, ηλεκτρονικές διασταυρώσεις παντού, ηλεκτρονικά περουσιολόγιο, σύστημα εισροών εκροών στα πρατήρια και ηλεκτρονικό σύστημα για δημόσιες προμήθειες, τα συστήματα τα αγοράζουμε με απευθείας αναθέσεις σε όποιους τα έχουν φτιάξει στην Αγγλία, Αμερική, Γερμανία…

Κάποια πράγματά που έχουμε προτείνει οι Νέοι Επιχειρηματίες στην τρόικα για την επιχειρηματικότητα, (ΟΑΕΕ, πτωχευτικό δίκαιο, εισφορές στα μπόνους κτλ).

Βασικά κάνουμε σχεδόν όλα όσα λέει το 1ο μνημόνιο χωρίς τις επιπλέον οριζόντιες περικοπές και το σφάξιμο των μισθών του ιδιωτικού τομέα και των συνταξιούχων.

Όλα τα παραπάνω με στόχο επιπλέων πλεόνασμα της τάξης των +6δις για να αντιμετωπίσουμε την έλλειψη πρόσβασης στις αγορές και να βοηθήσουμε την εξαγωγική ανάπτυξη.

Για την Ανάπτυξη, σύνδεση επιτοκίου δανεισμού από τράπεζες σε επιχειρήσεις με το μελλοντικό λόγο εισαγωγών / εξαγωγών, (αν εισάγουν χρήμα από πωλήσεις στο εξωτερικό δανείζονται πολύ εύκολα με 1% με επιδότηση επιτοκίου, αν εξάγουν χρήμα για εισαγωγές ή μερίσματα-δάνεια δανείζονται δύσκολα με +10%, έχω ολόκληρη μελέτη κάνει γι αυτό με το πώς τα λαμογια δεν θα πάρουν φράγκο).

ΔΕΝ μπορούν να μας βγάλουν από το ευρώ αν δεν το κάνουμε μόνοι μας…

Οι τράπεζες θα διασωθούν γιατί ΔΕΝ μας ανήκουν, τους ανήκουν… Ο Γιούνκερ έχει ήδη πει πως ότι και να γίνει θα βάλουν 30 δις στις τράπεζες… (Επίσης θα μπορούσε να γίνει και από εμάς με ανταλλαγή με νέα χαρτιά «εθελοντικά» έτσι και αλλιώς για λογιστικές  εγγραφές πρόκειται) Η ΤτΕ δεν μας ανήκει, τα πετρέλαια ανήκουν στον Λάτση και στον Βαρδινογιάννη και αυτοί έχουν ευρώ στις τσέπες τους όπως και εμείς…. Άρα ποιος δεν θα μας πουλήσει με cash in advance? Το ίδιο ισχύει και για φάρμακα κτλ…  Οι αγορές είναι ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ...!! και εφόσον έχουμε τράπεζες που λειτουργούν... όλα καλά...

Διαβάστε εδώ : FT: Mechanics of a European capital flight

Σε ποιον ανήκει η EKT : Wiki European Central Bank
Η άποψη της Κατσέλη : Δεν μπορεί νομικά να στηριχτεί έξοδος από ευρώ

Στο twitter σήμερα :

Q: @yanisvaroufakis If we have a default on sovereign debt in Greece will ECΒ drop the Greek private banking system to liquidity default state?

A: @achillopoulos Simple answer: No! For then they would need to do likewise for Italian banks et al

Q: @yanisvaroufakis I will repeat to be very clear:They say that Implementation of Monetary Policy rules allow ECB to *decide* drop? Is it true?

A: @achillopoulos No it is not. They can decline Gk bonds as collateral. But the Gk banks have already pawned them to the... ECB for cash!

Ποιος δεν θα έρθει να επενδύσει τα λεφτά του σε δυο χρόνια σε μια χώρα που δεν χρωστά τίποτα, έχει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, το ιδιωτικό χρέος είναι το μικρότερο από ότι σε όλη την ΕΕ27 και οι τράπεζες της δίνουν επιτόκια καταθέσεων 7%?

Σε μια Ευρώπη που και οι πέτρες χρεωστάνε…!!!

Όσον αφορά το moral hazard το κάνουμε όπως οι Γερμανοί με την επανένωση της Γερμανίας, μια δικιά τους, μια δικιά μας, άρα είμαστε πάτσι... Δεν μας χρωστάν δεν τους χρωστάμε...

Τα πλην:

Οι ΔΥ δεν θα πληρώνονται όλα τα λεφτά τους αν το κράτος δεν έχει να τους πληρώσει, άρα θα πρέπει να κάνουν την δουλειά τους καλά και αποδοτικά για να έχει, γιατί ομολόγα και διεθνείς αγορές τέλος... για δέκα χρόνια τουλάχιστον...

Οι εργολάβοι δυστυχώς δεν θα έχουν έργα για μερικά χρόνια για να τρώνε.

Οι δημοσιογράφοι θα πρέπει να βρουν άλλες ποιο παραγωγικές δουλειές.

Και οι πολιτικοί θα πρέπει να υπολογίζουν πρώτα το οικονομικό κόστος πριν παίρνουν αποφάσεις...

Δηλαδή ότι θα προβλέπει το νέο σύμφωνο σταθερότητας της ΕΕ17 αλλά χωρίς μπαμπούλα…(ο μπαμπούλας θα είναι η έλλειψη χρήματος…)

Αυτά...

Σημείωση: Όλα τα παραπάνω αποτελούν προσωπικές μου απόψεις...

Fishes or Fishing Tools?

I’m astonished by the degree of how much we ignore the connection of the taxes we all pay to our communities, our Democracies, with the obligation of our communities to support and directly fund innovative entrepreneurship. It’s just unbelievable… we supply almost 40% of our income to pay taxes and we simply ignore this pile of cash when it comes to the very essence of our prosperity which is job creation and growth…

Is like we feel almost religiously that this monies are not for people… are for some extraterrestrial guys that called Politicians, Banks, Big Corps and some others that are called Public Servants…

What make our societies prosperous is entrepreneurship… is what creates new value for everything to run… Why we disconnect taxation from redistribution? The most basic principle of taxation is exactly that, to redistribute opportunities to unequal’s…

Aristotle said 

"There is nothing more unequal than the equal treatment of unequal people." 

Thomas Jefferson 2000 years later used this quote to establish in the US constitution the right of free public education for everyone! Jefferson is one of the most classic Liberals...

Why we don’t get it? A guy that has income of 10K€ is UNEQUAL when it comes to startup… And guess what these guys constitute >1/3 of our western population… They don’t have ideas? Guess what “Necessity is the mother of innovation”!!!

These guys have to try to find an INVESTOR… why they have to do such a thing? 

Nowadays investors are financing just the 2-3% of ALL SUCCESSFUL ideas out there!! 

And that percentage is falling every day!!!

Why we expect to change that with tax breaks and “policies”? 

Don’t we understand that Capitalism has converted from Entrepreneurial that was back in 60’s 70’s to Financial Capitalism? 

Investors are having hundreds of times better tools to make profits more predictable, than to invest in startups…!! 

Financialization is in full motion... Why we discuss about FTT or Tobin tax? 

Because there is a PROBLEM.-

Investors that do finance startups are giving just the 0.0006% of all capital that investors turnaround out there… Investors that finance startups are just a bunch of hobbyists playing with toys… don’t we GET that?

Why we try to solve it with a myriad of private *only* solutions? 

Why Crowd-funding, Social Cap etc?… 

Don’t we pay our taxes? 

*Why* we have invented a sort of "community tax" like Crowdfunding is?

Why we don’t INVENT a mechanism that will invest JUST a mare 0,2% of taxation to innovative entrepreneurship, a tool that can do this function within our Democracy context? 

Does our monies are just for bailing out Big Corps and Banks? 

Why we don’t care about our common capital? Our human capital? Our youth? 

Do we thing that we can’t be heard by the extraterrestrials (our politicians)? 

I have news for all of you guys; they don’t hear us because we don’t provide them a functional solution… a tool that does the job… Yes! It’s that simple…

Some would say transparency, bureaucracy and corruption are the barrier… 

I’d say, we have invented myriads of tools, we have gone to the moon and back, and we have done miracles in Technology, Medicine and Science!!!

What? We can’t invent a Transparent, Democratic and Market driven way to distribute, with merit, opportunities to our communities?

Is it our selfishness the barrier? "Why we should support the x and y?"

Or we are just plain stupid when it comes to distribute equally opportunities in order to create value?

I think its selfishness... 

Plain Ego... 

No Capitalism, No Imperialism, No Conspiracy theories, No Aliens, No nothing… 

Plain Ego… 

Our Democracies IS US! Yes! Me, You, Everyone... we are the community...

We prefer to do a charity than supply the means… 

We prefer to give a fish than to give the tools to catch fishes…

Probably because we have an interest to supply JUST fishes and NOT fishing tools…

We are causing the so called economic death spiral... We can change that... If we want.

One proposed solution... iDea Framework 

Να αλλάξουμε το αναπτυξιακό μοντέλο… Oυυυ αμέ…

Όλοι έχουμε ακούσει πως το πρόβλημα μας ήταν το αναπτυξιακό μοντέλο που είχαμε, που στηριζόταν σε μια κρατικοδίαιτη ανάπτυξη και βασιζόταν στον κατασκευαστικό κλάδο, στον εσωστρεφή εμπορικό και χαμηλής τεχνολογίας μεταποιητικό κλάδο και φυσικά στην κατανάλωση… 

Έχουμε όλοι ακούσει τον αρμόδιο υπουργό να αναφέρετε στην απαραίτητη αλλαγή του αναπτυξιακού μας μοντέλου…

Επίσης πολλοί έχουμε δει την ομιλία στο TEDxAcademy του Αρίστου Δοξιάδη για τα Tradables, Non Tradables και την Μικρομεσαία καινοτόμο εξαγωγική επιχειρηματικότητα που πρέπει να αναπτύξουμε… 

Ψάχνοντας να βρω που τελικά πρόκειται να επενδύσουμε τα τελευταία μας Δις του ΕΣΠΑ, έπεσα πάνω στην λίστα της Task Force με τα ώριμα έργα που πρότειναν οι αρμόδιες Ελληνικές αρχές και που πρέπει άμεσα να χρηματοδοτηθούν…

Για να δούμε λοιπόν την κατανομή των πόρων και τις θέσεις εργασίας που παράγουν, όχι όμως αυτές που άμεσα δημιουργούνται για κάνα δυο χρόνο και μετά εξαφανίζονται (του κατασκευαστικού κλάδου π.χ.), αλλά αυτές που μένουν και αποδίδουν για πολλά χρόνια στην οικονομία… (ROI είναι το Return On Investment η απόδοση της επένδυσης)

Το ιλιγγιώδες ποσό των 8,2δις πάει σε «τσιμέντα»… δηλαδή το 78,8%… πάει σε δρόμους, γεφύρια, νοσοκομεία, σχολεία, αεροδρόμια, λιμάνια… και ναι μεν δίνουν άμεσα δουλειά σε πάνω από 100.000 ανθρώπους αλλά σε ένα με δυο χρόνια οι δουλειές τέλος… μένουν μόνο 2193 μόνιμες θέσεις εργασίας…

Το δεύτερο τεράστιο ποσό των 2,2δις που αποτελεί το 20,6% πάει στο εσωτερικό μέτωπο, για την στήριξη των μΜΕ, σε διάφορες βελτιώσεις στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στα ενεργειακά δίκτυα, στην ερευνητική και ακαδημαϊκή κοινότητα και τέλος στην εξοικονόμηση κατ’ οίκον… εδώ έχουμε κάποιες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται και αντιστοιχούν στο 33,9% του συνόλου, δηλαδή περίπου 1637… Υπάρχουν κάποιες δράσεις όπως του Jeremy και το ΕΤΕΑΝ που δεν έχουν υπολογιστεί στις θέσεις εργασίας, αλλά δεδομένου του ευρέως φάσματος επιχειρηματικότητας που στοχεύουν δεν πιστεύω πως θα αποδώσουν περισσότερο από ότι οι υπόλοιπες δράσεις όπως π.χ. του νέου αναπτυξιακού νόμου που αποδίδει περίπου μια θέση εργασίας ανά 220.000 ευρώ επένδυσης.

Το απίστευτο νούμερο είναι η επένδυση που στοχεύει στην αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου… 0,64%... δηλαδή μόνο 67εκ ευρώ… καλά διαβάσατε 67 ολόκληρα εκατομμύρια!!! Που πάνε στο Corallia και στην Νέα Καινοτομική επιχειρηματικότητα του ΕΣΠΑ… το απίστευτο είναι πως αυτή η ελάχιστη επένδυση αποδίδει το 20% του συνόλου των νέων θέσεων εργασίας!!! Δηλαδή 1000 νέες μόνιμες θέσεις εργασίας με υψηλές αποδοχές και υψηλή προστιθέμενη αξία για την χώρα που αντιστοιχεί σε 67.000 ευρώ ανα θέση εργασίας. 67εκ. επένδυση για την βελτίωση του ισοζυγίου πληρωμών...

Δηλαδή αυτά τα 67εκ. παράγουν 55 φορές, ναι καλά διαβάσατε 55 φορές περισσότερες σταθερές θέσεις εργασίας από ότι οι επενδύσεις στα τσιμέντα…!!!

Αν δηλαδή δίναμε με έναν μαγικό τρόπο άλλα 200εκ με την ίδια στόχευση θα είχαμε τουλάχιστον άλλες 4000 νέες σταθερές θέσεις εργασίας ακόμα… δηλαδή όσες θέσεις εργασίας παράγουν τα υπόλοιπα 10δις…!!

Το ερώτημα λοιπόν είναι: 

ΓΙΑΤΙ δεν το κάνουμε? ΓΙΑΤΙ? 

Θα λείψουν 200εκ από τα τσιμέντα? Δεν έχουμε τρόπους? Μα τους έχουμε…

Άρα μήπως δεν θέλουμε?

Νομίζω πως είναι ορατή από τον πίνακα η «αλλαγή» του αναπτυξιακού μοντέλου, τρομάρα μας…

Η Ανάπτυξη, τα startups και ένα ανέκδοτο…

Στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου, κατά την διάρκεια της εβδομάδας των Μικρό-Μεσαίων Επιχειρήσεων (μΜΕ) SME-Week στο Ευρωκοινοβούλιο, ο εκπρόσωπος της Eurostat μας παρουσίασε μια νέα βάση δεδομένων με στατιστικά στοιχεία για το «Access to Finance» δηλαδή την πρόσβαση στην χρηματοδότηση των μΜΕ.

Η καινοτομία της ήταν πως απεικόνιζε τις συνθήκες πρόσβασης των μΜΕ στην χρηματοδότηση, όλων των μορφών, από τράπεζες, επενδυτικά κεφάλαια μέχρι και ιδιώτες, φίλους και συγγενείς, με δάνεια, εισφορά ιδίων κεφαλαίων, ακόμα και από κρατικές χρηματοδοτήσεις.

Θα σκεφτείτε και δικαίως, τι καινοτομία είναι αυτό; Δηλαδή δεν υπήρχαν τέτοια στοιχεία πριν; Ναι δυστυχώς, όσο τρελό και αν ακούγετε, δεν υπήρχαν… Όσοι από εμάς είμαστε πραγματικά entrepreneurs με 2-3 startups στην πλάτη μας, γνωρίζαμε κάποια πράγματα, αλλά όχι με επίσημα στοιχεία…

Μας τα παρουσίασαν λοιπόν, σαν ΟΕΣΥΝΕ στην ημερίδα «SME, Access to Finance» και μας είπαν πως είμαστε τυχεροί γιατί περιέχει στοιχεία του 2007 και του 2010 δηλαδή πριν και μετά την κρίσης των “Lehman Brothers” που ξεκίνησε στο τέλος του 2008.

Λίγες εβδομάδες αργότερα τα δεδομένα έγιναν διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της Eurostat. Μετά μεγάλης μου έκπληξης διαπίστωσα πως περιέχουν στοιχεία για τις Νέες Ταχέως Αναπτυσσόμενες Επιχειρήσεις (Young High-growth Enterprises) YHE, τις λεγόμενες «γαζέλες».

Γαζέλες λέγονται, κατά τον ΟΟΣΑ και την Eurostat, οι νέες επιχειρήσεις (startups) που παρουσιάζουν μέσα στην πρώτη πενταετία της ζωής τους πάνω από 20% ανάπτυξη για τουλάχιστον τρία συνεχόμενα χρόνια και συνήθως συναντώνται στον χώρο της υψηλής προστιθεμένης αξίας, της τεχνολογίας δηλαδή.

Οι ΥΗΕ είναι επομένως οι πραγματικά Επιτυχημένες startups μΜΕ επιχειρήσεις που παράγουν κατά μέσω όρο 5-7 νέες θέσεις εργασίας κατ’ έτος (μελέτη του Kauffman Foundation).

Για την χρηματοδότηση αυτών των επιχειρήσεων, χρόνια τώρα, είχαμε μια σειρά από μύθους να μας στοιχειώνουν… Όπως π.χ., πως την επιχειρηματικότητα την καταστρέφουν οι επιδοτήσεις, ή πως μια καλή ιδέα ή ένα καλό business plan βρίσκει πάντα χρηματοδότες ή είναι εύκολο να πάρει κρατικές επιδοτήσεις…

Πως δεν χρειάζεται να είσαι "λεφτάς", δηλαδή να έχεις εισοδήματα πάνω από 60.000 ευρώ/χρόνο για να ξεκινήσεις μια επιχείρηση υψηλής προστιθεμένης αξίας, μόνος σου…

Αρκετοί ισχυρίζονται πως δεν έχουμε αρκετές επενδύσεις από Angels ή Venture Capitals (VC's) σε τέτοιες επιχειρήσεις επειδή δεν υπάρχει ζήτηση κεφαλαίων συμμετοχών από εν δύναμη καλές ιδέες που πλαισιώνονται από καλές ομάδες γιατί φταίει η νοοτροπία των νέων μας…

Σε όλο το άρθρο θα εξετάσουμε τους τομείς που έχουμε ανάγκη να αναπτύξουμε ως χώρα σύμφωνα με την μελέτη της ΤτΕ του 2009 με τίτλο «ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΧΑΜΗΛΗ Η ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;» του Χρήστου Παπάζογλου (Οικονομικό Δελτίο Τεύχος 32, Μάιος 2009) σελ 40:

«Ενδεικτικό του προβλήματος ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι το γεγονός ότι το μερίδιο των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων υψηλής και μεσαίας τεχνολογίας ανήλθε στο 30% περίπου του συνόλου των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων της χώρας το 2006: πρόκειται για το χαμηλότερο μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ-15 (το μέσο μερίδιο για τις χώρες-μέλη της ΕΕ-15 ήταν υψηλότερο του 65% το ίδιο έτος). Από την άλλη πλευρά, το μερίδιο των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων χαμηλής τεχνολογίας ανήλθε στο 42% του συνόλου των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων το 2006. Αυτό ήταν το δεύτερο υψηλότερο μερίδιο στην ΕΕ-15.»

Οι τομείς του ICΤ, της Επιστήμης και της Τεχνολογίας είναι οι κατ’ εξοχήν παραγωγοί προϊόντων μέσης και υψηλής τεχνολογίας και κατ’ επέκταση υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Είναι οι τομείς που έχουμε τόσο πολύ ανάγκη ως χώρα για να μπορέσουμε να αντικαταστήσουμε την απώλεια εισροής κεφαλαίων στην χώρα μας μέσω της περεταίρω επέκτασης του δανεισμού μας. Οι τομείς αυτοί έχουν και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό πως επενδύεις 1 και παίρνεις 30, είναι τομείς επομένως με ιδιαίτερα υψηλή πολλαπλασιαστική ισχύ και ισχυρό “spill over effect” για την οικονομία μιας χώρας, χαρακτηριστικά που ισοδυναμούν σε πολλές-πολλές παράπλευρες νέες θέσεις εργασίας.

Για να δούμε λοιπόν τα δεδομένα… Θα αρχίσουμε με την ζήτηση για δανεισμό από τις YHE:

Εδώ παρατηρούμε πως ελάχιστες χώρες έχουν ίση ή μεγαλύτερη ζήτηση (πορτοκαλί χρώμα) από εμάς. Να μην ξεχνάμε πως τα μεγέθη αφορούν επιτυχημένες ΥΗΕ που στην πορεία τους έψαχναν να στηριχτούν μέσω τραπεζικού δανεισμού. Για να δούμε τώρα αν τελικά πήραν το δάνειο πού έψαχναν.

Εδώ βλέπουμε πως μέχρι πριν την κρίση του 2008 υπήρχε πρόσβαση στον δανεισμό αλλά από εκεί και μετά τα πράγματα γίνονται δύσκολα… ο δανεισμός αγγίζει το μηδέν. Παρατηρούμε επίσης πως ποτέ δεν χρηματοδοτούταν παρόλο που υπήρχε ισχυρή ζήτηση ο τομέας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας.

Για να δούμε παρακάτω τι γίνεται με την ζήτηση κεφαλαίων μέσω συμμετοχών, Angels, VC’s και όλες τις άλλες πηγές που παρέχουν κεφαλαίο έναντι μετοχών.

Εδώ παρατηρούμε το εκπληκτικό, καμιά χώρα στην Ευρώπη δεν παρουσιάζει μεγαλύτερη ζήτηση κεφαλαίων για συμμετοχές από Angels και VC’s από ότι η Ελλάδα…! Η επόμενη χώρα μετά από μας είναι η Δανία με σχεδόν την μισή ζήτηση από εμάς.

Άρα σε αυτό τον πινάκα καταρρίπτεται ο μύθος της έλλειψης ζήτησης από καλές ομάδες με καλές ιδέες...! Σημειώστε πως μιλάμε για ζήτηση που υπήρχε από επιχειρήσεις που είναι πλέον, αποδεδειγμένα, γαζέλες!

Για να δούμε αυτές οι επιχειρήσεις που είχαν όλες τις δυνατότητες από ποιες πηγές, τελικά πήραν τα κεφάλαια τους…

Για την οικονομία του χώρου έβαλα μόνο δυο πίνακες με τα συνολικά δεδομένα μιας και δεν έχουν καμία απόλυτος διαφορά ως προς την Ελλάδα… Οι Έλληνες αν δεν έχουν δικά τους λεφτά δεν μπορούν να ξεκινήσουν επιχείρηση… δεν μπα να είναι το επόμενο Facebook… αν δεν έχουν λεφτά τέλος…! 

Angels, VC’s και Τράπεζες είναι τo ποιο σύντομο ανέκδοτο…

Επίσης είναι οφθαλμοφανές πως τα Ελληνικά startups ΔΕΝ έχουν καταστραφεί από τις επιδοτήσεις γιατί πολύ απλά ΔΕΝ παίρνουν επιδοτήσεις…

Μια άλλη εξαιρετική παρατήρηση είναι πως η χώρα με την πιο εντυπωσιακή ανάπτυξη σε σχέση με τις ΥΗΕ (Γαζέλες) είναι η Φινλανδία, αν παρατηρήσετε τα πορτοκαλί highlights, φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού πως την επιτυχία της αυτή την έχει βασίσει στην Κρατική παρέμβαση με επιδοτήσεις…!!!

Τέλος είναι ορατό πως σε όλη την Ευρώπη από το 2007 και μετά έχουν περιοριστή σημαντικά οι επενδύσεις που κάνουν οι Angels και τα VC’s… κάτι που είναι συστημικά συνδεμένο με τον τρόπο που εξελίσσετε το φαινόμενο του Financialization, όπου ολοένα και περισσότερο οι Fund Managers ανά τον κόσμο ΔΕΝ προσδοκούν το κέρδος από επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά από επενδύσεις σε σύνθετα χρηματοπιστωτικά  «προϊόντα»…

Εδώ φαίνεται (πίνακας σελ 5) πως ούτε 1000 επένδυσης σε στάδιο εκκίνησης, σε νέες επιχειρήσεις, σε ολόκληρη την Ευρώπη των 500εκ ανθρώπων, δεν έχουν κάνει για το 2010... μιλάμε για μια σταγόνα στον ωκεανό...

Αλλά για να πάμε ένα-δυο βήματα παρακάτω… Έχουν οι Έλληνες την δυνατότητα να διαθέσουν ιδία κεφάλαια για να δημιουργήσουν αρκετές Γαζέλες ώστε να εκμεταλλευτούμε την δημιουργικότητα μας και να ξεκολλήσει η οικονομία?

Για να δούμε την κατανομή των εισοδημάτων στην Ευρώπη του 2006 για να πάρουμε μιαν ιδέα του που μπορεί να είμαστε σήμερα…

Όπως είναι ορατό από το γράφημα μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, 1-2% του πληθυσμού της χώρας μας, έχει την δυνατότητα αν θέλει να καινοτομήσει και έτσι να στηρίξει με αυτόν τον τρόπο την ανάπτυξη μας…

Οι υπόλοιποι ακόμα και αν έχουν τις ιδέες, είτε δεν έχουν τα χρήματα να καινοτομήσουν (αποτελούν το 95% του πληθυσμού και έχουν εισόδημα κάτω των 35.000 ευρώ ετησίως άρα για να μαζέψουν το αρχικό κεφάλαιο θέλουν μια δεκαετία), είτε είναι πολύ πλούσιοι (εισοδήματα πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο) και δεν τους ενδιαφέρει να καινοτομήσουν και αν το κάνουν είναι από χόμπι ή από δημιουργική ανησυχία…

Αλλά για να δούμε έχουμε τις ικανότητες; Έχουμε τις ιδέες;

Ακολουθεί ένα γράφημα που προέρχεται από τα στατιστικά του ΟΟΣΑ για το 2008, για την καινοτομία την επιστήμη και την τεχνολογία στην Ελλάδα:

Στο γράφημα εμφανίζεται ένα οξύμωρο… ενώ φαίνεται αριστερά πως παράγουμε για ξένους ή με ξένους, 6 φορές περισσότερες πατέντες από ότι όλοι οι λαοί του ΟΟΣΑ, για εμάς δεν κατοχυρώνουμε σχεδόν τίποτα… Επίσης δεν αξιοποιούμε σχεδόν τίποτα, μιας και δεν έχουμε δαπάνη επενδύσεων υψηλού ρίσκου (Venture Capital)…!

Συμπέρασμα, δεν είναι η έλλειψη ιδεών που δεν παράγουμε καινοτομία, δεν είναι η ανικανότητα μας να αξιοποιούμε τις ιδέες μας, μιας και όταν έχουμε χρήματα μια χαρά το καταφέρνουμε.

Αυτό που μας λείπει λοιπόν είναι τα χρήματα και η πίστη στις δυνατότητες μας, όπως επίσης και να καταλάβουμε πως αυτές οι λύσεις που αποδεδειγμένα δεν λειτουργούν στην χώρα μας εδώ και χρόνια δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιηθούν (VC's, τραπεζικά κριτήρια ως ενδιάμεση για ΕΣΠΑ κτλ).

Αν δεν καταφέρουμε να ενεργοποιήσουμε το 95% του πληθυσμού μας που ενώ μπορεί να έχει ιδέες δεν έχει καμία δυνατότητα να τις αξιοποιήσει, μιας και χρηματοδότηση δεν μπορεί να λάβει από πουθενά, δεν θα τα καταφέρουμε ως χώρα και η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και η ευημερία θα μείνει ένα όνειρο μακρινό…

Τώρα για το ότι οι επιδοτήσεις στην καινοτομία και στα startups δεν είναι το πρόβλημα αυτό είναι αυταπόδεικτο, μιας και η Φιλανδία ότι έχει επιτύχει το έχει κάνει με τις επιδοτήσεις, που σημαίνει πως αυτό που μας λείπει είναι ο τρόπος, ένας τρόπος που να λειτουργεί στην Ελλάδα!

Ο τρόπος λοιπόν είναι εδώ και λέγετε iDea Framework

Κοινές ή Προνομιούχες, ιδού το δίλημμα…

Δεν είμαι από αυτούς που τους αρέσει ο τρόπος που λειτούργησαν και λειτουργούν οι Τραπεζίτες και οι Τράπεζες στην Ελλάδα… Το αντίθετο, είμαι πολέμιος αυτών των κοντόφθαλμων συμπεριφορών και τους το έχω πει ευθέως όποτε είχα την ευκαιρία καταπρόσωπο και σε εκπρόσωπους τους της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών στις διάφορες διαβουλεύσεις που έχω συμμετάσχει θεσμικά με τον ΟΕΣΥΝΕ.

Τον τελευταίο καιρό συζητείται το PSI+ και η επανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών μιας και θα απολέσουν τα κεφάλαια τους. Στην συζήτηση αυτή έχει μπει το ερώτημα η επανακεφαλαιοποίηση να γίνει με κοινές μετοχές ή προνομιούχες?

Μόλις το σκέφτηκα είπα αμέσως, ΚΟΙΝΕΣ!! Να χάσουν τον έλεγχο και την ιδιοκτησία τους, αφού έπαιξαν και έχασαν… (βασικά δεν έχασαν πολύ, κέρδισαν κάτι τις…) Να πληρώσουν για τα σφάλματα τους για την μη χρηματοδότηση της υγιούς παραγωγικής οικονομίας!!!

Μόλις ηρέμησα σκέφτηκα, μας συμφέρει αυτό? Για να δούμε τι είναι κοινές μετοχές και τι προνομιούχες από την περιγραφή που δίνει το Ελληνικό Χρηματιστήριο στο site του:

Οι κοινές μετοχές είναι εκείνες οι οποίες παρέχουν στον κομιστή τους το δικαίωμα συμμετοχής στα κέρδη της εταιρίας, στην έκδοση νέων μετοχών, στο προϊόν της εκκαθάρισης της εταιρίας καθώς και δικαίωμα ψήφου στη Γενική Συνέλευση των μετόχων και δικαιώματα μειοψηφίας. Εμπεριέχουν όμως και μεγαλύτερο κίνδυνο απώλειας του κεφαλαίου διότι έπονται των προνομιούχων σε περίπτωση διάλυσης της επιχείρησης και ρευστοποίησης της περιουσίας της.

Οι προνομιούχες μετοχές είναι εκείνες που παρέχουν στον κομιστή τους επιπλέον προνόμια σε σχέση με τις κοινές μετοχές όσον αφορά την προτεραιότητα στη διανομή μερίσματος, στη συμμετοχή τους στις ΑΜΚ και στην περίπτωση διάλυσης της επιχείρησης, αλλά συνήθως στερούνται του δικαιώματος ψήφου στη Γενική Συνέλευση και άρα στη λήψη των σοβαρών αποφάσεων της επιχείρησης. Επίσης σε περιπτώσεις που μια εταιρία παρουσιάζει μια σειρά ζημιογόνων χρήσεων, στην πρώτη κερδοφόρο χρήση που θα παρουσιάσει και που θα μπορεί να μοιράσει μέρισμα, οι κάτοχοι των προνομιούχων μετοχών δικαιούνται να λάβουν σωρρευτικό μέρισμα και για τις προηγούμενες χρήσεις.

Οι μετοχές των Ελληνικών τραπεζών τώρα πια έχουν αξία σκουπιδιών, μερικά cents. 

Οι Τραπεζίτες έχουν χάσει περί τα 60δις από την αξία των μετοχών τους.

Αν κρατικοποιήσουμε τις τράπεζες με κοινές μετοχές θα μείνουμε με τις ανίκανες διοικήσεις που πιθανών θα τις αλλάξουν οι πολιτικοί, με άλλες ανίκανες ΚΑΙ διεφθαρμένες που θα πουλούν δάνεια έναντι προμήθειας… Μιας και κανένα δεν θα νοιάζει το πραγματικό αποτέλεσμα στην οικονομία μας, μιας και κάνεις από αυτούς που θα τις διαχειρίζονται δεν θα έχει να κερδίσει τίποτα αν δεν τα αρπάξει… «Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα»…

Αν όμως ΔΕΝ τις κρατικοποιήσουμε και εκδώσουμε προνομιούχες μετοχές οι Τραπεζίτες θα έχουν μπροστά τους την ευκαιρία να αλλάξουν τις διοικήσεις, να αλλάξουν την νοοτροπία που είχαν απέναντι στην καινοτόμο, εξαγωγική επιχειρηματικότητα (γιατί αλλιώς δεν γίνεται) και γρήγορα σε 4-5 χρόνια να έχουν βοηθήσει την οικονομία να ορθοποδήσει… Αν το κάνουν σωστά και δεν οχυρωθούν πάλι πίσω από τα «Τραπεζικά κριτήρια» που μας κατάστρεψαν, οι μετοχές τους θα αποκτήσουν ξανά αξία 30-40δις… Διαφορετικά, αν δεν τα καταφέρουν, θα μετατρέπονται σε κοινές στην 5ετια και θα χάνουν τις Τράπεζες τους και την ευκαιρία να θησαυρίσουν…

Ποια είναι η διαφορά; και γιατί δεν θα πουλούν δάνεια οι διοικήσεις σε αυτή την περίπτωση; Μα γιατί δεν θα τους αφήνουν οι ιδιοκτήτες τους να το κάνουν, οι Τραπεζίτες δηλαδή, γιατί αν το κάνουν δεν θα βγάλουν λεφτά... γιατί θα έχουν διαφορετικά συμφέροντα, για πρωτη φορά στα χρονικά, οι Τραπεζίτες με τις διοικήσεις των Τραπεζών τους...! Έτσι οι Τραπεζίτες θα αναγκάσουν τις διοικήσεις να δουλέψουν διαφορετικά!

Για να το δούμε με νούμερα:

Τώρα οι Τραπεζίτες κατέχουν στα χέρια τους 1-2δις αξία μετοχών, με τις τέσσερις μεγάλες Τράπεζες να έχουν κεφαλαιοποίηση 3-5δις. Αν πετάξει η οικονομία η κεφαλαιοποίηση τους θα γίνει 30-40δις, άρα τα 1-2δις θα γίνουν 10-20δις, αυτό είναι απόδοση x10 ++, σε μια πενταετία. Καλό ακούγεται… 

Εμείς σαν φορολογούμενοι θα πάρουμε πίσω προνομιακά μέρισμα, υπεραξία και μια οικονομία που θα φυσάει… πολύ καλό ακούγεται…

Ψύχραιμα κοιτώντας λοιπόν το ερώτημα, αισθάνομαι (παρόλο που δεν μου αρέσει ψυχολογικά) πως πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία, για το ΔΙΚΟ μας το συμφέρων όπου για πρώτη φορά στην Ιστορία μας συμβαδίζει με το δικό τους. (είδες η κ. Μερκελ...!)

Άρα η επιλογή των προνομιούχων μετοχών είναι Δαρβινική επιλογή και προάγει την φυσική επιλογή υπέρ της οικονομίας μας. 

Οι κοινές μετοχές προάγουν την τσέπη των διοικούντων και όχι απαραίτητα των ιδιοκτήτων (φορολογούμενων πολιτών)…

Αυτή είναι λοιπόν η θέση μου, προνομιούχες, δαγκωτό.