Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

How we can drive innovative entrepreneurship in Greece, the next step.

This text is a response to Spiro Kapetanakis urge to discuss about the Greek Startup Ecosystem...

Having heavily involved in the researching and drafting proposals about the Greek and European innovative entrepreneurship I esteem your initiative to start a discussion about how we going to go a step further.

In Greece we are heading to the wrong way. We have to understand that Startups create an Ecosystem and NOT the vice versa. A Startup is driven by selling a product or a service (I will use for both the term “Product” hereafter). Thus an ecosystem is created when lots of Startups have a Product to sell.

Alone, Services and Events, around Startups, aren't consisting a sustainable Ecosystem.

The Product of Startups sold, is what makes an Ecosystem sustainable. The Product of Startups sold, is what attracts investors in the long run. The Product of Startups sold, is what makes an Ecosystem to thrive…

In Greece we first finance (or establish) the “Ecosystem” and then we seek how to finance the Product sold from Startups. That’s WRONG.

We have to first find the means to finance Startups that will produce sellable Product and then the Ecosystem will naturally be evolved from the needs of said Startups.

The only Ecosystem that is meaningful to “fix” is the institutions that affect the natural evolution of Startups. And on that as OESYNE we have done numerous of interventions from taxation, to second chance law, to insurance problem, patent system and more… Apart from institutional fixes, all the rest is just financing of Seed and specifically, how we steer public funds to Seed investing. But allow me to be more specific with numbers.

Having assessed data the last couple of years from EBAN, EVCA, Eurostat, Finland, Estonia, Germany, Israel, UK, US and our country, I was very happy that saw Endeavor Greece to make such a study. So I called them to drill deeper in their data and see what exactly have found and how that correlates with all other data available to me.

Some definitions, for us as Young Entrepreneurs of Greece for the Greek environment, we consider a first investment in Pre Seed funding at < 20.000€ and in Seed < 300.000€. A Startup investment is a first investment of < 1.500.000€. Any second investment above Seed classification for us is a Series A investment.

Out of the 144 startups that they have found in 2013 only 16 have got funding from a third party falling in the Seed classification and 4 in the Startup class, we also had about 12 Series A class, 93,4% of the Seed investors where the Jeremy Funds and the rest Angels.

That’s the good news. And now, the bad...

In 2013 we had < 2,5mil€ in Seed investment capital disposed to Startups, out of the 70mil€ that rests' in the Jeremy Funds until mid 2015.

Our projections show that in the next 1,5 years that the Jeremy program will be in the investment phase we going to see a total of another 20-25 Seed investments. That’s a use of just 8mil€ in Seed from the ESPA money that was disposed to Jeremy funds back in 2011 and represents the 16% of the 49mil€ invested by the taxpayer.

We estimate that Jeremy Funds have received about 800 Unique Funding Applications (UFA), that’s a 2% Application Success Ratio (ASR), a typical worldwide number for VC’s.

And now the ugly…

Our projections show a vertical decline in Unique Funding Applications if the Application Success Ratio rate of Seed funding won’t move from 2% that is today, to 20%-30% …

Today and in the foreseeable future we see in Greece 1,6 Seed Investments per million capita (1,6 Seeds/milCap), whereas the average in all other countries we have study is about 20 to 40 times higher. In example, in Estonia the number is 30 Seeds/milCap while ASR is well above 30%, with half the UFA ratio than we have in Greece... that’s because of a vibrant Angels community… And a vibrant Angels community is a matter of Investment Culture, something that we lacking in Greece...

To return back to the Ecosystem, its worldwide well known that the catalyst in the creation of a Startup Ecosystem is the Initial Public Funding that sparks the evolution. It’s evident that the Jeremy Funds, which follow the Israeli Yozma successful model (losses shared with public, wins goes to the private investors) with 70% public funding, have gave a huge boost in the process of the evolution of the Greek Startup Ecosystem.

It’s also all over the world well known that the real catalyst of the process is the number of Seed investments. If we aggregate the total Public Funds directed in Seed investments and the Public Funds directed to the Supportive Ecosystem around startups we will witness a very funny picture.

As taxpayers we have invested more than 80mil€ to the Supportive Ecosystem (27mil€ Athina project, alone!) while on the same time we will invest until 2015 8mil€ in Seed for Startups that will create and sell Product. That’s a ratio 10/1…!!!

As an indication of the numbers, for the renovation of just one plaza, the Freedom Square in the Municipality of Koridalos, us, as taxpayers, we have invested 10.180.610,75€ (Diavgeia Β4ΩΦΝ-Ξ4Ο)…!!!

In conclusion we have three issues.
  1. The “Ecosystem” sees Young Entrepreneurs and Startups as clients… Therefore the “Ecosystem” lobbying the government and succeeds in getting tenfold more public money than Startups themselves… Both, seeing a business opportunity in Supporting Startups and in the same time lobbying to get public funds for doing that, is a typical old school Greek business model…
  2. Jeremy Funds and in general VC schemes, are NOT *efficient* mechanisms to supply Seed finance, because the mechanics behind them DO NOT justify more ASR than 2%... and that’s a worldwide norm. So to get the levels needed to create a critical mass of Startups with Product and get the aim of 30 Seeds/milCap annually, given the fact of 2% ASR, we have to push 1,1 Billion € taxpayers money to Jeremy Funds and hope that we will get the target of 900 Seeds in 3 years… Ohh… and to happen that and considering the ASR of 2% that Greek Jeremy Funds show, we have to push our Young generation of Startupers to make 45.000 unique applications in three years…!!!
  3. With the “success” of Jeremy Funds, now we have enough evidence that Greek Angels are just the exclusion that proves the norm… There are NO sufficient numbers of Angels to assist the Ecosystem to even lift from the 1,6 Seeds/milCap that it is today with Jeremy Funds.
It’s easily understandable that if it wasn’t these limited Seed investments the last couple of years, today we wouldn’t have an article in Time Magazine talking about Greek Startups…

More over, it’s easily understandable that the numbers do not make any logic and there is no way out, unless we realize the challenges ahead of us…

So what we should do?

As Federation of Hellenic Associations of Young Entrepreneurs we have concluded that we need a new mechanism designed by Greeks for Greeks to mobilize our human capital and resources in a way that will catalyze the Greek Startup Ecosystem.

Our proposal is well known to almost everyone. It’s the iDea Framework mechanism. An iDea Fund managed by ETEAN or TANEO with 24 mil€ per year invested for 5 years (a sum of 120mil€) will return 900 Seeds in 3 years, thus we will get the target of 30 Seeds/ milCap.

What iDea does differently is that it effectively decouples the risk aversive VC’s and Angels from the startupers, thus allows’ startupers to, controllably, drive ASR ratio above 30% without Vc's and Angels… keeping in the same time the market driven character of the whole process, thus the public bureaucracy is in-existent in the model…

What iDea really does is:

Puts' Startupers in the driving seat of the Ecosystem. And that's what we need!

Moreover in 8 years, these 120mil€, will return earnings of 72mil€ so the long term public investment will not exceed the 48mil€. The funny thing is that the public investment in the current Jeremy Funds was already 49mil€…

What we say with iDea is that the Products created from Startups will attract the investors and that, will create the Ecosystem and not the vice versa…

So if we don’t realize that simple thing and don’t invest like there is no tomorrow in Seeds, we will loose the momentum and we will irreversible discourage our young generations of startupers indefinitely.

We have to get our egos down and take actions. We have done what we could do, StartingUP portal will soon be online, and it’s in our hands to make it work. Me as Vangelis and us, as OESYNE, we have done our share, its time for the community to engage.

StartingUP it’s not just our vision; it’s our chance to our collective survival.

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Τελικά μήπως απλά θέλουμε να παίζουμε ξύλο?

Έχω καιρό να γράψω στο blog μου… Ίσως γιατί μου αρέσει περισσότερο να κάνω πράγματα, παρά να γράφω…

Σήμερα έγινε κάτι που με έβαλε σε σκέψεις… Και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας…

Λοιπόν, είχα την πρώτη μου επαφή με την Αναρχία που κρύβεται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα μας…

Είχαμε μια ημερίδα στο ΕΜΠ για την δημιουργική επιχειρηματικότητα και εκεί που όλα πήγαιναν καλά, ξαφνικά μπαίνει ένας κουκουλοφόρος με ένα πυροσβεστήρα και κάνει όλη την αίθουσα μάνταρα… φωνάζοντας κάτι για ταξικό μίσος…


Η φωτογραφία είναι από το μέρος που καθόμουν και αυτό είναι το laptop μου, από όπου σας γράφω τώρα. (που ευτυχώς επέζησε γιατί εγώ, ο ταξικός εχθρός, δεν θα είχα λεφτά να πάρω άλλο…)

Όμως ας πάρω τα πράγματα από την αρχή,

Η ΔΑΠ μας καλεί να πάμε ως ομιλητές (το StartingUP και τον ΟΕΣΥΝΕ) σε μια ημερίδα που οργάνωνε για την επιχειρηματικότητα στο ΕΜΠ…

Όλα φαίνονται λογικά ως εδώ…

Έλα όμως που στο πάνελ είχαν καλέσει και διαφόρους συστημικούς ή αλλιώς διαχειριστές κεφαλαίων (Fund Managers) μαζί με κάποιους παρατρεχάμενους της «τάχα μου ντε, ελίτ» των startups…

Ενώ όλα ήταν κανονισμένα, ξάφνου με παίρνουν τηλέφωνο τα παιδιά της ΔΑΠ και μου λένε πως οι παραπάνω κύριοι έθεσαν θέμα πως μαζί με εμάς στο πάνελ (να δείχνουμε την επανάσταση που πάμε να κάνουμε με το iDea και το StartingUP) δεν έρχονται… Και έθεσαν το τελεσίγραφο ή εμείς ή αυτοί…

Έτσι τα παιδιά της ΔΑΠ έπρεπε να αποφασίσουν με ποιους θα κάνουν την ημερίδα…

Συζήτησαν μεταξύ τους τις διαφορές μας, αυτά που εκφράζουν οι συστημικοί και αυτά που εκφράζουμε εμείς… Προβληματίστηκαν γιατί έπρεπε να διαλέξουν… Μου είπαν, πως θέλουν μια ανοιχτή οικονομία χωρίς αποκλεισμούς και προσβάσιμη από όλους και όχι την οικονομία των πρωταθλητών, μιας ελίτ… Έτσι, ευθέως μου ανακοίνωσαν πως διάλεξαν εμάς γιατί εκπροσωπούμε αυτό το νέο και το ανοιχτό που τους εκφράζει…

Λίγο κουλό θα μου πείτε, τα παιδιά της ΔΑΠ να μην διαλέξουν ένα πρώην μεγαλοστέλεχος της ΟΝΝΕΔ και να διαλέξουν εμάς τους επαναστάτες… Τα παιδιά όμως μου απέδειξαν πως είναι γνήσιοι «κοινωνικοί φιλελεύθεροι»…

Βέβαια εγώ πλέον, πιστεύω στους ανθρώπους και όχι στις παρατάξεις…

Για πάμε πίσω στο θέμα.

Είχαμε λοιπόν από την μια, το βαθύ σύστημα να προσπαθεί να μας κόψει ώστε να μην προκληθεί κανένα «ατύχημα» και τους χαλάσουμε την βόλεψη ("της μικρής αλλά ελεγχόμενης αγοράς" όπως λένε), αποτυγχάνοντας όμως, με έναν αναπάντεχα αγνό τρόπο... Και από την άλλη τους αριστερούς…

Όλοι μου έλεγαν πως στα πανεπιστήμια δεν μπορείς να μιλήσεις για δημιουργία…

Οι αριστεροί θα στην πέσουν…

Μιας και για τα ελληνικά δεδομένα με θεωρώ αριστερό και όλο αυτό που κάνουμε με την άμεση δημοκρατία, την επιχειρηματικότητα και το StartingUP αισθανόμουν πως θα μπορούσα να αντιμετωπίσω τον οποιοδήποτε αριστερό ή ακόμα και αναρχικό μιας και πιο Αναρχικό σύστημα από το iDea δεν υπάρχει (το iDea δεν έχει «αρχή» ούτε καν «επιτροπή αξιολόγησης» γιατί η λειτουργία του βασίζεται στην οργανωμένη αναρχία και παρακάμπτει την ανάγκη για ιδιοκτησία, με έναν άλλο τρόπο πιο δημιουργικό, από το σπάμε όλα)…

Τελικά για να μιλήσω στο Πολυτεχνείο για την δημιουργική επιχειρηματικότητα έπρεπε να περάσω τον σκόπελο του συστήματος που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα... Έλα όμως που όπως ανακάλυψα, πρέπει να περάσω και από τον σκόπελο της απέναντι πλευράς…

Των αναρχικών…

Μετά από το άδοξο τέλος της εκδήλωσης εγώ και ένας ακόμα ομιλητής, που μαζί γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι αυτό που κάνουμε, ρωτάμε τα παιδιά της ΔΑΠ να μας πουν που είναι οι Αναρχικοί για να πάμε να τους μιλήσουμε, να συζητήσουμε μαζί τους, να τους πούμε τι κάνουμε…

Τα παιδιά κατατρόμαξαν… Δεν μας άφηναν να πάμε λέγοντας πως «ούτε η αστυνομία δεν θα μπορεί να σας βγάλει από εκεί μέσα»…

Μετά από αρκετή ώρα μας έπεισαν να μην πάμε…

Αυτό που με έπεισε αλλά με έκανε κιόλας να στραβώσω, είναι αυτή η φράση…

«Ναι, είναι αναρχικοί, αλλά δεν έχουν καμία ιδεολογία από πίσω… είναι εκεί μόνο και μόνο για να αντιδρούν σε ότι γίνεται και να παίζουν ξύλο, γιατί έτσι τους αρέσει»…

Εγώ αυτό δεν το πιστεύω.

Θα κάνουμε ένα κάλεσμα σαν ομάδα του StartingUP για να τους προσεγγίσουμε, γιατί πιστεύαμε πως δεν είναι δυνατόν να μας παλεύει και το σύστημα της τραπεζοκρατίας και οι αναρχικοί… Γιατί κάτι δεν πάει καλά, αν ισχύει αυτό…

Ελπίζω πως δεν θέλουμε απλά να «παίζουμε ξύλο με τους μπάτσους γιατί έχει πλάκα» και αυτό που όλοι θέλουμε, είναι να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο… για όλους… χωρίς αποκλεισμούς…

Εγώ θα προσπαθήσω… Ίδωμεν…

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Κύπρος, τι δεν έχει δει κανείς ακόμα…


Τα πράγματα στην οικονομία είναι απλά, αρκεί να μπορείς (θέλεις ίσως...) να δεις μακριά.

Η Κύπρος βασίζει ένα μεγάλο κομμάτι του ΑΕΠ της (περίπου 45%) όπως και η Αγγλία, το Λουξεμβούργο και ακόμα και η Αμερική, στο λεγόμενο Financial Industry.

Με την χθεσινοβραδινή απόφαση του Eurogroup ουσιαστικά δολοφόνησαν, με μια σφαίρα στο κεφάλι, ολόκληρη την χρηματοοικονομική βιομηχανία της Κύπρου.

Ένα απλό παράδειγμα, 

Μέχρι την περασμένη Παρασκευή μια Ελληνική επένδυση σε ένα startup που θα εφάρμοζε το λεγόμενο Equity Based Crowdfunding και που θα είχε την νομική και ταμιακή διαχείριση του στην Κύπρο λόγο του ευέλικτου χρηματοπιστωτικού νομικού πλαισίου, μόλις τελείωσε για την Κύπρο.

Ενώ όλες οι άδειες από την Κυπριακή Επιτροπή κεφαλαιαγοράς έχουν εγκριθεί το σύστημα χρέωσης πίστωσης έχει ολοκληρωθεί, η Ελληνική επένδυση στην Κύπρο ακυρώνεται.

Το κόστος για το startup τεράστιο, η ζημιά απίστευτη, 12 μήνες χαρτούρας και εξόδων, σε μια νύχτα τέλος.

Τώρα όλο το εγχείρημα πρέπει να αλλάξει χώρα.

Φανταστείτε τώρα, πόσες εταιρείες θα κάνουν το ίδιο την Τρίτη το πρωί.

Τώρα φανταστείτε, τι σημαίνει αυτό για την ανεργία στην Κύπρο…

Και αυτό που δεν φαντάζεστε…

Αν φύγουν τα επιπλέον κεφάλαια από την Κύπρο και το Τραπεζικό σύστημα χάσει την δυνατότητα του να δανείζει την πραγματική οικονομία, που τώρα πρέπει να αναπτυχθεί από την αρχή, τι θα συμβεί?

(Update 17/3/2013, 14:35 | Ο κ. Α. Παράσχος αρχισυντάκτης της Καθημερινής Κύπρου είπε στον Σκαι 100,3 στις ειδήσεις στον Ν. Ανδρίτσο, πως από τα 68δις€ καταθέσεων την περασμένη εβδομάδα έφυγαν 10δις€ και είναι έτοιμες εντολές στο σύστημα για άλλα 10δις€ για μόλις ανοίξουν οι Τράπεζες... άρα ήδη απωλέσθη το 30% των καταθέσεων...)

Απλά αυτό που ζούμε στην Ελλάδα, που η εσωτερική ζήτηση έχει διαλυθεί και ταυτόχρονα καμιά επιχείρηση δεν μπορεί να δανειστεί, θα συμβεί και στην Κύπρο.

Και μετά τι?

Τίποτα, το γνωστό death spiral θα τα διαλύσει όλα…

Θα μου πείτε τι θα μπορούσε άλλο να γίνει?

Μα είναι απλό.

Λίγο χρόνο να τους έδιναν, δανείζοντας τα χρήματα που χρειάζονται (περίπου 3,5δις€) μέχρι να γίνει η γεώτρηση επιβεβαίωσης και να μπορούν τιτλοποιηθούν τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου, θα ήταν αρκετό.

Θα κόστιζε στους Ευρωπαίους ελάχιστα και θα αποτελούσε αληθινή αλληλεγγύη.

Από ότι φαίνεται στην Ευρώπη πλέον έχει εκλείψει και η αλληλεγγύη και η λογική.

Αν ήθελαν να έκαναν κανονικό bail-in έπρεπε να κουρέψουν με την σειρά ανάληψης ρίσκου, δλδ πρώτα τους μετόχους, μετά τους πιστωτές (λέγε με ΕΚΤ), μετά τους προθεσμιακούς λογαριασμούς και τέλος τους μικροκαταθέτες… Επιπλέον για πιο λόγο να κουρέψουν καταθέτες σε τράπεζες που είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες? Γιατί οριζόντια και γιατί όλοι?

Και μετά συζητάμε για Φεντεραλισμό?!…

Πως μπορεί να υπάρξει Φεντεραλισμός χωρίς αγνή αλληλεγγύη των λαών στην βάση της κοινής λογικής?

Ευρώπη καληνύχτα.

Κυριακή 17 Ιουνίου 2012

Η εξομολόγηση ενός αναποφάσιστου…


Είναι πρωί και είναι η μέρα των εκλογών που μπορεί να αλλάξουν την πορεία της Ελλάδας και ίσως της Ευρώπης…

Νιώθω την ανάγκη να αιτιολογήσω την ψήφο μου δημόσια…

Από τότε που ψηφίζω (είμαι 45 ετών), μέχρι σήμερα, μόνο τα τελευταία 3 χρόνια έχω ασχοληθεί σοβαρά με την πολιτική.

Συνήθιζα να ασχολούμαι με την δουλειά μου περισσότερο, μέχρι που το 2009 οι τράπεζες μου έκαναν αδύνατο να συνεχίσω την δραστηριότητα μου. Εντελώς ανεξήγητα, μιας και προϊόν εξαγωγικό είχα, τζίρο με μεγάλα margin είχα, πελατεία είχα και μόλις πριν 6 μήνες τους είχα αποπληρώσει 180.000 ευρώ από την πιστωτική μου γραμμή των 230.000 ευρώ με προσημείωση που διέθετα, μου αρνούνταν την οποιαδήποτε δανειοδότηση παρόλο που το υπόλοιπό μου πλέον ήταν 50.000 με την ίδια προσημείωση των 230.000…!!

Έτσι, ένα πρωινό σαν το σημερινό άρχισα να ασχολούμαι με την πολιτική και συνδικαλίστηκα στην Ομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, για να καταλάβω τι είναι αυτό που με καταστρέφει…

Κατά καιρούς είχα ψηφήσει τα πάντα… Οικογενειακώς ήμασταν πάντα ΝΔ…

Συνειδητά το 2004 ψήφισα Κώστα Καραμανλή, και ξανά την δεύτερη φορά… Το 2009 ψήφισα τον ΓΑΠ, επίσης στήθηκα στην ουρά για να ψηφίσω Σαμαρά στις εσωκομματικές της ΝΔ. Έχω αρκετές συμπάθειες στην ΝΔ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Κ. Χατζιδάκη και προσφάτως με τον Κώστα Μπακογιάννη… Την Ντόρα, όχι δεν την συμπαθώ όπως καταλάβατε…

Συμπαθώ και τον Μάνο αρκετά… Στις 6 Μαΐου όμως, ψήφισα Κατσέλη …

Τώρα που έχω καταλάβει τι μου συμβαίνει θεωρώ τον εαυτό μου κλασσικό φιλελεύθερο, πρεσβεύοντας το πνεύμα του Thomas Jefferson, ναι είναι αυτός που θεσμοθέτησε την δωρεάν Δημόσια παιδεία στην Αμερική του 1783, είμαι δημοκράτης φιλελεύθερος… Ίσως για τα Ελληνικά δεδομένα αυτό να μεταφράζεται αριστερός φιλελεύθερος …

Βλέπε Ματσαγγάνης, Κατσέλη, Δραγασάκης, Παπαδημούλης, Αρσένης….

Αυτό που μας συμβαίνει στην Ελλάδα είναι δυο προβλήματα ταυτόχρονα, α) ένα κράτος δυσλειτουργικό με δημοσιονομικό πρόβλημα και β) ένα τραπεζικό σύστημα που διαπερνιέται από μια συστημική δυσλειτουργία του Ευρωσυστήματος.

Στο πρώτο μνημόνιο (όσοι θα με θυμούνται στο twitter) ήμουν αναφανδόν υπέρ, γιατί βελτίωσε αρκετά από τα προβλήματα της χώρας/κράτους (όχι όλα) και ιδίως το έλλειμμα, μιας και κατάφερε μια διόρθωση, της τάξης των 23δις σε δυο χρόνια με αποτέλεσμα πιθανώς, φέτος να έχουμε οριακό πρωτογενές πλεόνασμα.

Επιπλέον, αν δεν είχαμε το δεύτερο πρόβλημα, που άργησα να καταλάβω μιας και αντιλήφτηκα τι συμβαίνει μόλις πριν τέσσερις μήνες, τώρα θα είχαμε δημόσιο έλλειμμα 4-5% από μεγαλύτερο του 15% που είχαμε το 2009...

Ποιο είναι το πρόβλημα? Η ανυπαρξία Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης…

Όταν υπογράψαμε την συνθήκη του Μάαστριχτ και απεμπολήσαμε το κυρίαρχο δικαίωμα μας να ελέγχουμε την εξαγωγή των κεφαλαίων από την χώρα, το κάναμε για μια υπόσχεση που ευαγγελίζονταν την Οικονομική και Νομισματική Ένωση της ΕΕ με ένα νόμισμα, μετά από το πέρας μερικών ετών. Αρχικά είχαμε το ECU και αργότερα αποκτήσαμε το ευρώ ως φυσικό νόμισμα.

Για να έχουμε αυτό το κοινό νόμισμα απεμπολήσαμε μια ακόμα σειρά κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως πχ. το να ελέγχουμε το τραπεζικό μας σύστημα παραχωρώντας εξ ολόκληρου και συνταγματικά, αυτή την δουλειά στην ΕΚΤ.

Για χρόνια όποιος νόμος ερχόταν από την ΕΕ σαν οδηγία στην βουλή που αφορούσε το τραπεζικό σύστημα ψηφιζόταν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Όλα αυτά τα κάναμε για να έχουμε ένα κοινό τραπεζικό σύστημα, με κοινή εποπτεία, κοινούς κανόνες και εντέλει μια Τραπεζική Ένωση δηλαδή Banking Integration όπως το ορίζει η ΕΚΤ:

“The market for a given set of financial instruments or services to be fully integrated when all potential market participants in such a market (i) are subject to a single set of rules when they decide to deal with those financial instruments or services, (ii) have equal access to this set of financial instruments or services, and (iii) are treated equally when they operate in the market” 

H Τραπεζική Ένωση θα επέτρεπε όλοι οι πολίτες της ΕΕ να μπορούν να δανείζονται από οπουδήποτε στην ευρωζώνη με μόνο ένα credit rating, όπως συμβαίνει στην Αμερική. Όμως τους τραπεζίτες μας, όπως και τους ευρωπαίους συναδέλφους τους, δεν τους ενδιέφερε να έχουν ενδοκοινοτικό ανταγωνισμό γιατί έτσι δεν θα μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι σε μια κλειστή αγορά όπως είχαν συνηθίσει.

Τα επιτόκια θα συμπιέζονταν στις πιστωτικές κάρτες (πχ Ελλάδα 17% - Ολλανδία 7%), οι καινοτόμοι λχ. αν δεν έβρισκαν ευήκοα ώτα στην Ελλάδα θα έβρισκαν αλλού χωρίς να χρειαζόταν να αλλάξουν έδρα. Επίσης δεν θα διασώζονταν οι τραπεζίτες με το κόστος να πέφτει στους φορολογουμένους (bail-out) μιας και θα ήταν άσχετο αν έκλεινε μια μεγάλη Τράπεζα σαν πχ την Alpha, από κακές τις επιλογές σε αγορές ομολόγων γιατί α) το European Redemption Fund θα κάλυπτε τους κατάθετες και οι μέτοχοι θα έχαναν την τράπεζα τους σε μια νύχτα (bail-in) και β) οι επιχειρήσεις μιας και θα μπορούσαν να δανειστούν από παντού δεν θα ήταν εξαρτημένες από τις τοπικές τράπεζες όπως είναι τώρα, έτσι οι οικονομίες θα ήταν ασφαλείς σε μια τραπεζική κρίση ρευστότητας λόγω του υψηλού βαθμού οικονομικής ενοποίησης.

Η αντίδραση των τραπεζιτών με τις αναβολές επί των αναβολών, lobbying κτλ, είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά από απαραίτητα μέτρα - «νομικά πλαίσια» να μην υλοποιηθούν ποτέ ή να καθυστερήσουν μια δεκαετία όπως το European Redemption Fund ή το European Credit Rating Framework ή ακόμα και η θεσμοθέτηση ενός συστήματος European Banking Madiation.

Έτσι σιγά-σιγά σε κάθε χώρα δημιουργήθηκαν κλειστά τραπεζικά συστήματα, μιας και στις Τράπεζες σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τους επιτράπηκε να διαχωρίζουν τους πολίτες της ΕΕ βάση του τόπου κατοικίας τους, κάτι εξόφθαλμα αντίθετο με την Κοινοτική λογική της Κοινής Αγοράς, με αποτέλεσμα να συμβαίνει το τρελό του να: έχουμε ελεύθερη διακίνηση καταθέσεων χωρίς ταυτόχρονα να έχουμε ελεύθερη διακίνηση πιστώσεων.

Όταν ήρθε η κρίση του 2008 με την Lehman Brothers, οι αγορές μετά το πρώτο σοκ, αναλύοντας τα αποτελέσματα, διαπίστωσαν πως στην Ευρώπη τα τραπεζικά συστήματα είναι απομονωμένα μεταξύ τους, όπως και οι οικονομίες μας είναι ανοχύρωτες σε ένα bank run…!

Έτσι τσίμπησαν τον πιο αδύναμο κρίκο, την χώρα μας και άρχισαν να την χτυπούν…

Μια πρώτη ένδειξη του φαινομένου που έχει καταγραφεί ήταν τα πρώτα 25δις καταθέσεων των Μη Κατοίκων που έφυγαν για αλλού στις αρχές του 2009, όπου υποβοηθηθήκαν από το πρώτο πακέτο «Κανονιστικής Ρευστότητας» του Αλογοσκούφη…

«Κανονιστική Ρευστότητα» είναι τα χρήματα που δίνει η ΕΚΤ στις τράπεζες για να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε απότομες εκκροές καταθέσεων.

Όμως όταν φεύγουν καταθέσεις και αντικαθίστανται από δάνεια «Κανονιστικής Ρευστότητας» οι τράπεζες πρέπει να συρρικνώσουν την έκθεση που έχουν στον δανεισμό στην ευρύτερη οικονομία, γιατί τα Tier 1 κεφάλαια τους δεν επιτρέπουν περαιτέρω δανεισμούς μιας και η «Κανονιστική Ρευστότητα» είναι πάντα ακριβώς τόση όση χρειάζεται για να επιπλέει η Τράπεζα και όχι να δανείζει…

Η διαδικασία συρρίκνωσης προκαλεί μια απομόχλευση δανεισμού στην οικονομία με αποτέλεσμα οι Μικρό Μεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ) να βρίσκονται μπροστά σε ένα φαινόμενο έλλειψης κεφαλαίων κίνησης, με τραγικά αποτελέσματα στην λειτουργία της οικονομίας. Οι ΜΜΕ εργοδοτούν το 90% του εργατικού δυναμικού στην χώρα μας και παράγουν το 80% του ΑΕΠ, αν αποκοπούν από την χρηματοδότηση τότε μόνο βαθιά ύφεση είναι το αποτέλεσμα.

H ΕΚΤ κάθε εξάμηνο κάνει μια έρευνα για να δει πόσες από τις αιτήσεις των ΜΜΕ στις τράπεζες εξυπηρετηθήκαν και πόσες όχι.  Για να δούμε τι συνέβη ακριβώς από το 2007 και μετά:


2007
2009
2010
2011
Ανάπτυξη/Ύφεση Ελλάδα
+4,3%
-3,2%
-3,5%
-6,75%
Ποσοστό επιτυχούς
δανεισμού στην Ελλάδα
87%
34,5%
36%
29,5%
Ποσοστό επιτυχούς
δανεισμού στην Γερμάνια
86%
63%
74%
77%

Από την στιγμή που άρχισαν οι εκκροές των καταθέσεων στην Γερμανία όπως φαίνεται και στον πίνακα του Bloomberg παρακάτω η Ύφεση στην οικονομία μας ήταν απλά μονόδρομος.


Το ίδιο ακριβώς έχει συμβεί στην Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία…


Έτσι επιστρέφουμε στο γιατί δεν δούλεψαν τα μνημόνια, η απάντηση είναι απλή, τους Γερμανούς Τραπεζίτες και Βιομήχανους δεν τους συμφέρει να κάνουν το σωστό γιατί έτσι όπως είναι τα πράγματα κολυμπούν στην ρευστότητα, δανείζονται και δανείζουν πλέον για πλάκα.

Τους Γερμανούς τους συμφέρει να χορηγούν μόνο «Κανονιστική Ρευστότητα» στο τραπεζικό μας σύστημα και όχι μέσο του EFSF επιπλέον κεφάλαια ώστε να εξισορροπούν τη στρεβλή σχεδίαση του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού συστήματος που αντί να είναι ενοποιημένο, λόγω των δικών τους κοντόφθαλμων πρακτικών, απομονώνει οικονομίες και λειτουργεί σαν μηχανισμός αποστράγγισης καταθέσεων στην πρώτη κρίση, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα των υφεσιακών σπιράλ θανάτου που βιώνει όλος ο Νότος…

Η Νέα Δημοκρατία αν ψάξετε το πρόγραμμά της, όπως και του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και της Δημιουργία Ξανά / Δράσης βασίζονται αποκλειστικά στην ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών μας, με την γνωστή και ΜΗ βιώσιμη λύση της «κανονιστικής ρευστότητας» του PSI…!!!

Κάτι ψελλίζουν για τα ΕΣΠΑ αλλά αυτά δεν αφορούν τις ΜΜΕ όπως περιγράφω εδώ παρά μόνο τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους και τους Μιντιάδες ιδιοκτήτες τους…

Η όποια διαπραγμάτευση κάνουν ΔΕΝ αφορά τις τράπεζες και την λειτουργία τους αλλά δευτερεύοντα θέματα, μιας και αυτό χρήζει ΣΟΒΑΡΗΣ διαπραγματευτικής θέσης όπως την ορίζει εδώ και ο Γιάννης Βαρουφάκης, που ΔΕΝ έχουν!

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα, με τον Δραγασακη να το υποστηρίζει πρώτος, είναι υπέρ μιας άλλης αντιμετώπισης του προβλήματος, με τους λεγόμενους πιστωτικούς κανόνες (κάτι που λανθασμένα προσπάθησε να εξηγήσει ο Στρατούλης).

Τέτοιους κανόνες είχε η ΤτΕ την δεκαετία του 90’ επί διοίκησης του Λουκά Παπαδήμου, μέχρι που παραδώσαμε τα κλειδιά στην ΕΚΤ το 2001.

Τι ήταν οι κανόνες? Απλά αν οι τράπεζες θέλουν να δανείσουν την κατανάλωση που τους αφήνει υπερκέρδη ήταν υποχρεωμένες ένα ίσο ποσό να το δίνουν σε νέα επιχειρηματικά δάνεια… 

Βέβαια οι τραπεζίτες δεν θέλουν με τίποτε ντορβά στο κεφάλι τους… και αυτό μου το δήλωσε αυτοπρόσωπος ο κ. Ράϊχενμπαχ στην συνάντηση που είχα μαζί του

Έτσι φτάνουμε στην απίστευτη δήλωση του Γ. Προκοπάκη της Δράσης που ούτε λίγο ούτε πολύ, εδώ μου δηλώνει πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να αλλάξει αυτή η κατάσταση… απλά να ελπίζουμε μια μέρα να έρθει η άνοιξη… (ή η δραχμή)

Εεε… εγώ λοιπόν απαντώ πως, ΟΧΙ κύριοι έχουμε κάτι να κάνουμε και αυτό είναι να ψηφίσουμε σήμερα όλοι ΣΥΡΙΖΑ!

Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Γιατί η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται;


«Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων»
Αριστοτέλης 370 π.Χ.

«There is nothing more unequal, than the equal treatment of unequal people» 

Είπε ο Thomas Jefferson 2000 χρόνια μετά και παρουσίασε το "Bill for the More General Diffusion of Knowledge" και εδραίωσε έτσι την δημόσια και ελεύθερη εκπαίδευση στις ΗΠΑ, για όλους, ανεξάρτητα από τον πλούτο που κατέχουν ή από άλλες τυχαίες συνθήκες που ορίζονται από το τόπο γέννησης, το φύλο...

Ο Thomas Jefferson εδραίωσε το δικαίωμα της δωρεάν εκπαίδευσης, σαν ένα από τα μέγιστα δικαιώματα του ανθρώπου στα πλαίσια μιας Δημοκρατίας που εξασφαλίζει την αυτοδιάθεση και την ανεξαρτησία του ατόμου.

Ο Thomas Jefferson είναι ένας από τους πιο κλασσικούς Φιλελευθέρους που έχουν καταγραφεί στην ιστορία.

Αυτά όμως για την εκπαίδευση, αλλά ας δούμε κάτι άλλο, την δημιουργία.

Την πρόσβαση στην δημιουργία η φύση την προσέφερε πάντα απλόχερα στον άνθρωπο και χωρίς περιορισμούς. Αν ήθελε να φτιάξει ένα κατάλυμα, ο άνθρωπος έφτιαχνε τα εργαλεία, έκοβε τα ξύλα, μάζευε τις πέτρες, έφτιαχνε την λάσπη και δημιουργούσε το σπίτι του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, ακόμα και αν έχει την δυνατότητα να δημιουργήσει, αν δεν έχει κεφάλαια, είναι αδύνατων να το κάνει με τα μέσα της φύσης. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό?

Επειδή, δεν του επιτρέπεται να χρησιμοποιεί ότι θέλει από την φύση μιας και όλα πλέον έχουν ήδη, κάποιον ιδιόκτητη.

Και γιατί αν δεν έχει χρήματα, δεν μπορεί να δημιουργήσει νέα χρήματα... γιατί χωρίς χρήματα δεν μπορεί να ξεκινήσει την όποια επιχειρηματική δράση, έτσι ώστε να κτίσει το σπίτι του, κάτι που κάποτε δεν είχε τίποτα και κανένα ανάγκη για να το πράξει.

Υπάρχει πλέον, σαφής, παρά φύση, ταξικός διαχωρισμός μεταξύ ανθρώπων, στην δυνατότητα τους να δημιουργούν και να επιχειρούν.

Ευτυχώς οι Δημοκρατίες μας χάρη στον φιλελεύθερο Thomas Jefferson δεν διαχειρίζονται ταξικά και το δικαίωμα στην μόρφωση.

Γιατί λοιπόν όσοι μιλούν για αυτό, το δικαίωμα της πρόσβασης στα μέσα παραγωγής, δηλαδή στο επιχειρείν και στην δημιουργία… χαρακτηρίζονται ως κομμουνιστές, αριστεροί, σοσιαλιστές ή ακόμα και αυθάδεις ή επαναστάτες?

Γιατί ενώ θέλουμε να λεγόμαστε φιλελεύθεροι και δημοκράτες μεταχειριζόμαστε, άνισους, ως ίσους?

Μήπως η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται γιατί δεν σεβαστήκαμε πραγματικά, την έννοια της ισότητας, που κρύβεται πίσω από την ελεύθερη έκφραση της δημιουργικής επιχειρηματικότητας του άτομου, ανεξάρτητα από τον πλούτο που κατέχει ή από άλλες τυχαίες συνθήκες που ορίζονται από το τόπο γέννησης κτλ.?

Μήπως η Δημοκρατία μας λόγο της μη αναδιανομής πραγματικά ίσων ευκαιριών στην δημιουργία προκάλεσε την ταξική πάλη αντί να την αμβλύνει?

Μήπως όλοι μας, έχουμε την ανάγκη από κάποιον να μας δώσει την πρώτη ώθηση ώστε να ανοίξουμε τα φτερά μας και να πετάξουμε? Μήπως η Δημοκρατία μας πρέπει να το κάνει αυτό?

Μήπως η Δημοκρατία μας χρειάζεται, επιτέλους, περισσότερο το «εμείς» από ότι το «εγώ»?