Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανταγωνιστικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ανταγωνιστικότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

How we can drive innovative entrepreneurship in Greece, the next step.

This text is a response to Spiro Kapetanakis urge to discuss about the Greek Startup Ecosystem...

Having heavily involved in the researching and drafting proposals about the Greek and European innovative entrepreneurship I esteem your initiative to start a discussion about how we going to go a step further.

In Greece we are heading to the wrong way. We have to understand that Startups create an Ecosystem and NOT the vice versa. A Startup is driven by selling a product or a service (I will use for both the term “Product” hereafter). Thus an ecosystem is created when lots of Startups have a Product to sell.

Alone, Services and Events, around Startups, aren't consisting a sustainable Ecosystem.

The Product of Startups sold, is what makes an Ecosystem sustainable. The Product of Startups sold, is what attracts investors in the long run. The Product of Startups sold, is what makes an Ecosystem to thrive…

In Greece we first finance (or establish) the “Ecosystem” and then we seek how to finance the Product sold from Startups. That’s WRONG.

We have to first find the means to finance Startups that will produce sellable Product and then the Ecosystem will naturally be evolved from the needs of said Startups.

The only Ecosystem that is meaningful to “fix” is the institutions that affect the natural evolution of Startups. And on that as OESYNE we have done numerous of interventions from taxation, to second chance law, to insurance problem, patent system and more… Apart from institutional fixes, all the rest is just financing of Seed and specifically, how we steer public funds to Seed investing. But allow me to be more specific with numbers.

Having assessed data the last couple of years from EBAN, EVCA, Eurostat, Finland, Estonia, Germany, Israel, UK, US and our country, I was very happy that saw Endeavor Greece to make such a study. So I called them to drill deeper in their data and see what exactly have found and how that correlates with all other data available to me.

Some definitions, for us as Young Entrepreneurs of Greece for the Greek environment, we consider a first investment in Pre Seed funding at < 20.000€ and in Seed < 300.000€. A Startup investment is a first investment of < 1.500.000€. Any second investment above Seed classification for us is a Series A investment.

Out of the 144 startups that they have found in 2013 only 16 have got funding from a third party falling in the Seed classification and 4 in the Startup class, we also had about 12 Series A class, 93,4% of the Seed investors where the Jeremy Funds and the rest Angels.

That’s the good news. And now, the bad...

In 2013 we had < 2,5mil€ in Seed investment capital disposed to Startups, out of the 70mil€ that rests' in the Jeremy Funds until mid 2015.

Our projections show that in the next 1,5 years that the Jeremy program will be in the investment phase we going to see a total of another 20-25 Seed investments. That’s a use of just 8mil€ in Seed from the ESPA money that was disposed to Jeremy funds back in 2011 and represents the 16% of the 49mil€ invested by the taxpayer.

We estimate that Jeremy Funds have received about 800 Unique Funding Applications (UFA), that’s a 2% Application Success Ratio (ASR), a typical worldwide number for VC’s.

And now the ugly…

Our projections show a vertical decline in Unique Funding Applications if the Application Success Ratio rate of Seed funding won’t move from 2% that is today, to 20%-30% …

Today and in the foreseeable future we see in Greece 1,6 Seed Investments per million capita (1,6 Seeds/milCap), whereas the average in all other countries we have study is about 20 to 40 times higher. In example, in Estonia the number is 30 Seeds/milCap while ASR is well above 30%, with half the UFA ratio than we have in Greece... that’s because of a vibrant Angels community… And a vibrant Angels community is a matter of Investment Culture, something that we lacking in Greece...

To return back to the Ecosystem, its worldwide well known that the catalyst in the creation of a Startup Ecosystem is the Initial Public Funding that sparks the evolution. It’s evident that the Jeremy Funds, which follow the Israeli Yozma successful model (losses shared with public, wins goes to the private investors) with 70% public funding, have gave a huge boost in the process of the evolution of the Greek Startup Ecosystem.

It’s also all over the world well known that the real catalyst of the process is the number of Seed investments. If we aggregate the total Public Funds directed in Seed investments and the Public Funds directed to the Supportive Ecosystem around startups we will witness a very funny picture.

As taxpayers we have invested more than 80mil€ to the Supportive Ecosystem (27mil€ Athina project, alone!) while on the same time we will invest until 2015 8mil€ in Seed for Startups that will create and sell Product. That’s a ratio 10/1…!!!

As an indication of the numbers, for the renovation of just one plaza, the Freedom Square in the Municipality of Koridalos, us, as taxpayers, we have invested 10.180.610,75€ (Diavgeia Β4ΩΦΝ-Ξ4Ο)…!!!

In conclusion we have three issues.
  1. The “Ecosystem” sees Young Entrepreneurs and Startups as clients… Therefore the “Ecosystem” lobbying the government and succeeds in getting tenfold more public money than Startups themselves… Both, seeing a business opportunity in Supporting Startups and in the same time lobbying to get public funds for doing that, is a typical old school Greek business model…
  2. Jeremy Funds and in general VC schemes, are NOT *efficient* mechanisms to supply Seed finance, because the mechanics behind them DO NOT justify more ASR than 2%... and that’s a worldwide norm. So to get the levels needed to create a critical mass of Startups with Product and get the aim of 30 Seeds/milCap annually, given the fact of 2% ASR, we have to push 1,1 Billion € taxpayers money to Jeremy Funds and hope that we will get the target of 900 Seeds in 3 years… Ohh… and to happen that and considering the ASR of 2% that Greek Jeremy Funds show, we have to push our Young generation of Startupers to make 45.000 unique applications in three years…!!!
  3. With the “success” of Jeremy Funds, now we have enough evidence that Greek Angels are just the exclusion that proves the norm… There are NO sufficient numbers of Angels to assist the Ecosystem to even lift from the 1,6 Seeds/milCap that it is today with Jeremy Funds.
It’s easily understandable that if it wasn’t these limited Seed investments the last couple of years, today we wouldn’t have an article in Time Magazine talking about Greek Startups…

More over, it’s easily understandable that the numbers do not make any logic and there is no way out, unless we realize the challenges ahead of us…

So what we should do?

As Federation of Hellenic Associations of Young Entrepreneurs we have concluded that we need a new mechanism designed by Greeks for Greeks to mobilize our human capital and resources in a way that will catalyze the Greek Startup Ecosystem.

Our proposal is well known to almost everyone. It’s the iDea Framework mechanism. An iDea Fund managed by ETEAN or TANEO with 24 mil€ per year invested for 5 years (a sum of 120mil€) will return 900 Seeds in 3 years, thus we will get the target of 30 Seeds/ milCap.

What iDea does differently is that it effectively decouples the risk aversive VC’s and Angels from the startupers, thus allows’ startupers to, controllably, drive ASR ratio above 30% without Vc's and Angels… keeping in the same time the market driven character of the whole process, thus the public bureaucracy is in-existent in the model…

What iDea really does is:

Puts' Startupers in the driving seat of the Ecosystem. And that's what we need!

Moreover in 8 years, these 120mil€, will return earnings of 72mil€ so the long term public investment will not exceed the 48mil€. The funny thing is that the public investment in the current Jeremy Funds was already 49mil€…

What we say with iDea is that the Products created from Startups will attract the investors and that, will create the Ecosystem and not the vice versa…

So if we don’t realize that simple thing and don’t invest like there is no tomorrow in Seeds, we will loose the momentum and we will irreversible discourage our young generations of startupers indefinitely.

We have to get our egos down and take actions. We have done what we could do, StartingUP portal will soon be online, and it’s in our hands to make it work. Me as Vangelis and us, as OESYNE, we have done our share, its time for the community to engage.

StartingUP it’s not just our vision; it’s our chance to our collective survival.

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Δε Γκρικ ΣταρτΑπ Εκοσυστεμ...




Σύμβουλος Υπουργού: Ωραία, σας έχουμε δώσει 27.000.000 € για την υποστήριξη της επιχειρηματικότητας… Τα έχουμε όλα κύριοι, θερμοκοιτίδες, κατάρτιση, συμβούλους, μέντορινγκ, coaching… Όλοι πληρώνεστε μια χαρά από το κράτος και αδρά, θα έλεγα… Άντε να καινοτομήσουν τα startups τώρα! 

Τσιγκος: Ωραία, όπως τα έχουμε πει, ο τόπος, ο δήμος, τα επιμελητήρια, το ιστορικό κέντρο, συμβουλευτικές υπηρεσίες, η πολιτιστική κληρονομιά, κυψέλες, one stop shop, ο ορθός λόγος κτλ…

Startup: Χμμ... καλά όλα αυτά αλλά πρέπει να σκάψω την τρύπα, για να γίνει η δουλειά… και να καινοτομήσω…

Επιστημονικός Σύμβουλος:
Ωραία χρειάζεσαι ένα φτυάρι…

Υπεύθυνος ΚΕΚ: Σε έχουμε εκπαιδεύσει πολύ καλά στο σκάψιμο με φτυάρι…

Διευθυντής Θερμοκοιτίδας:
Έχουμε τόσο χώρο να αδειάσεις το χώμα.. όλα καλά…

Startup: Εεε… ξέρετε, χρειάζομαι ένα φτυάρι…

Business Coach: Δεν χρειάζεσαι τίποτα, lean startup δεν σου μάθαμε… σκάψε με τα πόδια…

Startup: Μα δεν μπορώ να σκάψω με τα πόδια…

Σύμβουλος επιχείρησης: Τότε σκάψε με τα χέρια…

Startup: Μα τόσα εκατομμύρια έχετε πάρει… ένα φτυάρι ρε παιδιά… να κάνουμε την δουλειά…

Mentor: Μην χάνεις την πίστη σου, προσπάθησε με τα νύχια… θα τα καταφέρεις…

Υπεύθυνος ΚΕΚ:
Έχουμε ένα μάθημα για σκάψιμο με τα νύχια ακριβώς ότι χρειάζεσαι... και επιδοτούμενο…!!!

Startup: Μα με τα νύχια? Πάτε καλά?…

Fund manager: Δεν χρειάζονται φτυάρια για να σκάψεις... μόνο να το θέλεις πολύ, αρκεί…

Startup: Μισό λεπτό να διαλογιστώ… μπας και ανοίξει η τρύπα με την θέληση μου για καινοτομία…



Και η ανάπτυξη θα έρθει μια μέρα... κάποτε... όταν θα πιάσει ο διαλογισμός του startpuper...



(Σημείωση: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις, είναι εντελώς συμπτωματική)

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Τελικά μήπως απλά θέλουμε να παίζουμε ξύλο?

Έχω καιρό να γράψω στο blog μου… Ίσως γιατί μου αρέσει περισσότερο να κάνω πράγματα, παρά να γράφω…

Σήμερα έγινε κάτι που με έβαλε σε σκέψεις… Και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας…

Λοιπόν, είχα την πρώτη μου επαφή με την Αναρχία που κρύβεται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα μας…

Είχαμε μια ημερίδα στο ΕΜΠ για την δημιουργική επιχειρηματικότητα και εκεί που όλα πήγαιναν καλά, ξαφνικά μπαίνει ένας κουκουλοφόρος με ένα πυροσβεστήρα και κάνει όλη την αίθουσα μάνταρα… φωνάζοντας κάτι για ταξικό μίσος…


Η φωτογραφία είναι από το μέρος που καθόμουν και αυτό είναι το laptop μου, από όπου σας γράφω τώρα. (που ευτυχώς επέζησε γιατί εγώ, ο ταξικός εχθρός, δεν θα είχα λεφτά να πάρω άλλο…)

Όμως ας πάρω τα πράγματα από την αρχή,

Η ΔΑΠ μας καλεί να πάμε ως ομιλητές (το StartingUP και τον ΟΕΣΥΝΕ) σε μια ημερίδα που οργάνωνε για την επιχειρηματικότητα στο ΕΜΠ…

Όλα φαίνονται λογικά ως εδώ…

Έλα όμως που στο πάνελ είχαν καλέσει και διαφόρους συστημικούς ή αλλιώς διαχειριστές κεφαλαίων (Fund Managers) μαζί με κάποιους παρατρεχάμενους της «τάχα μου ντε, ελίτ» των startups…

Ενώ όλα ήταν κανονισμένα, ξάφνου με παίρνουν τηλέφωνο τα παιδιά της ΔΑΠ και μου λένε πως οι παραπάνω κύριοι έθεσαν θέμα πως μαζί με εμάς στο πάνελ (να δείχνουμε την επανάσταση που πάμε να κάνουμε με το iDea και το StartingUP) δεν έρχονται… Και έθεσαν το τελεσίγραφο ή εμείς ή αυτοί…

Έτσι τα παιδιά της ΔΑΠ έπρεπε να αποφασίσουν με ποιους θα κάνουν την ημερίδα…

Συζήτησαν μεταξύ τους τις διαφορές μας, αυτά που εκφράζουν οι συστημικοί και αυτά που εκφράζουμε εμείς… Προβληματίστηκαν γιατί έπρεπε να διαλέξουν… Μου είπαν, πως θέλουν μια ανοιχτή οικονομία χωρίς αποκλεισμούς και προσβάσιμη από όλους και όχι την οικονομία των πρωταθλητών, μιας ελίτ… Έτσι, ευθέως μου ανακοίνωσαν πως διάλεξαν εμάς γιατί εκπροσωπούμε αυτό το νέο και το ανοιχτό που τους εκφράζει…

Λίγο κουλό θα μου πείτε, τα παιδιά της ΔΑΠ να μην διαλέξουν ένα πρώην μεγαλοστέλεχος της ΟΝΝΕΔ και να διαλέξουν εμάς τους επαναστάτες… Τα παιδιά όμως μου απέδειξαν πως είναι γνήσιοι «κοινωνικοί φιλελεύθεροι»…

Βέβαια εγώ πλέον, πιστεύω στους ανθρώπους και όχι στις παρατάξεις…

Για πάμε πίσω στο θέμα.

Είχαμε λοιπόν από την μια, το βαθύ σύστημα να προσπαθεί να μας κόψει ώστε να μην προκληθεί κανένα «ατύχημα» και τους χαλάσουμε την βόλεψη ("της μικρής αλλά ελεγχόμενης αγοράς" όπως λένε), αποτυγχάνοντας όμως, με έναν αναπάντεχα αγνό τρόπο... Και από την άλλη τους αριστερούς…

Όλοι μου έλεγαν πως στα πανεπιστήμια δεν μπορείς να μιλήσεις για δημιουργία…

Οι αριστεροί θα στην πέσουν…

Μιας και για τα ελληνικά δεδομένα με θεωρώ αριστερό και όλο αυτό που κάνουμε με την άμεση δημοκρατία, την επιχειρηματικότητα και το StartingUP αισθανόμουν πως θα μπορούσα να αντιμετωπίσω τον οποιοδήποτε αριστερό ή ακόμα και αναρχικό μιας και πιο Αναρχικό σύστημα από το iDea δεν υπάρχει (το iDea δεν έχει «αρχή» ούτε καν «επιτροπή αξιολόγησης» γιατί η λειτουργία του βασίζεται στην οργανωμένη αναρχία και παρακάμπτει την ανάγκη για ιδιοκτησία, με έναν άλλο τρόπο πιο δημιουργικό, από το σπάμε όλα)…

Τελικά για να μιλήσω στο Πολυτεχνείο για την δημιουργική επιχειρηματικότητα έπρεπε να περάσω τον σκόπελο του συστήματος που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα... Έλα όμως που όπως ανακάλυψα, πρέπει να περάσω και από τον σκόπελο της απέναντι πλευράς…

Των αναρχικών…

Μετά από το άδοξο τέλος της εκδήλωσης εγώ και ένας ακόμα ομιλητής, που μαζί γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι αυτό που κάνουμε, ρωτάμε τα παιδιά της ΔΑΠ να μας πουν που είναι οι Αναρχικοί για να πάμε να τους μιλήσουμε, να συζητήσουμε μαζί τους, να τους πούμε τι κάνουμε…

Τα παιδιά κατατρόμαξαν… Δεν μας άφηναν να πάμε λέγοντας πως «ούτε η αστυνομία δεν θα μπορεί να σας βγάλει από εκεί μέσα»…

Μετά από αρκετή ώρα μας έπεισαν να μην πάμε…

Αυτό που με έπεισε αλλά με έκανε κιόλας να στραβώσω, είναι αυτή η φράση…

«Ναι, είναι αναρχικοί, αλλά δεν έχουν καμία ιδεολογία από πίσω… είναι εκεί μόνο και μόνο για να αντιδρούν σε ότι γίνεται και να παίζουν ξύλο, γιατί έτσι τους αρέσει»…

Εγώ αυτό δεν το πιστεύω.

Θα κάνουμε ένα κάλεσμα σαν ομάδα του StartingUP για να τους προσεγγίσουμε, γιατί πιστεύαμε πως δεν είναι δυνατόν να μας παλεύει και το σύστημα της τραπεζοκρατίας και οι αναρχικοί… Γιατί κάτι δεν πάει καλά, αν ισχύει αυτό…

Ελπίζω πως δεν θέλουμε απλά να «παίζουμε ξύλο με τους μπάτσους γιατί έχει πλάκα» και αυτό που όλοι θέλουμε, είναι να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο… για όλους… χωρίς αποκλεισμούς…

Εγώ θα προσπαθήσω… Ίδωμεν…

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Κύπρος, τι δεν έχει δει κανείς ακόμα…


Τα πράγματα στην οικονομία είναι απλά, αρκεί να μπορείς (θέλεις ίσως...) να δεις μακριά.

Η Κύπρος βασίζει ένα μεγάλο κομμάτι του ΑΕΠ της (περίπου 45%) όπως και η Αγγλία, το Λουξεμβούργο και ακόμα και η Αμερική, στο λεγόμενο Financial Industry.

Με την χθεσινοβραδινή απόφαση του Eurogroup ουσιαστικά δολοφόνησαν, με μια σφαίρα στο κεφάλι, ολόκληρη την χρηματοοικονομική βιομηχανία της Κύπρου.

Ένα απλό παράδειγμα, 

Μέχρι την περασμένη Παρασκευή μια Ελληνική επένδυση σε ένα startup που θα εφάρμοζε το λεγόμενο Equity Based Crowdfunding και που θα είχε την νομική και ταμιακή διαχείριση του στην Κύπρο λόγο του ευέλικτου χρηματοπιστωτικού νομικού πλαισίου, μόλις τελείωσε για την Κύπρο.

Ενώ όλες οι άδειες από την Κυπριακή Επιτροπή κεφαλαιαγοράς έχουν εγκριθεί το σύστημα χρέωσης πίστωσης έχει ολοκληρωθεί, η Ελληνική επένδυση στην Κύπρο ακυρώνεται.

Το κόστος για το startup τεράστιο, η ζημιά απίστευτη, 12 μήνες χαρτούρας και εξόδων, σε μια νύχτα τέλος.

Τώρα όλο το εγχείρημα πρέπει να αλλάξει χώρα.

Φανταστείτε τώρα, πόσες εταιρείες θα κάνουν το ίδιο την Τρίτη το πρωί.

Τώρα φανταστείτε, τι σημαίνει αυτό για την ανεργία στην Κύπρο…

Και αυτό που δεν φαντάζεστε…

Αν φύγουν τα επιπλέον κεφάλαια από την Κύπρο και το Τραπεζικό σύστημα χάσει την δυνατότητα του να δανείζει την πραγματική οικονομία, που τώρα πρέπει να αναπτυχθεί από την αρχή, τι θα συμβεί?

(Update 17/3/2013, 14:35 | Ο κ. Α. Παράσχος αρχισυντάκτης της Καθημερινής Κύπρου είπε στον Σκαι 100,3 στις ειδήσεις στον Ν. Ανδρίτσο, πως από τα 68δις€ καταθέσεων την περασμένη εβδομάδα έφυγαν 10δις€ και είναι έτοιμες εντολές στο σύστημα για άλλα 10δις€ για μόλις ανοίξουν οι Τράπεζες... άρα ήδη απωλέσθη το 30% των καταθέσεων...)

Απλά αυτό που ζούμε στην Ελλάδα, που η εσωτερική ζήτηση έχει διαλυθεί και ταυτόχρονα καμιά επιχείρηση δεν μπορεί να δανειστεί, θα συμβεί και στην Κύπρο.

Και μετά τι?

Τίποτα, το γνωστό death spiral θα τα διαλύσει όλα…

Θα μου πείτε τι θα μπορούσε άλλο να γίνει?

Μα είναι απλό.

Λίγο χρόνο να τους έδιναν, δανείζοντας τα χρήματα που χρειάζονται (περίπου 3,5δις€) μέχρι να γίνει η γεώτρηση επιβεβαίωσης και να μπορούν τιτλοποιηθούν τα κοιτάσματα του φυσικού αερίου, θα ήταν αρκετό.

Θα κόστιζε στους Ευρωπαίους ελάχιστα και θα αποτελούσε αληθινή αλληλεγγύη.

Από ότι φαίνεται στην Ευρώπη πλέον έχει εκλείψει και η αλληλεγγύη και η λογική.

Αν ήθελαν να έκαναν κανονικό bail-in έπρεπε να κουρέψουν με την σειρά ανάληψης ρίσκου, δλδ πρώτα τους μετόχους, μετά τους πιστωτές (λέγε με ΕΚΤ), μετά τους προθεσμιακούς λογαριασμούς και τέλος τους μικροκαταθέτες… Επιπλέον για πιο λόγο να κουρέψουν καταθέτες σε τράπεζες που είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες? Γιατί οριζόντια και γιατί όλοι?

Και μετά συζητάμε για Φεντεραλισμό?!…

Πως μπορεί να υπάρξει Φεντεραλισμός χωρίς αγνή αλληλεγγύη των λαών στην βάση της κοινής λογικής?

Ευρώπη καληνύχτα.

Κυριακή 17 Ιουνίου 2012

Η εξομολόγηση ενός αναποφάσιστου…


Είναι πρωί και είναι η μέρα των εκλογών που μπορεί να αλλάξουν την πορεία της Ελλάδας και ίσως της Ευρώπης…

Νιώθω την ανάγκη να αιτιολογήσω την ψήφο μου δημόσια…

Από τότε που ψηφίζω (είμαι 45 ετών), μέχρι σήμερα, μόνο τα τελευταία 3 χρόνια έχω ασχοληθεί σοβαρά με την πολιτική.

Συνήθιζα να ασχολούμαι με την δουλειά μου περισσότερο, μέχρι που το 2009 οι τράπεζες μου έκαναν αδύνατο να συνεχίσω την δραστηριότητα μου. Εντελώς ανεξήγητα, μιας και προϊόν εξαγωγικό είχα, τζίρο με μεγάλα margin είχα, πελατεία είχα και μόλις πριν 6 μήνες τους είχα αποπληρώσει 180.000 ευρώ από την πιστωτική μου γραμμή των 230.000 ευρώ με προσημείωση που διέθετα, μου αρνούνταν την οποιαδήποτε δανειοδότηση παρόλο που το υπόλοιπό μου πλέον ήταν 50.000 με την ίδια προσημείωση των 230.000…!!

Έτσι, ένα πρωινό σαν το σημερινό άρχισα να ασχολούμαι με την πολιτική και συνδικαλίστηκα στην Ομοσπονδία Νέων Επιχειρηματιών, για να καταλάβω τι είναι αυτό που με καταστρέφει…

Κατά καιρούς είχα ψηφήσει τα πάντα… Οικογενειακώς ήμασταν πάντα ΝΔ…

Συνειδητά το 2004 ψήφισα Κώστα Καραμανλή, και ξανά την δεύτερη φορά… Το 2009 ψήφισα τον ΓΑΠ, επίσης στήθηκα στην ουρά για να ψηφίσω Σαμαρά στις εσωκομματικές της ΝΔ. Έχω αρκετές συμπάθειες στην ΝΔ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Κ. Χατζιδάκη και προσφάτως με τον Κώστα Μπακογιάννη… Την Ντόρα, όχι δεν την συμπαθώ όπως καταλάβατε…

Συμπαθώ και τον Μάνο αρκετά… Στις 6 Μαΐου όμως, ψήφισα Κατσέλη …

Τώρα που έχω καταλάβει τι μου συμβαίνει θεωρώ τον εαυτό μου κλασσικό φιλελεύθερο, πρεσβεύοντας το πνεύμα του Thomas Jefferson, ναι είναι αυτός που θεσμοθέτησε την δωρεάν Δημόσια παιδεία στην Αμερική του 1783, είμαι δημοκράτης φιλελεύθερος… Ίσως για τα Ελληνικά δεδομένα αυτό να μεταφράζεται αριστερός φιλελεύθερος …

Βλέπε Ματσαγγάνης, Κατσέλη, Δραγασάκης, Παπαδημούλης, Αρσένης….

Αυτό που μας συμβαίνει στην Ελλάδα είναι δυο προβλήματα ταυτόχρονα, α) ένα κράτος δυσλειτουργικό με δημοσιονομικό πρόβλημα και β) ένα τραπεζικό σύστημα που διαπερνιέται από μια συστημική δυσλειτουργία του Ευρωσυστήματος.

Στο πρώτο μνημόνιο (όσοι θα με θυμούνται στο twitter) ήμουν αναφανδόν υπέρ, γιατί βελτίωσε αρκετά από τα προβλήματα της χώρας/κράτους (όχι όλα) και ιδίως το έλλειμμα, μιας και κατάφερε μια διόρθωση, της τάξης των 23δις σε δυο χρόνια με αποτέλεσμα πιθανώς, φέτος να έχουμε οριακό πρωτογενές πλεόνασμα.

Επιπλέον, αν δεν είχαμε το δεύτερο πρόβλημα, που άργησα να καταλάβω μιας και αντιλήφτηκα τι συμβαίνει μόλις πριν τέσσερις μήνες, τώρα θα είχαμε δημόσιο έλλειμμα 4-5% από μεγαλύτερο του 15% που είχαμε το 2009...

Ποιο είναι το πρόβλημα? Η ανυπαρξία Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης…

Όταν υπογράψαμε την συνθήκη του Μάαστριχτ και απεμπολήσαμε το κυρίαρχο δικαίωμα μας να ελέγχουμε την εξαγωγή των κεφαλαίων από την χώρα, το κάναμε για μια υπόσχεση που ευαγγελίζονταν την Οικονομική και Νομισματική Ένωση της ΕΕ με ένα νόμισμα, μετά από το πέρας μερικών ετών. Αρχικά είχαμε το ECU και αργότερα αποκτήσαμε το ευρώ ως φυσικό νόμισμα.

Για να έχουμε αυτό το κοινό νόμισμα απεμπολήσαμε μια ακόμα σειρά κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως πχ. το να ελέγχουμε το τραπεζικό μας σύστημα παραχωρώντας εξ ολόκληρου και συνταγματικά, αυτή την δουλειά στην ΕΚΤ.

Για χρόνια όποιος νόμος ερχόταν από την ΕΕ σαν οδηγία στην βουλή που αφορούσε το τραπεζικό σύστημα ψηφιζόταν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Όλα αυτά τα κάναμε για να έχουμε ένα κοινό τραπεζικό σύστημα, με κοινή εποπτεία, κοινούς κανόνες και εντέλει μια Τραπεζική Ένωση δηλαδή Banking Integration όπως το ορίζει η ΕΚΤ:

“The market for a given set of financial instruments or services to be fully integrated when all potential market participants in such a market (i) are subject to a single set of rules when they decide to deal with those financial instruments or services, (ii) have equal access to this set of financial instruments or services, and (iii) are treated equally when they operate in the market” 

H Τραπεζική Ένωση θα επέτρεπε όλοι οι πολίτες της ΕΕ να μπορούν να δανείζονται από οπουδήποτε στην ευρωζώνη με μόνο ένα credit rating, όπως συμβαίνει στην Αμερική. Όμως τους τραπεζίτες μας, όπως και τους ευρωπαίους συναδέλφους τους, δεν τους ενδιέφερε να έχουν ενδοκοινοτικό ανταγωνισμό γιατί έτσι δεν θα μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι σε μια κλειστή αγορά όπως είχαν συνηθίσει.

Τα επιτόκια θα συμπιέζονταν στις πιστωτικές κάρτες (πχ Ελλάδα 17% - Ολλανδία 7%), οι καινοτόμοι λχ. αν δεν έβρισκαν ευήκοα ώτα στην Ελλάδα θα έβρισκαν αλλού χωρίς να χρειαζόταν να αλλάξουν έδρα. Επίσης δεν θα διασώζονταν οι τραπεζίτες με το κόστος να πέφτει στους φορολογουμένους (bail-out) μιας και θα ήταν άσχετο αν έκλεινε μια μεγάλη Τράπεζα σαν πχ την Alpha, από κακές τις επιλογές σε αγορές ομολόγων γιατί α) το European Redemption Fund θα κάλυπτε τους κατάθετες και οι μέτοχοι θα έχαναν την τράπεζα τους σε μια νύχτα (bail-in) και β) οι επιχειρήσεις μιας και θα μπορούσαν να δανειστούν από παντού δεν θα ήταν εξαρτημένες από τις τοπικές τράπεζες όπως είναι τώρα, έτσι οι οικονομίες θα ήταν ασφαλείς σε μια τραπεζική κρίση ρευστότητας λόγω του υψηλού βαθμού οικονομικής ενοποίησης.

Η αντίδραση των τραπεζιτών με τις αναβολές επί των αναβολών, lobbying κτλ, είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά από απαραίτητα μέτρα - «νομικά πλαίσια» να μην υλοποιηθούν ποτέ ή να καθυστερήσουν μια δεκαετία όπως το European Redemption Fund ή το European Credit Rating Framework ή ακόμα και η θεσμοθέτηση ενός συστήματος European Banking Madiation.

Έτσι σιγά-σιγά σε κάθε χώρα δημιουργήθηκαν κλειστά τραπεζικά συστήματα, μιας και στις Τράπεζες σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τους επιτράπηκε να διαχωρίζουν τους πολίτες της ΕΕ βάση του τόπου κατοικίας τους, κάτι εξόφθαλμα αντίθετο με την Κοινοτική λογική της Κοινής Αγοράς, με αποτέλεσμα να συμβαίνει το τρελό του να: έχουμε ελεύθερη διακίνηση καταθέσεων χωρίς ταυτόχρονα να έχουμε ελεύθερη διακίνηση πιστώσεων.

Όταν ήρθε η κρίση του 2008 με την Lehman Brothers, οι αγορές μετά το πρώτο σοκ, αναλύοντας τα αποτελέσματα, διαπίστωσαν πως στην Ευρώπη τα τραπεζικά συστήματα είναι απομονωμένα μεταξύ τους, όπως και οι οικονομίες μας είναι ανοχύρωτες σε ένα bank run…!

Έτσι τσίμπησαν τον πιο αδύναμο κρίκο, την χώρα μας και άρχισαν να την χτυπούν…

Μια πρώτη ένδειξη του φαινομένου που έχει καταγραφεί ήταν τα πρώτα 25δις καταθέσεων των Μη Κατοίκων που έφυγαν για αλλού στις αρχές του 2009, όπου υποβοηθηθήκαν από το πρώτο πακέτο «Κανονιστικής Ρευστότητας» του Αλογοσκούφη…

«Κανονιστική Ρευστότητα» είναι τα χρήματα που δίνει η ΕΚΤ στις τράπεζες για να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε απότομες εκκροές καταθέσεων.

Όμως όταν φεύγουν καταθέσεις και αντικαθίστανται από δάνεια «Κανονιστικής Ρευστότητας» οι τράπεζες πρέπει να συρρικνώσουν την έκθεση που έχουν στον δανεισμό στην ευρύτερη οικονομία, γιατί τα Tier 1 κεφάλαια τους δεν επιτρέπουν περαιτέρω δανεισμούς μιας και η «Κανονιστική Ρευστότητα» είναι πάντα ακριβώς τόση όση χρειάζεται για να επιπλέει η Τράπεζα και όχι να δανείζει…

Η διαδικασία συρρίκνωσης προκαλεί μια απομόχλευση δανεισμού στην οικονομία με αποτέλεσμα οι Μικρό Μεσαίες Επιχειρήσεις (ΜΜΕ) να βρίσκονται μπροστά σε ένα φαινόμενο έλλειψης κεφαλαίων κίνησης, με τραγικά αποτελέσματα στην λειτουργία της οικονομίας. Οι ΜΜΕ εργοδοτούν το 90% του εργατικού δυναμικού στην χώρα μας και παράγουν το 80% του ΑΕΠ, αν αποκοπούν από την χρηματοδότηση τότε μόνο βαθιά ύφεση είναι το αποτέλεσμα.

H ΕΚΤ κάθε εξάμηνο κάνει μια έρευνα για να δει πόσες από τις αιτήσεις των ΜΜΕ στις τράπεζες εξυπηρετηθήκαν και πόσες όχι.  Για να δούμε τι συνέβη ακριβώς από το 2007 και μετά:


2007
2009
2010
2011
Ανάπτυξη/Ύφεση Ελλάδα
+4,3%
-3,2%
-3,5%
-6,75%
Ποσοστό επιτυχούς
δανεισμού στην Ελλάδα
87%
34,5%
36%
29,5%
Ποσοστό επιτυχούς
δανεισμού στην Γερμάνια
86%
63%
74%
77%

Από την στιγμή που άρχισαν οι εκκροές των καταθέσεων στην Γερμανία όπως φαίνεται και στον πίνακα του Bloomberg παρακάτω η Ύφεση στην οικονομία μας ήταν απλά μονόδρομος.


Το ίδιο ακριβώς έχει συμβεί στην Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Ιταλία…


Έτσι επιστρέφουμε στο γιατί δεν δούλεψαν τα μνημόνια, η απάντηση είναι απλή, τους Γερμανούς Τραπεζίτες και Βιομήχανους δεν τους συμφέρει να κάνουν το σωστό γιατί έτσι όπως είναι τα πράγματα κολυμπούν στην ρευστότητα, δανείζονται και δανείζουν πλέον για πλάκα.

Τους Γερμανούς τους συμφέρει να χορηγούν μόνο «Κανονιστική Ρευστότητα» στο τραπεζικό μας σύστημα και όχι μέσο του EFSF επιπλέον κεφάλαια ώστε να εξισορροπούν τη στρεβλή σχεδίαση του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού συστήματος που αντί να είναι ενοποιημένο, λόγω των δικών τους κοντόφθαλμων πρακτικών, απομονώνει οικονομίες και λειτουργεί σαν μηχανισμός αποστράγγισης καταθέσεων στην πρώτη κρίση, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα των υφεσιακών σπιράλ θανάτου που βιώνει όλος ο Νότος…

Η Νέα Δημοκρατία αν ψάξετε το πρόγραμμά της, όπως και του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και της Δημιουργία Ξανά / Δράσης βασίζονται αποκλειστικά στην ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών μας, με την γνωστή και ΜΗ βιώσιμη λύση της «κανονιστικής ρευστότητας» του PSI…!!!

Κάτι ψελλίζουν για τα ΕΣΠΑ αλλά αυτά δεν αφορούν τις ΜΜΕ όπως περιγράφω εδώ παρά μόνο τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους και τους Μιντιάδες ιδιοκτήτες τους…

Η όποια διαπραγμάτευση κάνουν ΔΕΝ αφορά τις τράπεζες και την λειτουργία τους αλλά δευτερεύοντα θέματα, μιας και αυτό χρήζει ΣΟΒΑΡΗΣ διαπραγματευτικής θέσης όπως την ορίζει εδώ και ο Γιάννης Βαρουφάκης, που ΔΕΝ έχουν!

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα, με τον Δραγασακη να το υποστηρίζει πρώτος, είναι υπέρ μιας άλλης αντιμετώπισης του προβλήματος, με τους λεγόμενους πιστωτικούς κανόνες (κάτι που λανθασμένα προσπάθησε να εξηγήσει ο Στρατούλης).

Τέτοιους κανόνες είχε η ΤτΕ την δεκαετία του 90’ επί διοίκησης του Λουκά Παπαδήμου, μέχρι που παραδώσαμε τα κλειδιά στην ΕΚΤ το 2001.

Τι ήταν οι κανόνες? Απλά αν οι τράπεζες θέλουν να δανείσουν την κατανάλωση που τους αφήνει υπερκέρδη ήταν υποχρεωμένες ένα ίσο ποσό να το δίνουν σε νέα επιχειρηματικά δάνεια… 

Βέβαια οι τραπεζίτες δεν θέλουν με τίποτε ντορβά στο κεφάλι τους… και αυτό μου το δήλωσε αυτοπρόσωπος ο κ. Ράϊχενμπαχ στην συνάντηση που είχα μαζί του

Έτσι φτάνουμε στην απίστευτη δήλωση του Γ. Προκοπάκη της Δράσης που ούτε λίγο ούτε πολύ, εδώ μου δηλώνει πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να αλλάξει αυτή η κατάσταση… απλά να ελπίζουμε μια μέρα να έρθει η άνοιξη… (ή η δραχμή)

Εεε… εγώ λοιπόν απαντώ πως, ΟΧΙ κύριοι έχουμε κάτι να κάνουμε και αυτό είναι να ψηφίσουμε σήμερα όλοι ΣΥΡΙΖΑ!

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Αν η Ελλάδα ήταν ένα μαγαζί…


Η χώρα μας είναι σαν ένα μαγαζί με καλή θέση που είχε καλό brand και καλή πελατεία…

Αλλά τα προϊόντα μας ξεπεράστηκαν, πέφτουν οι πωλήσεις και πλέον πρέπει να δημιουργήσουμε νέα… και επιπλέον χρωστάμε πολλά...

Οι ιθύνοντες του μαγαζιού λοιπόν μαζεύονται και συζητούν τι πρέπει να γίνει…

Οι δεξιοί συνεταίροι είναι οι σπιτονοικοκύρηδες του μαγαζιού και είναι εξαιρετικά επιδέξιοι να εισπράττουν τα νοίκια τους και να κάνουν βελτιώσεις στα υδραυλικά, στα κεραμίδια, στις πόρτες… και τονίζουν πως μόνο έτσι θα έρθει η ανάπτυξη…

Οι ριζοσπαστικοί δεξιοί συνεταίροι, που επίσης είναι και σπιτονοικοκύρηδες, λένε πως αν σκάψουμε κάτω από το μαγαζί θα βρούμε κοιτάσματα πετρελαίου, επίσης αν διώξουμε την καθαρίστρια και τον κηπουρό που είναι λίγο μελαμψοί θα κάνουμε οικονομία, τέλος αν δείρουμε αυτόν τον βλάκα που παρκάρει μπροστά στην πόρτα του μαγαζιού θα έρθει νέα πελατεία… Και έτσι μ’αυτά και μ’αυτά ίσως μια μέρα να έχουμε χρόνο και χρήμα να ασχοληθούμε με το προϊόν και τις πωλήσεις…

Οι φιλελεύθεροι, που είναι εξαιρετικά επιδέξιοι στα οικονομικά, λένε τι πρέπει να γίνει στο λογιστήριο του μαγαζιού και στο ταμείο, αλλά όταν συζητάμε για την ανάπτυξη του προϊόντος και των πωλήσεων, λένε πως αν όλοι πάνε στα γραφεία τους στην ώρα τους, μειώσουμε τους μισθούς, βελτιώσουμε την πρόσβαση στο ψυγείο και κάνουμε οικονομία στην ζάχαρη, η ανάπτυξη του προϊόντος και των πωλήσεων απλά θα συμβούν… έτσι μόνα τους… Αν τους μιλήσεις και τους εξηγήσεις για τα χρήματα που χρειάζεσαι για την ανάπτυξη του προϊόντος θα προσπαθήσουν να σε πείσουν πως δεν τα χρειάζεσαι…

Οι κεντρώοι λένε λίγο από όλα, όλων των άλλων… για προϊόν, πωλήσεις, ουγκ…

Οι αριστεροί λένε πως η ανάπτυξη θα έρθει αν οι υπάλληλοι δουλεύουν λιγότερο και πληρώνονται περισσότερο, αν παίρνουν μεγαλύτερες άδειες και αν προσλάβουμε μερικούς ακόμα για να ξεκουράζονται οι παλιοί… για προϊόν, πωλήσεις επίσης ουγκ…

Οι ριζοσπαστικοί αριστεροί λένε να γκρεμίσουμε το μαγαζί και να το ξαναχτίσουμε με οικολογικά υλικά, ανεξαρτήτως του ότι δεν έχουμε καμία δυνατότητα να το κάνουμε αυτό λόγο οικονομικών δυσκολιών επιπλέον απαγορεύεται και από τους κανόνες της πόλης που δραστηριοποιούμαστε... Τέλος λένε πως αν πάρουν το μαγαζι από τον κακό σπιτονοικοκύρη/συνεταίρο, η ανάπτυξη του προϊόντος πάλι θα έρθει και αυτή από μόνη της…

Κάπως έτσι, κανείς μα κανείς δεν μιλάει για το προϊόν… για το πώς ακριβώς, με τα ελάχιστα χρήματα που έχουμε στο ταμείο θα το αναπτύξουμε, για το πώς θα πετύχουμε πωλήσεις και άλλα τέτοια φαιδρά…

Και  γκλου, γκλου, γκλου, βουλιάζουμε…


Σάββατο 28 Απριλίου 2012

Που διαφωνώ με τους "φιλελευθέρους", Δράση, ΔηΣυ κτλ και γιατί

Με το ΔηΣυ διαφωνώ σε επίπεδο φιλοσοφικό με την αρχηγό, την ιστορία της και την στάση ζωής που μου δείχνει εύγλωττα τι έχει στο μυαλό της και που το πάει. Ενώ με την Δράση είναι διαφορετικά τα πράγματα, είναι ένα από τα νέα κόμματα που με βρίσκουν πολύ κοντά. Αλλά δυστυχώς για μένα υπάρχουν κάποια αγκάθια που με κάνουν να μην μπορώ να την ψηφήσω…

Πριν όμως αναλύσω την σκέψη μου πρέπει να εξηγήσω ένα πρόβλημα που υπάρχει στο καπιταλιστικό περιβάλλων που ζούμε και επηρεάζει το πώς πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τον φιλελευθερισμό.

Ο καπιταλισμός είναι μια χρήσιμη δύναμη, και ως δύναμη πρέπει να την μελετούμε.

Αν η αγορά ήταν ένας ανελκυστήρας και στο δάπεδο βρίσκονταν η τάση για μέγιστο εγωιστικό κέρδος του ενός (ακραία απληστία) και αντίστοιχα στην οροφή βρίσκονταν η τάση για κέρδος ισομερώς και απόλυτα κατανεμημένο στον πληθυσμό (ακραία αφιλοκέρδεια), τότε ο καπιταλισμός θα ήταν η βαρύτητα.

Η δύναμη της βαρύτητας (όπως η απληστία) είναι μονότονη, είναι παντού και είναι ακατανίκητη. Για να ισορροπήσουμε τις αγορές (θάλαμος του ανελκυστήρα) χωρίς ικανό αντίβαρο του εγωιστικού κέρδους θα χρειαζόμασταν τεράστια δύναμη στον κινητήρα του ανελκυστήρα γιατί θα έπρεπε πρώτα να νικήσουμε την βαρύτητα και μετά να μετακινήσουμε το φορτίο. Ο κινητήρας και η δύναμη του είναι η ποσότητα και το βάθος της αναγκαίας ρύθμισης των αγορών που χρειαζόμαστε για να μπορούμε να έχουμε εύρυθμη λειτουργία του συστήματος (Φιλελεύθερη Δημοκρατία) ισορροπώντας ανάμεσα στο κέρδος της μονάδας και του κέρδους των πολλών.

Έτσι οι μηχανικοί για να μην χρειαζόμαστε τεράστια δύναμη ελέγχου χρησιμοποιούμε τις ισοδύναμες και ανάστροφες δυνάμεις, τα γνωστά σε όλους αντίβαρα. Όλοι οι ανελκυστήρες έχουν αντίβαρα για να χρειάζονται ελάχιστη ισχύ έλεγχου. Αν δείτε το ασανσέρ που έχετε σπίτι σας θα δείτε, στο πίσω μέρος του, το αντίβαρο να κινείτε ανάστροφα από τον θάλαμο, όταν αυτός κινείτε… Τα αντίβαρα χρησιμοποιούνται για να κατανικούν την δύναμη της βαρύτητας που προκαλείτε από το βάρος του θαλάμου και να ισορροπούν το σύστημα ώστε να είναι εφικτός ο απλούστατος έλεγχος του.

Αν στην παραβολή μας η ελαχίστη ισχύς έλεγχου ισοδυναμούσε με την ελάχιστη ρύθμιση των αγορών ή την ελαχίστη παρέμβαση του κράτους στην ζωή του ανθρώπου, κάτι που προσδοκούν και ευαγγελίζονται χρόνια τώρα οι "φιλελεύθεροι" (κάτι που δεν με βρίσκει κατά βάση αντίθετο), θα έπρεπε σε όποια πρόταση απορύθμισης καταθέτουν να μας δείχνουν ή να προτείνουν αντίστοιχα ποια θα είναι αυτή η ίση και ανάστροφη δύναμη που θα καταφέρνει να εξισορροπεί την μονότονη τάση του συστήματος προς την απληστία του κέρδους της μονάδας (καπιταλισμός).

Ένα παράδειγμα ίσων και ανάστροφων δυνάμεων είναι η σχέση προσφοράς και ζήτησης σε μια αγορά όπου δεν χρειάζονται κανόνες όσο οι δυο δυνάμεις είναι ισχυρές. Αν υπήρχε μόνο ζήτηση χωρίς προσφορά θα χρειαζόταν ρύθμιση αν π.χ. η ζήτηση κάλυπτε μιαν ανάγκη επιβίωσης. Άλλο παράδειγμα είναι η σχέση ισχύος αφεντικών και συνδικάτων όσο δεν υπάρχει ισορροπημένη ρύθμιση η αντίρροπη πίεση των δυο αυξάνετε εκθετικά και φυσικά με δεδομένη την ισχύ του αφεντικού και την έλλειψη ικανού κανόνα το συνδικάτο θα κάνει επανάσταση.

Και για οικονομολόγους:

[Απληστία] – [Αντίβαρο] = Regulation

Οι "φιλελεύθεροι" έχουν μια μόνιμη δυσανεξία στον να μην βλέπουν αυτή την ανάγκη για ισορροπία στο σύστημα προκαλώντας την κοινωνία με αυτή τους την στάση. Ενώ θα έπρεπε πρώτα να σχεδίαζαν τα αντίβαρα και μετά να σχεδίαζαν την απορύθμιση για να μπορούσαν να έχουν ένα σύστημα εκ φύσεως φιλελεύθερο, αυτοί επιλέγουν μονότονα την απορύθμιση παρακάμπτοντας τα αντίβαρα… κάτι που μου μοιάζει ενοχικά μυωπικό γιατί αν το έκαναν σωστά θα είχαμε ευδαιμονία και όχι κυκλικές κρίσεις κάθε 40 χρόνια.

Για να δούμε όλα αυτά πως ταιριάζουν με τον προβληματισμό μου.

Στην Οικονομία τα περισσότερα που προτείνει η Δράση με βρίσκουν σύμφωνο εκτός όμως από τρία-τέσσερα βασικά σημεία που δεν βλέπω αντίβαρα…

Στα εργασιακά προτείνουν απορύθμιση χωρίς να προτείνουν κανένα αντίβαρο στην ισχύ των εργοδοτών. Το τρέχων σύστημα δεν χρειάζεται απορύθμιση αλλά πιο ορθολογική και ζυγισμένη ρύθμιση ισορροπώντας ανάμεσα στην οικονομία και τα εργατικά δικαιώματα.

Στις αποκρατικοποιήσεις διαφωνώ με οτιδήποτε εμπίπτει στην κατηγορία του φυσικού μονοπωλίου. νερό, ΔΕΗ, τρένα κτλ. Οι λόγοι είναι αυταπόδεικτοι. Στην εκποίηση γης διαφωνώ με το timing και είναι αυταπόδεικτο το γιατί… αντίθετα θα δεχόμουν μακροχρόνια μίσθωση μέσω διεθνών διαγωνισμών με την χρήση ηλεκτρονικής πλατφόρμας.

Τέλος δεν βλέπω πουθενά πως θα χρηματοδοτηθεί η αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου στα tradables αν λάβουμε υπόψη και αυτό το ποστ του Νίκου Αναγνώστου για ένα άρθρο του Αρίστου Δοξιάδη, όταν όλοι στην Ελλάδα οι «επενδυτές» έχουν μάθει να είναι ραντιέριδες (γη, ακίνητα, δημόσια έργα, διόδια, ξενοδοχεία, ξαπλώστρες κτλ) όταν από την άλλη οι Τράπεζες και τα VC είναι και αυτά οι απόλυτοι ραντιέριδες!!

Ποιος θα χρηματοδοτήσει την καινοτομία και πως?

Πως θα παράγουμε οργανικά προστιθέμενη αξία?

Πως θα αλλάξουμε το εμπορικό ισοζύγιο αν δεν παράγουμε αντίστοιχα υψηλή εσωτερική προστιθέμενη αξία αντίστοιχη με αυτή που εισάγουμε?

Όταν όλα ήταν super το 2007, κανείς μα κανείς δεν επένδυε στην καινοτομία, η Ελλάδα είχε (και έχει) το μικρότερο ποσοστό επένδυσης στην καινοτομία από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, πως αναμένουμε αυτό να αλλάξει τώρα που το τραπεζικό σύστημα έχει διαλυθεί και κανείς δεν έχει χρήματα να του περισσεύουν?

Ο καπιταλισμός (που εμπεριέχει τους ραντιέρηδες) μπορεί να έχει σαν αντίβαρο μόνο την επιχειρηματικότητα στην βάση της εισοδηματικής πυραμίδας, αυτό όμως δεν το βλέπω να το προτείνουν…

Στα Εργασιακά όπως έχω αναφέρει είμαι αντίθετος στα περισσότερα μετρά που προτείνουν γιατί δεν βλέπω πουθενά αντίβαρα. Ναι χρειαζόμαστε εξορθολογισμό αλλά όχι ανατροπή!

Στην Ενέργεια επίσης διαφωνώ σε όλα εκτός από τις ΑΠΕ, και αυτό γιατί οι ΑΠΕ μακροπρόθεσμα θα βελτιώσουν εκρηκτικά το εμπορικό ισοζύγιο καυσίμων και σταδιακά θα προκαλέσουν φυσική απελευθέρωση της αγοράς, αλλά μέχρι τότε η ΔΕΗ είναι ένα φυσικό μονοπώλιο και πρέπει να μείνει στον έλεγχο του κράτους. Αν δούμε τι έγινε στην Καλιφορνία και στην Ελλάδα πρόσφατα, με τους virtual «παραγωγούς» καταλαβαίνεται όλοι γιατί διαφωνώ. Βεβαίως πρέπει να εξορθολογιστούν οι Φωτόπουλοι… Δεν βλέπω να γίνετε κουβέντα για τα διυλιστήρια και τις εναρμονισμένες πρακτικές που έχουν επίσης…

Στην Παιδεία, καλή η πρόταση αλλά δεν δέχομαι με κανένα τρόπο η «επιδότηση» να μετατρέψει την παιδεία σε μη δημόσια. Μπορεί να λειτουργήσει αν η «επιδότηση» δεν είναι σε χρήμα αλλά σε μη μεταβιβάσιμα (από γονιό σε γονιό) κουπόνια και να έχουν ρόλο επιβράβευσης και όχι βασικής αμοιβής. Τέλος οι Έλληνες έχουμε βαθιές ρίζες με την θρησκεία μας, ναι στο να φύγει η θρησκοληψία, όχι στο να χάσουμε τις ρίζες μας.

Στην Ευρώπη διαφωνώ με το κεντρικά καθοδηγούμενο σύμφωνο σταθερότητας αλλά συμφωνώ με την θέσπιση του εσωτερικά, χωρίς κεντρικά να επισείει κυρώσεις. Ναι στην δημοσιονομική πειθαρχία όχι στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Επίσης για την Τουρκία διαφωνώ, δεν είναι η Τουρκία για Ευρώπη ακόμα.

Ελπίζω να βοήθησα λίγο τις σκέψεις σας…

Υ.Γ. Τα εισαγωγικά στο «φιλελεύθεροι» τα βάζω γιατί θεωρώ πως δεν είναι φιλελεύθεροι πραγματικά μιας και η όλη στάση τους δείχνει απλά να καπηλεύονται εννοιολογικά τον όρο «φίλοι της ελευθερίας». Καπηλεύονται γιατί ενώ θα μπορούσαν να προτείνουν αντίβαρα και να κατάφερναν με την βοήθεια όλων μας να έχουμε μια πραγματική Φιλελεύθερη Πολιτεία αυτοί λειτουργούν ως «φίλοι της ιδιοτέλειας» άθελα τους ίσως, αλλά με τραγικές επιπτώσεις στις κοινωνίες και την ευδαιμονία του συνόλου.

Υ.Γ. 2 Αν με ρωτήσετε αν έχω αντίβαρο για τον καπιταλισμό θα σας απαντήσω ναι έχω και το ξέρει ο Αρίστος. Δείτε εδώ

Κυριακή 1 Απριλίου 2012

Κάτω ο απολυταρχισμός των σοφτγουεράδων…


Χτες το απόγευμα κατέβηκα στο εργαστήριο μου, στο υπόγειο του σπιτιού, εκεί που έχω όλα μου τα προσωπικά εργαλεία που τόσα χρόνια μου έχουν σταθεί φιλαράκια σε όποια ιδέα ήθελα να υλοποιήσω για χόμπι ή για δουλειά.

Κατέβηκα γιατί έτσι, ίσως για να ξεσκάσω μιας και αυτόν τον καιρό φτιάχνω μια φορητή συσκευή παροχής ρεύματος από τον ήλιο, γιατί το καλοκαίρι σκέπτομαι να πάρω τα τρία ζουζούνια μου, την συζηγάτα και να πάμε για κάμπινγκ… Μάλλον δικαιολογία είναι όλο αυτό, για να φτιάχνω πράγματα… βλέπετε η δημιουργία είναι το ελιξίριο της ζωής μου…

Ενώ πάλευα να ανοίξω κάτι τρύπες 40 χιλιοστών σε ένα σασί, γεμάτος από τα ρινίσματα και ιδρώνοντας, κάθισα να ξαποστάσω…

Εκείνη την στιγμή, δεν ξέρω πως, αλλά μάλλον επειδή είμαι θυμωμένος με την όλη κατάσταση, μου ήρθε για μια ακόμη φορά στο μυαλό ο Γρήγορης. Ο Φαρμάκης για όσους δεν τον ξέρετε είναι ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος, ομορφάντρας, μηχανικός, προγραμματιστής, στατιστικολόγος ή κάτι τέτοιο, επιτυχημένος επιχειρηματίας και ανοιχτόμυαλος. Προσφάτως πολιτεύτηκε με το ΔΗ. ΣΥ.

Θα μου πείτε ποιο είναι το ζόρι σου μαζί του?…

Αυτό σκεφτόμουνα και εγώ εκείνη την στιγμή… ενώ σκούπιζα τον ιδρώτα μου και τίναζα από πάνω μου τα ρινίσματα…

Τότε μου έρχονται στον νου και κάνα δυο άλλες φιγούρες, αυτή του Γιώργου Τζιραλή (Open-Coffee) και του Νίκου Μοραϊτάκη (Upstream)… Σοφτγουεράδες και αυτοί… Άνθρωποι που τους θεωρώ αξιόλογους, αλλά για κάποιο λόγο μου την δίνουν στα νεύρα…

Προσπαθώντας να εντοπίσω, το γιατί μου την δίνουν στα νεύρα, σκεπτόμενος το κοινό τους σημείο, στα κείμενα τους, στα λόγια τους, στις απόψεις τους, συνειδητοποίησα πως αυτό μετουσιώνεται στην φράση σλόγκαν:

«Δεν χρειαζόμαστε καμιά στήριξη από το κράτος, χρηματοδότες κτλ, μπορούμε και μόνοι μας»…

Εκείνη την στιγμή μου κάνει κλικ…

Ποια είναι η διαφορά μας?

Εκείνοι για να πραγματώσουν (sic) τις ιδέες τους χρειάζονται πολύ διάβασμα, ένα λάπτοπ από το πλησιέστερο SuperMarket και μια πρόσβαση στο διαδίκτυο… Και πολύ-πολύ προσωπική δουλειά…

Ενώ εγώ σαν ηλεκτρολόγος/ηλεκτρονικός μηχανικός για να φτιάξω μια συσκευή όπως το FiberPack π.χ. πρέπει να έχω εργαλεία, όργανα μέτρησης, σχεδιαστικά προγράμματα, γνώσεις μηχανολογίας, ηλεκτρονικής, να συνεργαστώ με μηχανουργία, να βρω και να προμηθευτώ πρώτες ύλες, όλα τα ειδικά υλικά, τον ειδικό εξοπλισμό για τον έλεγχο και την πιστοποίηση και τόσα άλλα…

Αυτό που κάνουν εκείνοι είναι εξίσου χρήσιμο και απαραίτητο στους πελάτες τους όπως αυτό που κάνω και εγώ για τους κινηματογραφιστές με το FiberPack


Βασικά ο Γρηγόρης, ο Νίκος και ο Γιώργος όταν θέλουν να ηρεμήσουν να δούνε μια ωραία ταινία π.χ. σαν αυτή του βραβευμένου Πορτογάλου σκηνοθέτη Manoel de Oliveira που ολοκληρώνω αυτή την εποχή, παίρνουν το τηλεκοντρόλ στα χέρια τους ανάβουν το DVD, το Home Theatre, την 47αρα LED HD τηλεόραση τους, βγάζουν από την κατάψυξη μια πίτσα την βάζουν στον φούρνο ρυθμίζουν τον χρονοδιακόπτη, παίρνουν και μια μπύρα από το ψυγείο τους, κάθονται αναπαυτικά στον καναπέ τους και απολαμβάνουν…

Δεν τους περνά καν από το μυαλό, πως όλα αυτά τα πραγματικά αντικείμενα που έχουν γύρω τους, κάποιοι άνθρωποι χρειαστήκαν ένα βουνό εξοπλισμού και χρόνια μελέτης, έρευνας, έμπνευσης, πειραματισμού, σειρά εφευρέσεων και σκληρής εργασίας για να παραχθούν…

Από τον υλοτόμο μέχρι το επιπλοποιό, από τον μηχανολόγο μέχρι τον ηλεκτρονικό, από τον κτηνοτρόφο μέχρι τον τυροκόμο, από τον γεωργό μέχρι τον αρτοποιό, από εμένα με το FiberPack μέχρι τον Manoel de Oliveira… όλα αυτά για να μπορούν να αράξουν στον καναπέ τους και να δουν την ταινία τους…

Αντηχεί στα αυτιά μου η φράση «Δεν χρειαζόμαστε καμιά στήριξη από το κράτος, χρηματοδότες κτλ, μπορούμε και μόνοι μας»… και φουντώνω…

Όλοι εμείς που η δουλειά μας είναι έξω από το λογισμικό και το ιντερνέτ έχουμε ανάγκη ένα σκασμό εργαλεία, ειδικότητες, ανθρώπους, υλικά, μάρκετινγκ, μεταφορές, έτσι όταν έχουμε μια ιδέα για να την πραγματώσουμε, όπως συνηθίζουν να λένε… για να επιχειρήσουμε έχουμε ανάγκη στήριξης… χρηματοδότησης…

Ναι έχουμε ανάγκη στήριξης, πώς να το κάνουμε δηλαδή? Δεν μας φτάνουν 5 - 10 χιλιάρικα του μισθού, του μπαμπά, της πιστωτικής, της θείας… Για να επιχειρήσουμε και να καινοτομήσουμε χρειαζόμαστε χρηματοδότηση ύψους τουλάχιστον 200 - 500 χιλιάδων…

Τι μας λένε δηλαδή? Να γίνουμε όλοι σοφτγουεράδες? Και μετά τι?

Τι θα τρώμε, που θα καθόμαστε, τι θα φοράμε, πως θα κινούμαστε?

Βασικά πως θα υπάρχουμε? Εκτός και αν μπούμε στο Matrix και γίνουμε όλοι bits και Bytes…

Πόσοι θα κάνουν μπίζνες στο ιντερνέτ τέλος πάντων? Πόσα Groupon? Εκτός από τα δισεκατομμύρια των ινδών - κινέζων που σε λίγο θα γεμίσουν τα πάντα, πόσοι?

Έτσι άξαφνα γεμίσαμε «φιλελευθέρους», θιασώτες μιας κατάστασης που δεν μου θυμίζει Δημοκρατία αλλά κάτι διαφορετικό…

Με ένα παράξενο τρόπο απαξιώνουμε την έννοια της Δημοκρατίας, της αναδιανομής ίσων ευκαιριών και δυνατοτήτων, της χρηστής διαχείρισης των κοινών πόρων με ένα «κάτι καινούργιο» που μοιάζει περισσότερο με το Φαρ Ουεστ…

Ένα «φιλελεύθερο» ρεύμα που περιπλέκονται εισοδηματίες, απανταχού βολεμένοι, όπως και επιτυχημένοι επιχειρηματίες, διάφορα μεγαλοστελέχη, internet enthusiasts και φιλάνθρωποι επικοινωνιολόγοι, οικολόγοι και λοιπές ομάδες που όλοι έχουν κοινό χαρακτηριστικό να βρίσκονται ψηλά στην οικονομική πυραμίδα ή με κάποιον τρόπο να μπορούν να είναι αυτόνομοι από το σύστημα πχ σοφτγουεράδες…

Και όλο αυτό το πακέτο τυγχάνει να κατακυριεύει με απόψεις την μπλογκόσφαιρα, να γεμίζει τα SM, αδιαφορώντας για το τι πραγματικά συμβαίνει στο υπόλοιπο πραγματικό κόσμο του 85%...

Έτσι τελικά έχουμε όλοι αποκτήσει την εντύπωση πως η επιχειρηματικότητα, τα startups και η δημιουργικότητα είναι ότι συμβαίνει μέσα σε ένα κομπιούτερ και επειδή ότι συμβαίνει μέσα σε ένα κομπιούτερ είναι μηδενικού κόστους συνεπάγεται πως η επιχειρηματικότητα, τα startups και η δημιουργικότητα δεν χρειάζεται στήριξη από την δημοκρατία μας και όλοι μπορούμε να είμαστε «φιλελεύθεροι»…

Και δωσ’ του όλοι μαζί να μιλάνε για την ανάπτυξη σαν να είναι ένα φυσικό φαινόμενο που απλά κάνοντας μεταρρυθμίσεις, συμβαίνει… Την στιγμή που ο τραπεζικός δανεισμός είναι ανύπαρκτος, επενδυτές που να επενδύουν στην καινοτομία έξω από το ιντερνέτ ήταν, είναι και θα είναι, ανύπαρκτοι… (αν και στο ιντερνέτ είναι επίσης ανύπαρκτοι).

Έτσι έχουμε το φαινόμενο του απολυταρχισμού των σοφτγουεράδων…

Ναι αυτό είναι απολυταρχισμός κύριοι, ατομικισμός, πείτε το όπως θέλετε …

Επειδή εσείς μπορείτε χωρίς χρηματοδότηση, σημαίνει πως και εμείς μπορούμε?

Ε όχι, δεν μπορούμε… Και μην περιμένετε ανάπτυξη χωρίς χρηματοδότηση, γιατί απλά δεν συμβαίνει, ότι μεταρρύθμιση και να κάνετε.

Αν δεν υπάρξει μια ολόκληρη οικονομία, μια κοινωνία, με τον επιπλοποιό, τον ηλεκτρολόγο, τον μηχανολόγο, τον γεωργό, τον οικοδόμο κτλ δεν μπορείτε να υπάρχετε… πώς να το κάνουμε δηλαδή…

Κάτω ο απολυταρχισμός των σοφτγουεράδων!

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Τι είναι επιχειρηματικότητα?


Η έλλειψη συναντίληψης που έχουμε για το ποια είναι τα προβλήματα της επιχειρηματικότητας στην χώρα μας πηγάζουν από το ποιοι μιλούν για αυτήν…

1) Πολιτικοί και σύμβουλοι που δεν έχουν επιχειρήσει ποτέ στην ζωή τους ή που επιχείρηση ήταν η επιχείρηση του μπαμπά…

2) Συνδικαλιστές διαφόρων επαγγελματικών οργανώσεων που εξαρτούνται από τον προστατευτισμό του κράτους ή από τις δαπάνες του…

3) Επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε χώρους μονοπωλιακούς από την φύση τους ή που έγιναν μονοπωλιακοί λόγο διαπλοκής…

4) Επιχειρηματίες που ενώ είναι υγιής δεν έτυχε ποτέ να αποτύχουν έτσι έχουν μια στρεβλή εικόνα του τι είναι επιχειρηματικότητα…

5) Οικονομολόγοι που το μόνο που ξέρουν είναι τα μοντέλα που τους δίδαξαν άλλοι οικονομολόγοι που και αυτοί δεν είχαν ιδέα του τι είναι επιχειρηματικότητα…

6) Δημοσιογράφοι που απλά επαναλαμβάνουν αυτά που λένε όλοι οι προηγούμενοι, μονότονα, ηλίθια, σχεδόν αυτιστικά…

Επιχειρηματικότητα είναι η τέχνη του να βλέπεις αυτά που οι άλλοι δεν βλέπουν και να κάνεις αυτά που οι άλλοι δεν έκαναν ποτέ…

Επιχειρηματικότητα ΔΕΝ είναι η επιτυχία, αλλά η ικανότητα του όταν αποτύχεις να ξανασηκώνεσαι σοφότερος και καλύτερος…

Επιχειρηματικότητα δεν είναι η επιτυχία γιατί αυτός είναι ο στόχος, επιχειρηματικότητα είναι ο αγώνας, είναι η πορεία προς τον στόχο…

Επιχειρηματικότητα είναι η αρετή του ευ αγωνίζεσθαι και όχι οι δάφνες στο τέλος του αγώνα… και σε κάθε αγώνα πρέπει να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες… κάτι που σήμερα ΔΕΝ συμβαίνει…

Επιχειρηματικότητα δεν είναι οι καλές πρακτικές, είναι η ικανότητα να επινοείς νέες καλές πρακτικές που ποτέ δεν διδάχτηκες…

Επιχειρηματικότητα είναι όπως ο χορός, δεν διδάσκεται θεωρητικά στα θρανία αλλά μόνο πρακτικά, με τις αποτυχίες μας...

Επιχειρηματικότητα δεν είναι να εκμεταλλεύεσαι μια αγορά, είναι η ικανότητα να δημιουργείς αγορά εκεί που δεν υπάρχει…

Επιχειρηματικότητα είναι αυτό που έχει φτάσει τον άνθρωπο να δαμάζει τις τέχνες, τα μαθηματικά, την επιστήμη, τις ασθένειες …

Επιχειρηματικότητα είναι αυτό που απελευθερώνει τους δημιουργικούς από την μιζέρια και εξυψώνει τους υπόλοιπους από την κατήφεια…

Επιχειρηματικότητα ΔΕΝ είναι lifestyle, ούτε events, ούτε rockstar entrepreneurship. Είναι σκληρή δουλειά, φαντασία και αρετή…

Αυτά…

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Να αλλάξουμε το αναπτυξιακό μοντέλο… Oυυυ αμέ…


Όλοι έχουμε ακούσει πως το πρόβλημα μας ήταν το αναπτυξιακό μοντέλο που είχαμε, που στηριζόταν σε μια κρατικοδίαιτη ανάπτυξη και βασιζόταν στον κατασκευαστικό κλάδο, στον εσωστρεφή εμπορικό και χαμηλής τεχνολογίας μεταποιητικό κλάδο και φυσικά στην κατανάλωση… 

Έχουμε όλοι ακούσει τον αρμόδιο υπουργό να αναφέρετε στην απαραίτητη αλλαγή του αναπτυξιακού μας μοντέλου…

Επίσης πολλοί έχουμε δει την ομιλία στο TEDxAcademy του Αρίστου Δοξιάδη για τα Tradables, Non Tradables και την Μικρομεσαία καινοτόμο εξαγωγική επιχειρηματικότητα που πρέπει να αναπτύξουμε… 

Ψάχνοντας να βρω που τελικά πρόκειται να επενδύσουμε τα τελευταία μας Δις του ΕΣΠΑ, έπεσα πάνω στην λίστα της Task Force με τα ώριμα έργα που πρότειναν οι αρμόδιες Ελληνικές αρχές και που πρέπει άμεσα να χρηματοδοτηθούν

Για να δούμε λοιπόν την κατανομή των πόρων και τις θέσεις εργασίας που παράγουν, όχι όμως αυτές που άμεσα δημιουργούνται για κάνα δυο χρόνο και μετά εξαφανίζονται (του κατασκευαστικού κλάδου π.χ.), αλλά αυτές που μένουν και αποδίδουν για πολλά χρόνια στην οικονομία… (ROI είναι το Return On Investment η απόδοση της επένδυσης)


Το ιλιγγιώδες ποσό των 8,2δις πάει σε «τσιμέντα»… δηλαδή το 78,8%… πάει σε δρόμους, γεφύρια, νοσοκομεία, σχολεία, αεροδρόμια, λιμάνια… και ναι μεν δίνουν άμεσα δουλειά σε πάνω από 100.000 ανθρώπους αλλά σε ένα με δυο χρόνια οι δουλειές τέλος… μένουν μόνο 2193 μόνιμες θέσεις εργασίας…

Το δεύτερο τεράστιο ποσό των 2,2δις που αποτελεί το 20,6% πάει στο εσωτερικό μέτωπο, για την στήριξη των μΜΕ, σε διάφορες βελτιώσεις στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στα ενεργειακά δίκτυα, στην ερευνητική και ακαδημαϊκή κοινότητα και τέλος στην εξοικονόμηση κατ’ οίκον… εδώ έχουμε κάποιες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται και αντιστοιχούν στο 33,9% του συνόλου, δηλαδή περίπου 1637… Υπάρχουν κάποιες δράσεις όπως του Jeremy και το ΕΤΕΑΝ που δεν έχουν υπολογιστεί στις θέσεις εργασίας, αλλά δεδομένου του ευρέως φάσματος επιχειρηματικότητας που στοχεύουν δεν πιστεύω πως θα αποδώσουν περισσότερο από ότι οι υπόλοιπες δράσεις όπως π.χ. του νέου αναπτυξιακού νόμου που αποδίδει περίπου μια θέση εργασίας ανά 220.000 ευρώ επένδυσης.

Το απίστευτο νούμερο είναι η επένδυση που στοχεύει στην αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου… 0,64%... δηλαδή μόνο 67εκ ευρώ… καλά διαβάσατε 67 ολόκληρα εκατομμύρια!!! Που πάνε στο Corallia και στην Νέα Καινοτομική επιχειρηματικότητα του ΕΣΠΑ… το απίστευτο είναι πως αυτή η ελάχιστη επένδυση αποδίδει το 20% του συνόλου των νέων θέσεων εργασίας!!! Δηλαδή 1000 νέες μόνιμες θέσεις εργασίας με υψηλές αποδοχές και υψηλή προστιθέμενη αξία για την χώρα που αντιστοιχεί σε 67.000 ευρώ ανα θέση εργασίας. 67εκ. επένδυση για την βελτίωση του ισοζυγίου πληρωμών...

Δηλαδή αυτά τα 67εκ. παράγουν 55 φορές, ναι καλά διαβάσατε 55 φορές περισσότερες σταθερές θέσεις εργασίας από ότι οι επενδύσεις στα τσιμέντα…!!!

Αν δηλαδή δίναμε με έναν μαγικό τρόπο άλλα 200εκ με την ίδια στόχευση θα είχαμε τουλάχιστον άλλες 4000 νέες σταθερές θέσεις εργασίας ακόμα… δηλαδή όσες θέσεις εργασίας παράγουν τα υπόλοιπα 10δις…!!

Το ερώτημα λοιπόν είναι: 

ΓΙΑΤΙ δεν το κάνουμε? ΓΙΑΤΙ? 

Θα λείψουν 200εκ από τα τσιμέντα? Δεν έχουμε τρόπους? Μα τους έχουμε

Άρα μήπως δεν θέλουμε?

Νομίζω πως είναι ορατή από τον πίνακα η «αλλαγή» του αναπτυξιακού μοντέλου, τρομάρα μας…

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

Η Ανάπτυξη, τα startups και ένα ανέκδοτο…


Στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου, κατά την διάρκεια της εβδομάδας των Μικρό-Μεσαίων Επιχειρήσεων (μΜΕ) SME-Week στο Ευρωκοινοβούλιο, ο εκπρόσωπος της Eurostat μας παρουσίασε μια νέα βάση δεδομένων με στατιστικά στοιχεία για το «Access to Finance» δηλαδή την πρόσβαση στην χρηματοδότηση των μΜΕ.

Η καινοτομία της ήταν πως απεικόνιζε τις συνθήκες πρόσβασης των μΜΕ στην χρηματοδότηση, όλων των μορφών, από τράπεζες, επενδυτικά κεφάλαια μέχρι και ιδιώτες, φίλους και συγγενείς, με δάνεια, εισφορά ιδίων κεφαλαίων, ακόμα και από κρατικές χρηματοδοτήσεις.

Θα σκεφτείτε και δικαίως, τι καινοτομία είναι αυτό; Δηλαδή δεν υπήρχαν τέτοια στοιχεία πριν; Ναι δυστυχώς, όσο τρελό και αν ακούγετε, δεν υπήρχαν… Όσοι από εμάς είμαστε πραγματικά entrepreneurs με 2-3 startups στην πλάτη μας, γνωρίζαμε κάποια πράγματα, αλλά όχι με επίσημα στοιχεία…

Μας τα παρουσίασαν λοιπόν, σαν ΟΕΣΥΝΕ στην ημερίδα «SME, Access to Finance» και μας είπαν πως είμαστε τυχεροί γιατί περιέχει στοιχεία του 2007 και του 2010 δηλαδή πριν και μετά την κρίσης των “Lehman Brothers” που ξεκίνησε στο τέλος του 2008.

Λίγες εβδομάδες αργότερα τα δεδομένα έγιναν διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της Eurostat. Μετά μεγάλης μου έκπληξης διαπίστωσα πως περιέχουν στοιχεία για τις Νέες Ταχέως Αναπτυσσόμενες Επιχειρήσεις (Young High-growth Enterprises) YHE, τις λεγόμενες «γαζέλες».

Γαζέλες λέγονται, κατά τον ΟΟΣΑ και την Eurostat, οι νέες επιχειρήσεις (startups) που παρουσιάζουν μέσα στην πρώτη πενταετία της ζωής τους πάνω από 20% ανάπτυξη για τουλάχιστον τρία συνεχόμενα χρόνια και συνήθως συναντώνται στον χώρο της υψηλής προστιθεμένης αξίας, της τεχνολογίας δηλαδή.

Οι ΥΗΕ είναι επομένως οι πραγματικά Επιτυχημένες startups μΜΕ επιχειρήσεις που παράγουν κατά μέσω όρο 5-7 νέες θέσεις εργασίας κατ’ έτος (μελέτη του Kauffman Foundation).

Για την χρηματοδότηση αυτών των επιχειρήσεων, χρόνια τώρα, είχαμε μια σειρά από μύθους να μας στοιχειώνουν… Όπως π.χ., πως την επιχειρηματικότητα την καταστρέφουν οι επιδοτήσεις, ή πως μια καλή ιδέα ή ένα καλό business plan βρίσκει πάντα χρηματοδότες ή είναι εύκολο να πάρει κρατικές επιδοτήσεις…

Πως δεν χρειάζεται να είσαι "λεφτάς", δηλαδή να έχεις εισοδήματα πάνω από 60.000 ευρώ/χρόνο για να ξεκινήσεις μια επιχείρηση υψηλής προστιθεμένης αξίας, μόνος σου…

Αρκετοί ισχυρίζονται πως δεν έχουμε αρκετές επενδύσεις από Angels ή Venture Capitals (VC's) σε τέτοιες επιχειρήσεις επειδή δεν υπάρχει ζήτηση κεφαλαίων συμμετοχών από εν δύναμη καλές ιδέες που πλαισιώνονται από καλές ομάδες γιατί φταίει η νοοτροπία των νέων μας…

Σε όλο το άρθρο θα εξετάσουμε τους τομείς που έχουμε ανάγκη να αναπτύξουμε ως χώρα σύμφωνα με την μελέτη της ΤτΕ του 2009 με τίτλο «ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΧΑΜΗΛΗ Η ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;» του Χρήστου Παπάζογλου (Οικονομικό Δελτίο Τεύχος 32, Μάιος 2009) σελ 40:

«Ενδεικτικό του προβλήματος ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι το γεγονός ότι το μερίδιο των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων υψηλής και μεσαίας τεχνολογίας ανήλθε στο 30% περίπου του συνόλου των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων της χώρας το 2006: πρόκειται για το χαμηλότερο μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ-15 (το μέσο μερίδιο για τις χώρες-μέλη της ΕΕ-15 ήταν υψηλότερο του 65% το ίδιο έτος). Από την άλλη πλευρά, το μερίδιο των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων χαμηλής τεχνολογίας ανήλθε στο 42% του συνόλου των εξαγωγών βιομηχανικών προϊόντων το 2006. Αυτό ήταν το δεύτερο υψηλότερο μερίδιο στην ΕΕ-15.»

Οι τομείς του ICΤ, της Επιστήμης και της Τεχνολογίας είναι οι κατ’ εξοχήν παραγωγοί προϊόντων μέσης και υψηλής τεχνολογίας και κατ’ επέκταση υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Είναι οι τομείς που έχουμε τόσο πολύ ανάγκη ως χώρα για να μπορέσουμε να αντικαταστήσουμε την απώλεια εισροής κεφαλαίων στην χώρα μας μέσω της περεταίρω επέκτασης του δανεισμού μας. Οι τομείς αυτοί έχουν και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό πως επενδύεις 1 και παίρνεις 30, είναι τομείς επομένως με ιδιαίτερα υψηλή πολλαπλασιαστική ισχύ και ισχυρό “spill over effect” για την οικονομία μιας χώρας, χαρακτηριστικά που ισοδυναμούν σε πολλές-πολλές παράπλευρες νέες θέσεις εργασίας.

Για να δούμε λοιπόν τα δεδομένα… Θα αρχίσουμε με την ζήτηση για δανεισμό από τις YHE:


Εδώ παρατηρούμε πως ελάχιστες χώρες έχουν ίση ή μεγαλύτερη ζήτηση (πορτοκαλί χρώμα) από εμάς. Να μην ξεχνάμε πως τα μεγέθη αφορούν επιτυχημένες ΥΗΕ που στην πορεία τους έψαχναν να στηριχτούν μέσω τραπεζικού δανεισμού. Για να δούμε τώρα αν τελικά πήραν το δάνειο πού έψαχναν.


Εδώ βλέπουμε πως μέχρι πριν την κρίση του 2008 υπήρχε πρόσβαση στον δανεισμό αλλά από εκεί και μετά τα πράγματα γίνονται δύσκολα… ο δανεισμός αγγίζει το μηδέν. Παρατηρούμε επίσης πως ποτέ δεν χρηματοδοτούταν παρόλο που υπήρχε ισχυρή ζήτηση ο τομέας της Επιστήμης και της Τεχνολογίας.

Για να δούμε παρακάτω τι γίνεται με την ζήτηση κεφαλαίων μέσω συμμετοχών, Angels, VCs και όλες τις άλλες πηγές που παρέχουν κεφαλαίο έναντι μετοχών.


Εδώ παρατηρούμε το εκπληκτικό, καμιά χώρα στην Ευρώπη δεν παρουσιάζει μεγαλύτερη ζήτηση κεφαλαίων για συμμετοχές από Angels και VC’s από ότι η Ελλάδα…! Η επόμενη χώρα μετά από μας είναι η Δανία με σχεδόν την μισή ζήτηση από εμάς.

Άρα σε αυτό τον πινάκα καταρρίπτεται ο μύθος της έλλειψης ζήτησης από καλές ομάδες με καλές ιδέες...! Σημειώστε πως μιλάμε για ζήτηση που υπήρχε από επιχειρήσεις που είναι πλέον, αποδεδειγμένα, γαζέλες!

Για να δούμε αυτές οι επιχειρήσεις που είχαν όλες τις δυνατότητες από ποιες πηγές, τελικά πήραν τα κεφάλαια τους…



Για την οικονομία του χώρου έβαλα μόνο δυο πίνακες με τα συνολικά δεδομένα μιας και δεν έχουν καμία απόλυτος διαφορά ως προς την Ελλάδα… Οι Έλληνες αν δεν έχουν δικά τους λεφτά δεν μπορούν να ξεκινήσουν επιχείρηση… δεν μπα να είναι το επόμενο Facebook… αν δεν έχουν λεφτά τέλος…! 

Angels, VCs και Τράπεζες είναι τo ποιο σύντομο ανέκδοτο…

Επίσης είναι οφθαλμοφανές πως τα Ελληνικά startups ΔΕΝ έχουν καταστραφεί από τις επιδοτήσεις γιατί πολύ απλά ΔΕΝ παίρνουν επιδοτήσεις…

Μια άλλη εξαιρετική παρατήρηση είναι πως η χώρα με την πιο εντυπωσιακή ανάπτυξη σε σχέση με τις ΥΗΕ (Γαζέλες) είναι η Φινλανδία, αν παρατηρήσετε τα πορτοκαλί highlights, φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού πως την επιτυχία της αυτή την έχει βασίσει στην Κρατική παρέμβαση με επιδοτήσεις…!!!

Τέλος είναι ορατό πως σε όλη την Ευρώπη από το 2007 και μετά έχουν περιοριστή σημαντικά οι επενδύσεις που κάνουν οι Angels και τα VC’s… κάτι που είναι συστημικά συνδεμένο με τον τρόπο που εξελίσσετε το φαινόμενο του Financialization, όπου ολοένα και περισσότερο οι Fund Managers ανά τον κόσμο ΔΕΝ προσδοκούν το κέρδος από επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά από επενδύσεις σε σύνθετα χρηματοπιστωτικά  «προϊόντα»…

Εδώ φαίνεται (πίνακας σελ 5) πως ούτε 1000 επένδυσης σε στάδιο εκκίνησης, σε νέες επιχειρήσεις, σε ολόκληρη την Ευρώπη των 500εκ ανθρώπων, δεν έχουν κάνει για το 2010... μιλάμε για μια σταγόνα στον ωκεανό...

Αλλά για να πάμε ένα-δυο βήματα παρακάτω… Έχουν οι Έλληνες την δυνατότητα να διαθέσουν ιδία κεφάλαια για να δημιουργήσουν αρκετές Γαζέλες ώστε να εκμεταλλευτούμε την δημιουργικότητα μας και να ξεκολλήσει η οικονομία?

Για να δούμε την κατανομή των εισοδημάτων στην Ευρώπη του 2006 για να πάρουμε μιαν ιδέα του που μπορεί να είμαστε σήμερα…



Όπως είναι ορατό από το γράφημα μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, 1-2% του πληθυσμού της χώρας μας, έχει την δυνατότητα αν θέλει να καινοτομήσει και έτσι να στηρίξει με αυτόν τον τρόπο την ανάπτυξη μας…

Οι υπόλοιποι ακόμα και αν έχουν τις ιδέες, είτε δεν έχουν τα χρήματα να καινοτομήσουν (αποτελούν το 95% του πληθυσμού και έχουν εισόδημα κάτω των 35.000 ευρώ ετησίως άρα για να μαζέψουν το αρχικό κεφάλαιο θέλουν μια δεκαετία), είτε είναι πολύ πλούσιοι (εισοδήματα πάνω από 100.000 ευρώ τον χρόνο) και δεν τους ενδιαφέρει να καινοτομήσουν και αν το κάνουν είναι από χόμπι ή από δημιουργική ανησυχία…

Αλλά για να δούμε έχουμε τις ικανότητες; Έχουμε τις ιδέες;

Ακολουθεί ένα γράφημα που προέρχεται από τα στατιστικά του ΟΟΣΑ για το 2008, για την καινοτομία την επιστήμη και την τεχνολογία στην Ελλάδα:



Στο γράφημα εμφανίζεται ένα οξύμωρο… ενώ φαίνεται αριστερά πως παράγουμε για ξένους ή με ξένους, 6 φορές περισσότερες πατέντες από ότι όλοι οι λαοί του ΟΟΣΑ, για εμάς δεν κατοχυρώνουμε σχεδόν τίποτα… Επίσης δεν αξιοποιούμε σχεδόν τίποτα, μιας και δεν έχουμε δαπάνη επενδύσεων υψηλού ρίσκου (Venture Capital)…!

Συμπέρασμα, δεν είναι η έλλειψη ιδεών που δεν παράγουμε καινοτομία, δεν είναι η ανικανότητα μας να αξιοποιούμε τις ιδέες μας, μιας και όταν έχουμε χρήματα μια χαρά το καταφέρνουμε.

Αυτό που μας λείπει λοιπόν είναι τα χρήματα και η πίστη στις δυνατότητες μας, όπως επίσης και να καταλάβουμε πως αυτές οι λύσεις που αποδεδειγμένα δεν λειτουργούν στην χώρα μας εδώ και χρόνια δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιηθούν (VC's, τραπεζικά κριτήρια ως ενδιάμεση για ΕΣΠΑ κτλ).

Αν δεν καταφέρουμε να ενεργοποιήσουμε το 95% του πληθυσμού μας που ενώ μπορεί να έχει ιδέες δεν έχει καμία δυνατότητα να τις αξιοποιήσει, μιας και χρηματοδότηση δεν μπορεί να λάβει από πουθενά, δεν θα τα καταφέρουμε ως χώρα και η ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα και η ευημερία θα μείνει ένα όνειρο μακρινό…

Τώρα για το ότι οι επιδοτήσεις στην καινοτομία και στα startups δεν είναι το πρόβλημα αυτό είναι αυταπόδεικτο, μιας και η Φιλανδία ότι έχει επιτύχει το έχει κάνει με τις επιδοτήσεις, που σημαίνει πως αυτό που μας λείπει είναι ο τρόπος, ένας τρόπος που να λειτουργεί στην Ελλάδα!

Ο τρόπος λοιπόν είναι εδώ και λέγετε iDea Framework