Έχω ένα όνειρο….

Ονειρεύομαι την μέρα που τόσοι θετικοί άνθρωποι όπως η Ρόζα, ο Παναγιώτης, ο Πασχάλης, ο Δημήτρης, ο Ανδρέας, ο Χρήστος, ο Βασίλης, ο Μενέλαος, ο Μανώλης, ο Γιάννης, ο Γιώργος, ο Στάθης, ο Μιχάλης, η Αλίκη, ο Αρίστος και τόσοι άλλοι, που από όλες τις θέσεις που βρίσκονται προσπαθούν, να βοηθήσουν τον ανώνυμο γείτονα μου που είχε μια καλή ιδέα, να έχουν την ευκαιρία, πραγματικά, απτά, να τον βοηθήσουν, όχι μόνο με λόγια και χτυπήματα στην πλάτη δείχνοντας του το κενό…

Ονειρεύομαι την μέρα που όλες οι δράσεις StartupGreece, Επιχειρώ, StartupWeekend, Startegy, OpenCoffee, jelly, AppCamp και τόσες άλλες, θα δίνουν όχι μόνο ελπίδα, αλλά και μια οργανωμένη διέξοδο στην δημιουργικότητα μας, μαζικά, όχι μόνο σε κάποιους, δυο, τρεις τυχερούς, αλλά σε πολλούς ικανούς…

Ονειρεύομαι την μέρα που ο Γιώργος, ο Βάγγελης, ο Πάνος, ο Φάνης που θα χρειάζονται ένα ειδικό εργαλείο που κρύβεται σε κάποιο εργαστήριο Πολυτεχνείου ή μια ειδική μέτρηση που μπορεί να γίνει σε κάποιο ερευνητικό κέντρο ή ένα καλό video ή ένα μάρκετινγκ plan ή μια νομική συμβουλή για μια πατέντα… όχι μόνο να μπορούν να το/την βρουν, αλλά και να έχουν την δυνατότητα, να το/την χρησιμοποιήσουν, εύκολα, με ένα κλικ…

Ονειρεύομαι την μέρα που η εμπειρία των φτασμένων ανθρώπων θα αναμιγνύεται, με αρετή και εθελοντισμό, με τους νέους δημιουργούς, έτσι ώστε η αξία και οι δυνατότητες αυτής της χώρας να κυριαρχήσουν και να μας επαναφέρουν εκεί που μας αξίζει…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα βραβεύουμε απλά, με μερικά χιλιάρικα ή κάποιο έπαινο, έναν καινοτόμο, αλλά θα του δίνουμε πραγματικά την ευκαιρία να υλοποιήσει και να απελευθερώσει τις ιδέες του στις αγορές…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα αξιολογούν τις ιδέες μας τραπεζικά στελέχη, ή ειδικοί, ή αξιολογητές που έχουν το θέσφατο… αλλά απευθείας η αγορά, ο ανώνυμος διπλανός μου… όχι ένας ή δυο, αλλά χιλιάδες διπλανοί μου…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα έχει σημασία, αν έχω τα χρήματα, ή αν ήμουν τυχερός και βρήκα τον επενδύτη, για να ξεκινήσω ένα startup, αλλά θα αρκούσε μόνο η ικανότητα μου να το κάνω και η δύναμη της ιδέας μου να κερδίσει τις αγορές…

Ονειρεύομαι την μέρα που θα μπορώ να υλοποιήσω τις ιδέες μου μέσα από οργανωμένες διαδικασίες, που δεν θα προαπαιτούν χρήματα που σχεδόν κανείς μας δεν έχει…

Ονειρεύομαι την μέρα που η αποτυχία θα είναι μόνο το σκαλί για την επόμενη επιτυχία…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα μιλάμε ακατάσχετα για καινοτομία, αλλά που θα μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην πράξη, μαζικά όλοι μας, χωρίς επίπλαστα εμπόδια…

Ονειρεύομαι την μέρα που το πρόβλημα δεν θα είναι τα χρήματα… αλλά οι ικανότητες μας να πετύχουμε και να συνεργαστούμε…

Ονειρεύομαι όλα αυτά να τα πετύχω τους επομένους οκτώ μήνες… λέτε να τα καταφέρω? Τι? Είμαι τρελός ονειροπόλος? Μπορεί... αλλά θα έχω προσπαθήσει...

Σας πληροφορώ πως και χρήματα υπάρχουν και είναι όλα εφικτά… θέληση και ανοιχτό μυαλό χρειάζεται.

Η απατηλή σχέση των Γερμανών με το ασφαλιστικό μας σύστημα…

Αν διαβάσουμε αυτό το κομμάτι που παραθέτω και βρήκα τυχαία στην ερευνά μου για το ασφαλιστικό σύστημα, μπορούμε να κάνουμε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση στο κείμενο που βρίσκεται στην 14 σελίδα στο προοίμιο του αναγκαστικού νόμου 1846/1951 του Βασιλιά Παύλου.

Η αξία των απωλειών λόγο της κατοχής του 1941 – 1944, όπως τις περιγράφει ο αναγκαστικός νόμος, ισούται με 1.549.000 χρυσές λίρες της εποχής που αντιστοιχούν σε 11,339 τόνους χρυσού (7.32 γραμμάρια χρυσού το κέρμα).

Μέρος λοιπόν, από τα χρήματα του αναγκαστικού δανείου που δώσαμε το 1942 στην Γερμάνια από τον χρυσό που ήταν στην Τράπεζα της Ελλάδος ανήκε στους Έλληνες ασφαλισμένους…

Αν είχαμε δανείσει τότε 11,339 τόνους (έντεκα τόνους) χρυσού στην Γερμανία ή στους συμμάχους από το ασφαλιστικό μας σύστημα, και σήμερα έπρεπε να πάρουμε πίσω τον χρυσό μας με τους τόκους, το βάρος του θα έπρεπε να ήταν περίπου από Χ70 έως Χ110 φορές αυτό που δανείσαμε τότε, συμφωνά με τα Αμερικανικά επιτόκια καταθέσεων από το 1945 μέχρι σήμερα. Για να αντιληφτούμε την ωφέλεια τους, αν αυτοί που τα πήραν τότε τα είχαν επενδύσει σε ένα μείγμα μετοχών του S&P500 θα είχαν απολαβές Χ700 περίπου μέχρι σήμερα.

Αν πούμε πως από τον παραπάνω υπολογισμό ισχύει ο συντελεστής επί Χ90 τότε θα έπρεπε οι σύμμαχοι ή η Γερμάνια να μας επιστρέψει βάρος χρυσού περίπου 1020,51 τόνους. Αυτό θα είχε αξία σήμερα 33.602.332.770,00€ ευρώ. ή 33,6 δις ευρώ… Φανταστείτε πως κάτι ανάλογο έχει συμβεί εν μέρει και στον ΟΑΕΕ.

Αν λοιπόν σήμερα η Γερμανία και οι σύμμαχοι, επέστρεφαν τα χρήματα των ασφαλισμένων μόνο του ΙΚΑ και ταυτόχρονα μετατρέπαμε το ασφαλιστικό μας σύστημα ξανά σε κεφαλαιοποιητικό όπως ήταν προπολεμικά (που αναγκαστήκαμε να το κάνουμε αναδιανεμητικό τότε λόγο των «διαταραχών της οικονομίας» όπως το περιγράφει ευγενικά ο νόμος του 1951, με τα ολέθρια αποτελέσματα του σήμερα) θα καταφέρναμε να αλλάξουμε το κόστος εργασίας και την επιβάρυνση της οικονομίας μας σε εξαιρετικό βαθμό, τέτοιο που θα κάλυπτε και τις γενεές που έρχονται.

Ουσιαστικά οι Γερμανοί και ο πόλεμος του 40, σε συνδυασμό με την έλλειψη μηχανογράφησης και ορθολογικού έλεγχου (μέχρι και οι πεθαμένοι έπαιρναν σύνταξη!), μας ανάγκασαν στην μιζέρια που ζει σήμερα το ασφαλιστικό σύστημα επειδή είναι αναδιανεμητικό (μεροδούλι - μεροφάι δηλαδή…).

Πράγμα που έχει ως συνέπεια την καθίζηση της ανταγωνιστικότητας της ιδιωτικής οικονομίας που αγκομαχά κάτω από το βάρος των εισφορών που φτάνουν το 34,4% όταν στον ΟΟΣΑ είναι 24% (με κεφαλαιοποιητικά συστήματα στο σύνολο τους), με αποτέλεσμα όλων αυτών των στρεβλώσεων τα ελλείμματα (λόγο αναδιανεμητικού) και την εισφοροδιαφυγή (λόγο κόστους εισφορών).

Συμπέρασμα λοιπόν, οι Γερμανοί με τις δικές μας τις πιστώσεις έφτιαξαν την οικονομία τους και ναρκοθέτησαν την δική μας.

O νόμος:

http://www.motionfx.gr/nomos_1951.pdf

The Greek answer to Y-Combinator, an iDea to democratize access to capital.

90% of Y Combinator Startups Have Already Accepted The $150k Start Fund Offer

Yuri Milner invested 150K$ by just trusting the judgement of Y-Combinator team in all the graduated ventures...

http://techcrunch.com/2011/01/29/90-of-y-combinator-startups-have-already-accepted-the-150k-start-fund-offer/

If we read the comments of the article we noticing immediately, how bitter they are...

Why so bitter on this act, of funding all?

In Greece we have a say: One day, a Genie appeared to a Shepard, the Genie said "You have one wish that I can materialize for you, it can be everything, I can make you the richest person on earth, so what is your wish?", and the Shepard answered "I wish the goat of the neighbor to be dead...!!!"

Did we Greeks spread the dead goat disease to the world?

In fact what we all western countries need is to invest in the real economy to tackle the Financialization monster that eats up our jobs and increases our deficit.

I might totally disagree with Y-Combinator that the idea doesn’t matter, but what they do is a good method to evaluate ideas and teams. Although it’s not perfect since its limited to the expertise of a handful of experts, I have a very strong feeling that Yuri will not loose his money… Yuri actually targets to what I call massive innovation…

Marc Dangeard from Entrepreneurs Commons did a research and found that just the 2% of the fastest growing startups are really founded by VC’s and Angels. The rest 98%, that were in some point in time disqualified by VC’s and Angels, were they bad business?

Or did the current system of evaluation failed to pinpoint them as valuable?

In reality as we can’t predict the stock markets, the same way we can’t predict the success of a good idea unless we test it in the market.

Most of the time VC’s and Angels, are just waiting for someone to take the risk and bet first. I’m using the term “bet” because most of the VC’s and Angels see it like gambling. As a society we are used to consider the placement of capital in a venture, a signal to further invest. This sparks a "chicken and egg" circle, in which ideas lost, because none did the first step...

At the end, because there are other ways to make “easier” money like, stocks, commodities etc. we just finance this 2% of the good ideas that are out there, and we see China taking over the real economy every day…

Our Governments are spending trillions of tax payer’s money to save casino banks, why don’t we do the same with our startups? A billion dollars could finance 1000 startups 3000 seeds and 6000 pre-seeds, an investment that could change the life’s of hundreds of thousands of citizens…

But how we going to invest? What will be the filter if not Angels, VC’s and experts?

What we missing is a scalable mechanism that will do all that with transparency, entrepreneurial excellence, derived from the people and be there for the people, with extremely low managerial cost.

We need to democratize access to capital especially on the early stage, seed and startup.

What really Y-Combinator does, is using the business sophistication of a handful of experts, which first evaluate massively submitted ideas and then foster the selected ideas along with the teams behind them, by investing primarily their TIME with them and NOT always their capital for a share of 2% - 8%.

So what actually Yuri did, was to trust the TIME investment of the Y/C team to these ventures in order to invest. He relied on Y/C experts business instinct. Actually he relied to what I call Innovation Dipole, the matching of an experienced business mind set (Y/C team) with a creative mind set (idea promoters, entrepreneurs).

There is a novel system which is doing a similar thing, but in a more scalable way and geographically independent, that it doesn't rely in a handful of experts but instead in the community. The system is called iDea, the acronym comes from Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment. It’s like a massive Y-Combinator driven from the people.

iDea concept claims, that TIME is equivalent to CAPITAL (we always say time is money isn't...), so if someone invests his time to an idea, the idea must be a good one. So people that don't have capital they can invest their TIME on ideas with the help of a system. That TIME investment triggers a series of events that aiming to foster ideas and form good teams that are willing and able to innovate.

The philosophy of iDea concept teaches that, innovation is all about ideas and people, not only capital.

More about iDea concept @

http://idea.com.gr/i_the_solution.html

Check out also the theory about Innovation Dipole and notice how it resembles to what Y/C does.

Επιχειρηματικότητα, το νέο έγκλημα κατά συρροήν…

Αφορά το Άρθρο 3 για το Προσχέδιο Νόμου «Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής, Αναδιάρθρωση των Φορλογικών Υπηρεσιών και άλλες Διατάξεις Αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών»

Το πρόβλημα σε τέτοιο είδους νομοσχέδια, όπως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση, βρίσκεται στον Defacto δόλο.

Η πράξη της μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών ή της μη καταβολής δηλωμένων παρακρατουμένων φόρων είναι διαφορετική από την μη κοπή αποδείξεων.

Η διαφορετικότητα έγκειται στον δόλο. Στην πρώτη ο δόλος είναι ενδεχόμενος ή δεν υφίσταται καν και στην δεύτερη εμπεριέχεται στην πράξη.

Σε ένα στυγερό έγκλημα όπως ένας φόνος, από το νομικό μας σύστημα υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός και επιπλέον πρέπει να αποδειχτεί ο δόλος «πέραν πάσης αμφιβολίας» για να υπάρχει καταδίκη. Το παράξενο είναι, γιατί δεν υπάρχει και στα «εγκλήματα» κατά του δημοσίου.

Ακόμα και στις ακάλυπτες επιταγές ο δόλος θεωρείται defacto παρολο που εκδότης και αποδέκτης συναινούν στην πράξη, ακόμα και στην μη καταβολή των εισφορών του ΟΑΕΕ, που σημειωτέων το πρόβλημα από την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής κάλυψης ή σύνταξης το έχει ο ίδιος ο «εγκληματίας», ενώ το ταμείο του παρακρατεί, μέχρι να πληρώσει ο «εγκληματίας», όλο το ποσό που έχει δώσει μέχρι εκείνη την στιγμή χωρίς να του προσφέρει εντωμεταξύ απολύτως τίποτα..

Π.χ. ένας επιχειρηματίας που έχει τζίρο λ.χ. 200.000 ευρώ το τρέχον οικονομικό έτος 2010, ένας πελάτης του αγόρασε με πίστωση αξία 50.000 ευρώ, το σύστημα υποχρεώνει τον επιχειρηματία να τιμολογήσει τον μηνά που διακίνησε το εμπόρευμα με ΦΠΑ, ο πελάτης λόγο της πίστωσης θα πληρώσει το 2011, τελικά όμως δυστυχώς δεν πληρώνει τον επιχειρηματία. Έτσι ο επιχειρηματίας πλέον αδυνατεί να λειτουργήσει και δεν μπορεί να καταβάλει ούτε τον φόρο εισοδήματος ούτε το ΦΠΑ το επόμενο έτος του 2011. Σε αυτή την περίπτωση δεν υφίσταται ούτε το γνωστικό στοιχείο ούτε το βουλητικό που καθορίζει τον δόλο.

Μιας και ο επιχειρηματίας, ούτε γνώριζε τι θα συμβεί, ούτε είχε την πρόθεση να μην πλήρωση.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82

Ο νόμος όμως θεωρεί τον δόλο defacto και το δικαστήριο δεν εξετάζει καν την ύπαρξη του, έτσι ο επιχειρηματίας καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες, εντελώς παράτυπα και κατά παράκληση όχι μόνο του Συντάγματος αλλά ακόμα και της κοινής λογικής.

Αυτή η διαφορά δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα «ενοχοποίησης» πολιτών που προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι παραγωγικό και να επιχειρήσουν.

Τα αποτελέσματα αυτής της κατάπτυστης λογικής των δυο μέτρων και δυο σταθμών όπου λ.χ. αν δεν καταβάλουν τις εισφορές τους, οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ είναι εν δυνάμει εγκληματίες αλλά οι ασφαλισμένοι του ΤΣΜΕΔΕ των μηχανικών δεν είναι…

Δηλαδή ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός των ΤΕΙ είναι εγκληματίας ενώ ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του Πολυτεχνείου δεν είναι…!

Αυτό οδηγεί τους πολίτες σε μια λογική του τύπου «Αφού αυτοί δεν σέβονται τις Συνταγματικές επιταγές γιατί εμείς να ακολουθούμε?»

Μια λογική εξαιρετικά επικίνδυνη που προκαλεί στρεβλώσεις, μιας και είναι αυτονόητο όπως απορρέει από το Σύνταγμα, η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας πρέπει να ισχύει και να εφαρμόζεται από την πολιτεία για όλους τους πολίτες, αδιακρίτως.

Οι φωνές εργαζομένων με υπαλληλική σχέση εργασίας , αριστεριστών και συνταξιούχων που καλούν την πολιτεία να στέλνει αδιακρίτως τους εγκληματίες επιχειρηματίες στην φυλακή ακόμα και για 5000 ευρώ, ξεχνούν πως αν σταματήσει η επιχειρηματικότητα να παράγει θέσεις εργασίας η ανεργία θα φτάσει στο 80% και τότε, όλοι θέλοντας να είμαστε μόνο υπάλληλοι, ήθελα να ήξερα τι θα κάναμε; Θα πουλούσαμε την χώρα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Θα εξαφανιζόμασταν; Τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους;…

Κύριοι σοβαρευτείτε, γιατί πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως η επιχειρηματικότητα είναι ότι πιο αριστερό υπάρχει μέσα σε ένα Καπιταλιστικό Κόσμο, που άγετε και φέρετε από τον Χρηματοπιστωτικό Καπιταλισμό, που στην πραγματικότητα καταστρέφει την πραγματική οικονομία καταπίνοντας συνεχώς θέσεις εργασίας, σαν μαύρη τρύπα.

Σχετικά με τον νόμο αυτό, ο κάθε λογικός νομοθέτης θα έπρεπε να εφαρμόζει την βασική αξία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, του να είσαι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής σου από την πολιτική αγωγή, πράγμα που δεν συμβαίνει με αυτή την διάταξη.

Το κράτος με τα τελευταία νομοσχέδια όπως γνωρίζεται όλοι, έχει πλέων την δυνατότητα να βρίσκει τα πάντα όταν θέλει. Ακόμα και με δικαστική συνδρομή μπορεί να ζητά τις καταθέσεις και τις επενδύσεις σε ακίνητα και μετοχές από τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οπότε αυτή η λογική της «αδυναμίας» απόδειξης του πόθεν έσχες που σιωπηρά επικαλείτο το νομοσχέδιο που οδηγεί στην defacto ποινικοποίηση όλων αδιακρίτως, είναι αίολη και επικίνδυνη.

Αυτό που ζητά ο επιχειρηματικούς κόσμος είναι το αυτονόητο. Τηρήστε το Σύνταγμα και σεβαστείτε την ισονομία, την ισοπολιτεία και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που θα έπρεπε να εγγυάται ένα δημοκρατικό καθεστώς.

Δεν έχει στεγνώσει ακόμα το μελάνη του ΑΕΔ που αποφάνθηκε πως για χρέη προς το δημόσιο δεν μπορεί να στερείται η ελευθερία του ανθρώπου… αν θέλετε να παραβείτε την απόφαση με το παραθυράκι της επίκλησης του εγκλήματος άρα του ποινικού, ειλικρινά πέστε μας πως αποδεικνύεται ο δόλος όταν ένας άνθρωπος αδυνατεί να πληρώσει πραγματικά; Με πιο θράσος ο κ. Κουτρουμάνης δέχτηκε την εκχώρηση οφειλής στο ΟΑΕΕ, στην ΔOY; Για να μπαίνει ο κακομοίρης, που αδυνατεί να πληρώσει, πιο βαθιά στην φυλακή; Δεν καταλαβαίνεται πως υπάρχουν όρια;

ΑΕΔ 1/2010: Προσωπική κράτηση για χρέη προς το δημόσιο. Κρίση ότι το μέτρο της προσωπικής κρατήσεως διαφέρει των γνησίων μέσων εκτελέσεως (κατάσχεση κλπ), τα οποία συνιστούν άμεση επέμβαση του δημοσίου στην περιουσία του οφειλέτη προς είσπραξη του προς αυτό χρέους, διότι αποτελεί μέτρο καταναγκασμού όχι επί της περιουσίας, αλλά επ` αυτού τούτου του προσώπου του οφειλέτη, προκειμένου να εξαναγκασθεί στη δια παντός μέσου καταβολή του οφειλόμενου χρέους. Τούτο όμως είναι συνταγματικώς ανεπίτρεπτο, ως αντικείμενο στο άρθρο 2 παρ. 1 του συντάγματος.

http://www.voloslaw.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=60:-12010--------&catid=51:2010-03-05-18-33-31&Itemid=65

Κυνηγήστε τους φοροφυγάδες που έχουν δόλο, αποδεικνύοντας τον πρώτα πέραν πάσης αμφιβολίας, όπως κάνουμε σαν ευνομούμενη πολιτεία με τους δολοφόνους, εφόσον έχετε όλα τα μέσα πλέον για να το πετύχετε αυτό και τότε κρεμαστέ τους στο Σύνταγμα….

Απελευθερώνοντας τις ιδέες…

Νομίζω πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και μπορώ να δημοσιοποιήσω μια πρόταση μου, που έχουμε καταθέσει στην πολιτεία εδώ και αρκετό καιρό, σαν ΕΣΥΝΕ.

Αφορά ένα μηχανισμό που στον πυρήνα του βρίσκεται η απελευθέρωση των ιδεών και της επιχειρηματικότητας από τα δεσμά του κεφαλαίου… τα δεσμά έστω του αρχικού κεφαλαίου…

Ο μηχανισμός ονομάζεται iDea, όπου είναι τα αρχικά του Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment, το Δίπολο Καινοτομίας αποτελείται από την δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα. Δυο στοιχεία/πόλοι που αν συντονιστούν και ισορροπήσουν παράγουν Καινοτομία.

Θεωρώντας πως κανένας δεν θα επένδυε τον χρόνο του σε μια κακή ιδέα χωρίς ικανές απολαβές, καταλήγω σε έναν μηχανισμό, που αξιολογεί και επιλέγει μαζικά ιδέες, που κεντρίζουν το επιχειρηματικό ένστικτο.

Πως γίνεται αυτό; Απλώς βάζοντας τις ιδέες να τις αξιολογήσουν άνθρωποι που έχουν τα χαρακτηριστικά ενός business developer, με δεδομένο πως η θετική τους αξιολόγηση ισοδυναμεί με άμεση δέσμευση/συνεργασία/συνεταιρισμό με τον φέρων την ιδέα entrepreneur, ώστε κατά συνέπεια η σωστή αξιολόγηση να ισοδυναμεί με κέρδος.

Δηλαδή αντί να καταπιέζουμε το ένστικτο ενός αξιολογητή για πιθανή «λαμογιά», απλά να το επιβραβεύουμε. Δίνοντας έτσι την δυνατότητα μαζικά (και όχι μόνο σε κάποιους άγνωστους), σε όσους έχουν τα προσόντα, να είναι ελεύθερα αξιολογητές και εν δυνάμει μελλοντικοί συνεταίροι/συνεργάτες στην δράση που πιστεύουν. Ούτως ώστε αποκλειστικά με την εργασία τους και το ένστικτο τους, να μπορούν να καρπώνονται τα ωφέλει της επιτυχούς αξιολόγησης τους. Επιπλέον ποιος δεν θα σεβόταν την άποψη ενός αξιολογητή/συνοδοιπόρου σε μια επιχειρηματική δράση;

Δημιουργούμε με αυτόν τον τρόπο, ένα μηχανισμό αξιολόγησης σεβαστώ από όλους, εντελώς αξιοκρατικό, δημοκρατικό και ταυτόχρονα αδύνατο να χειραγωγηθεί, μιας και τα δυο μέρη που ορίζουν το αποτέλεσμα, προέρχονται από την ελεύθερη αγορά, έτσι λόγο της μαζικότητας και της αρχικής ανωνυμίας, κανείς δεν θα μπορεί να αλλοτριώσει την διαδικασία.

Η πολιτεία απλά βάζει μόνο τα χρήματα και τους κανόνες και εμείς απλά, αν θέλουμε να αλλάξουμε την ζωή μας, πρέπει να είμαστε άριστοι και αποδοτικοί στο να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας, που όμως εμείς οι ίδιοι ορίσαμε έτσι ώστε τελικά να καινοτομούμε.

Ένας κανόνας που θα μπορούσε να θέσει η πολιτεία μπορεί να είναι λ.χ. η επιτυχία να ορίζεται από τις πωλήσεις αποκλειστικά στο εξωτερικό, αν θέλουμε να προωθήσουμε την εξωστρέφεια.

Ο μηχανισμός θα χρηματοδοτεί με 100% κεφάλαια την διαδικασία αρχικής ανάπτυξης (σύμφωνα με την οδηγία της ΕΕ 2006/C 194/02 άρθρο 5,1 d,e) ώστε όλοι να μπορούν να λάβουν μέρος χωρίς να εξαρτώνται από το αν η οικογένεια τους έχει χρήματα για να επένδυση. Επιπλέον ο μηχανισμός δεν θα επιτρέπει σε κανένα να κερδίσει (εκτός από τον αυστηρό βιοπορισμό) παρά μόνο όταν επιτύχει τον στόχο του.

Οι δράσεις θα λαμβάνουν χώρα σε ειδικά διαμορφωμένα τεχνολογικά πάρκα, τα χρήματα θα τα ελέγχουν οι οικονομικές υπηρεσίες των πάρκων και θα εκταμιεύονται ανάλογα με το business plan, που θα δημιουργείται στην πορεία της δράσης περνώντας επιτυχώς από τις φάσεις pre-seed, seed και startup. Μια δικλίδα ασφαλείας θα μπορούσε να είναι η καταγραφή της φυσικής παρουσίας των φορέων στο πάρκο, με την χρήση βιομετρικών ρολογιών παρουσίας προσωπικού.

Έτσι τελικά όσοι θα θέλουν πραγματικά να πετύχουν κάτι, θα δουλεύουν, όσοι θα θέλουν να εκμεταλλευτούν τον μηχανισμό, απλά θα αποβάλλονται από μόνοι τους ή αναγκαστικά.

Ενδεικτικά, με 75εκ. ευρώ θα μπορούσαμε να χρηματοδοτήσουμε για έξι χρόνια 900 ιδέες με pre-seed από αυτές οι 450 θα συνέχιζαν σε seed και θα καταλήγαμε να τρέχαμε 180 start-ups όπου από αυτά οι 90 θα πετύχαιναν τον στόχο τους και θα αναχρηματοδοτώντας το σύστημα παράγοντας πάνω από 2000 σταθερές θέσεις εργασίας υψηλής αξίας άμεσα και έμμεσα...

Όπως βλέπετε δεν έχω μόνο τρέλα με τις εφευρέσεις και τους εφευρέτες αλλά επιπλέων, οραματίζομαι έναν κόσμο που όλοι μας θα έχουμε την δυνατότητα να απελευθερώνουμε την δημιουργικότητα μας, αξιοκρατικά χωρίς επίπλαστα εμπόδια, όπως κεφάλαια και επιτροπές σοφών.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το iDea στην διεύθυνση: iDea Framework

Καινοτομία τι ακριβώς είναι;…

Η αξιολόγηση της καινοτομίας, είναι ένας γρίφος;…

Wikipedia ορισμός καινοτομίας

Η εξίσωση της καινοτομίας, όσο ποιο απλουστευμένα μπορώ, θα πρέπει να μοιάζει με:

Καινοτομία = (Μέγεθος Νέας ιδέας x Ποιότητα Αξιοποίησης) / Χρόνος

Εκτός από το μέγεθος της νέας ιδέας και την ποιότητα της αξιοποίησης της, ένα σημαντικό στοιχείο είναι ο χρόνος από την σύλληψη μέχρι την επιτυχή είσοδο στην αγορά. Γιατί είναι κατανοητό πως καινοτομία έχουμε, μόνο όταν έχουμε απτά αποτελέσματα της εφαρμογής, της Νέας ιδέας στην αγορά. Έτσι χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα μέχρι μια ιδέα να γίνει καινοτομία.

Άρα η καινοτομία στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μετρηθεί εκ προοιμίου.

Δηλαδή οι φράσεις, «σκέφτηκα μια καινοτομία» ή «θα κάνω μια καινοτομία» είναι αδόκιμες.

Η καινοτομία μπορεί μόνο να προβλεφτεί. Όποτε η αξιολόγηση της καινοτομίας είναι μια διαδικασία πολύ δύσκολη και μη αντικειμενική.

Στην διαδικασία πρόβλεψης ή αξιολόγησης της πιθανής καινοτομίας που θα πρόκυψη από μια δράση, θα πρέπει κανονικά να μετράμε/προβλέπουμε δυο χαρακτηριστικά, μιας και ο χρόνος είναι πραγματικά άγνωστος:

• το μέγεθος της ιδέας δηλαδή κατά πόσο Νέα και πρωτοποριακή είναι η νέα ιδέα π.χ. είναι νέα, στο χωριό, στην πόλη, στον νομό, στην περιφέρεια, στην χώρα, στην ήπειρο, στον κόσμο;
• τις ικανότητες αξιοποίησης του φορέα π.χ. ταλέντα, δεξιότητες, κεφάλαια κ.α.

Το μέγεθος της καινοτομίας, δηλαδή του αν θα είναι μεγάλη ή μικρή εξαρτάτε από την μοναδικότητα της Νέας ιδέας κατ’ αρχάς και μετά από την ποιότητα αξιοποίησης της νέας ιδέας.

Άρα το αν μια ιδέα είναι εφεύρεση ή είναι απλά ένα μυστικό του φορέα, αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό παράγοντα μιας και έτσι μετριέται αντικειμενικά το μέγεθος του Νέου που προσφέρει.

Π.χ. μια ελληνική εφεύρεση πιστοποιημένη μόνο στην Ελλάδα από τον ΟΒΙ, είναι μικρότερη από μια Ευρωπαϊκή ευρεσιτεχνία πιστοποιημένη από το European Patent Office.

Επόμενος το αν μια ιδέα αποτελεί εφεύρεση μπορεί να μην είναι 100% καθοριστικό για την κατάκτηση της καινοτομίας, αλλά αν υποθέσουμε ότι έχουμε την καλύτερη ομάδα αξιοποίησης μιας ιδέας στον κόσμο, αν η Νέα ιδέα δεν είναι αντίστοιχα μια παγκοσμίως κατοχυρωμένη εφεύρεση, με μεγάλες πιθανότητες μπορεί να κάναμε μια τρύπα στο νερό επενδύοντας σε μια ιδέα που μπορεί να αντιγραφεί τόσο εύκολα ή η ίδια να αποτελεί αντικείμενο αντιγραφής.

Το να συγκεντρώσεις μια καλή ομάδα είναι σχεδόν μόνο οικονομικό πρόβλημα άρα είναι και αρκετά εύκολο (αν έχεις τα χρήματα). Το να έχεις μια Νέα ιδέα που να αποτελεί πανευρωπαϊκή εφεύρεση είναι κάτι που δεν βρίσκεται ούτε αγοράζεται εύκολα…

Κάποιος θα έλεγε πως πρέπει επίσης να μετράμε την ποιότητα της ιδέας. Αλλά όσο πιο μεγάλη και ρηξικέλευθη είναι μια ιδέα τόσο πιο δύσκολο ειναι να την εκτιμήσεις. Παραδείγματος χάριν, το ποντίκι σε συνδυασμό με το Graphical User Interface θεωρήθηκε από τους επαΐοντες επιστήμονες της Xerox την δεκαετία του 80 ως μια σχεδόν άχρηστη ιδέα, ο Steve Jobs όμως με το ποντίκι και το GUI άλλαξε την ιστορία των υπολογιστών! άλλαξε τον τρόπο που οι άνθρωποι επικοινωνούν με τις μηχανές...

Σήμερα ποιος είναι σίγουρος πως δεν θα απορρίψει την επομένη επανάσταση όταν αξιολογεί μια νέα και ρηξικέλευθη ιδέα;

Η ιδέες πρέπει να απελευθερώνονται στην αγορά, μόνο τότε μπορούν να δείξουν την πραγματική τους αξία.

Άρα η παρατήρηση που φαινομενικά φαίνεται σωστή και ανιδιοτελής από διαφόρους διαπλεκόμενους στις χρηματοδοτήσεις όπως ο ΕΟΜΕΧ, που τονίζουν τάχα αθώα, πως καινοτομία «Αποτελεί διαδικασία εφαρμογής και διαχείρισης μιας νέας ιδέας ή εφεύρεσης. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη νέα ιδέα ή εφεύρεση.»

Η σπουδή αυτή, του να κάνουν τώρα αυτού του είδους τις παρατηρήσεις κάποιοι κύκλοι, κρύβει από πίσω την αλήθεια, πως αν δοθεί πραγματικά σημασία στο Νέο από τις διαδικασίες αντικειμενικής αξιολόγησης π.χ. του Νέου Επενδυτικού Νόμου, που αποδεικνύετε και καταγράφεται από τον ΟΟΣΑ με τις Τριαδικές Πατέντες και τα Ευρωπαϊκά Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας, θα περιοριστή η δυνατότητα λαμογιάς ραγδαία, μιας και μια Ευρωπαϊκή Εφεύρεση είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει λάφυρο και να την εκμεταλλευτεί ο οποιοδήποτε πονηρός…

Η εκ’ του πονηρού προσπάθεια απομείωσης της αξίας της εφεύρεσης στην αλυσίδα της καινοτομίας και η αποδόμηση της έννοιας του Νέου από διαφόρους καλοθελητές, έτσι ώστε Νέο, να είναι ακόμα και η αναδιοργάνωση της βιτρίνας ενός φούρνου ή μιας τουριστικής μονάδας (εγχειρίδιο περί καινοτομίας, του ΕΟΜΕΧ) ούτως ώστε να ονομάζετε "καινοτομία", να επιδοτείτε και να χαίρει σειράς κινήτρων, μας έφερε εδώ που είμαστε ως χώρα.

Ο ΟΟΣΑ, σας αρέσει δεν σας αρέσει κύριοι, μετρά την καινοτομία μετρώντας τις εφευρέσεις μας και την διάχυση τους στην οικονομία. Με μια πατέντα ανα 1,2 εκ. κατοίκους και με 5 φορές (ναι χ5!!!) πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ η αιμορραγία των εφευρέσεων μας στο εξωτερικό με κατοχυρώσεις Ελλήνων για λογαριασμό πολυεθνικών δεν μας βγάζει πουθενά…

Οι δυο τελευταίες εκθέσεις του ΟΟΣΑ:

Δείτε το ιστόγραμμα "Patents with foreign co-inventors", "Triadic patents", "Venture Capital", "% GERD financed from abroad"

OECD Science, Technology and Industry Outlook 2010

OECD Science, Technology and Industry Outlook 2008

Δεν λέω πως πρέπει να μην βοηθούμε τον φούρναρη, τον αγρότη, τον βιοτέχνη, ή τον νησιώτη με το 85% των πόρων…! αλλά αυτό το 15% που περισσεύει από το φαγοπότι, πρέπει να πηγαίνει εκεί που πρέπει, επιτέλους!!!

Στην χώρα μας, δεν παράγουμε παραπάνω από 12 - 16 προϊοντικές Ευρωπαϊκές Εφευρέσεις τον χρόνο… ελάχιστες δηλαδή… επιπλέον όλες έχουν ονοματεπώνυμο και περιγραφή του αντικείμενου διεθνώς δημοσιευμένο και σε κοινή θέα...! τι θα παθαίναμε αν διαθέταμε με το 0,0005% του ΕΣΠΑ σε αυτές? Αμάν με αυτή την κατσικά του γείτονα σε αυτή την χώρα…!!!

Αν λέμε σιγά, τι το νέο παρουσίασε η Apple με το iPhone; λ.χ., μας διαφεύγει πως στο εσωτερικό του το iPhone δεν κρύβει, ούτε μια, ούτε δυο παγκόσμιες εφευρέσεις, αλλά μερικές δεκάδες… που είτε ανήκουν στην Apple είτε της αγόρασε πληρώντας αδρά και σίγουρα πολλαπλάσια χρήματα από όσο της κόστισε η ανάπτυξη του προϊόντος και η αρχική προώθηση στην αγορά…

Η εφευρετικότητα και οι εφευρέσεις και ιδιαιτέρα οι Ευρωπαϊκές, αποτελούν το μέγιστο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα αυτής της χώρας.

Το Coralia, το Blind type και τόσες άλλες επιτυχίες των Ελλήνων στο εξωτερικό, είχαν και έχουν, ΟΛΕΣ!!!, ως αντικείμενο συναλλαγής μια διεθνή εφεύρεση από πίσω.

Η εφευρετικότητα και η αναγωγή της ως μέγιστο ζητούμενο στην αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξης της χώρας μας, αποτελεί μονόδρομο.

Η εφευρετικότητα του λαού μας είναι το ακαταμάχητο όπλο των Ελλήνων, ακόμα και από την αρχαιότητα, καιρός μας είναι να το χρησιμοποιήσουμε.

TEBE (ΟΑΕΕ), μια ιστορία Ελληνικής τρέλας...

Επειδή είναι της επικαιρότητας...

Το ΤΕΒΕ (ο σημερινός ΟΑΕΕ), ιδρύθηκε με τον νόμο 6364/1934 με τις υπογραφές του τότε, Προέδρου της Δημοκρατίας, Αλεξ. Ζαϊμη και των Υπουργών, Σπ. Ταλιαδούρου, Δ. Χελμη, Στ. Στεφανόπουλου, στις 31/10/1934.

Το 1935 συγκροτείται το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο.

Το 1938 συντάσσεται το πρώτο καταστατικό.

Το 1939 τίθεται σε λειτουργία ο Ασφαλιστικός Οργανισμός.

Το 1940 δίνει σχεδόν όλα τα αποθέματα του, 17εκ δρχ., στο κράτος για τον πόλεμο.

Το 1941 – 1943 χορηγεί «βοηθήματα» σε «γέροντες» και «χήρες» από ότι έχει απομείνει... (εισφορές τι είναι αυτό; που; στην κατοχή;!;!)...

Το 1951 μετατρέπουν τα «βοηθήματα» σε συντάξεις...

Με άλλα λόγια, έτσι για να λέμε τα σύκα - σύκα και την σκάφη – σκάφη...

Κοιτάτε να δείτε τι έγινε...

Κάποιοι κάποτε (1931) είπαν... «εμείς τι θα γίνει δεν θα πάρουμε σύνταξη ποτέ;»

Και έτσι δημιουργήθηκε, το ΤΕΒΕ...

Και μόλις ιδρύθηκε είπαν... «αλλά πως θα γίνει ΕΜΕΙΣ να πάρουμε σύνταξη ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ; Αφού το ταμείο δεν έχει φράγκο και κανένας μας δεν έχει πληρώσει ποτέ εισφορές;»

Και απάντησε κάποιος φωστήρας της λαμογιάς, κλασικός ελληνάρας... «θα το κάνουμε αναδιανεμητικό, δηλαδή οι νέοι θα πληρώνουν εμάς που δεν δώσαμε ποτέ εισφορές!!!!»

Kαι είπαν οι συνδικαλιστές, όλοι 5-7 χρόνια πριν από την σύνταξη... «ΩΩΩ... τι καλή ιδέα!!!»

Κάποια φωνούλα που είπε... «μα ρε παιδιά, αυτό είναι άδικο για την νέα γενιά, να πληρώνει εμάς... και επιπλέων οι επιχειρήσεις έχουν ρίσκο και ίσως να μην είναι σωστό να έχουμε αναδιανεμητικό σύστημα αλλά κεφαλαιοποιητικό ώστε αν κάποιος πέσει έξω, να μην είναι υποχρεωμένος να πληρώνει τους προηγούμενους»... σύντομα έβγαλε τον σκασμό και έφαγε και κάνα δυο καρπαζιές για να μην ξανά ξεστομίσει τέτοια χαζομάρα ποτέ...

Έτσι όλοι τους χωρίς να έχουν πληρώσει ποτέ εισφορές... καλόφαγαν και καλό-ήπιαν στην υγεία των κορόιδων από το 1946 και μετά και για καμιά 30 χρόνια... και για να είναι σίγουροι πως τα θύματα θα πληρώνουν, έκαναν και ποινικό αδίκημα την μη καταβολή εισφορών...

Φυσικά και οι χήρες τους έτρωγαν και έπιναν μέχρι πρόσφατα... μέχρι και αυτές να αποδημήσουν εις κύριον...

Ένα παράδειγμα τρέλας...

Τρεις Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί, ξεκινούν μια εμπορική επιχείρηση, την ίδια στιγμή, με αντικείμενο την μεταπώληση Η/Υ, ο ένας Βέλγος στο Βέλγιο και οι άλλοι Έλληνες στην Ελλάδα, ο ένας του πολυτεχνείου με ασφάλιση ΤΣΜΕΔΕ και ο άλλος των ΤΕΙ με ασφάλιση υποχρεωτικά στον ΟΑΕΕ...

Κάποιος θα έλεγε πως είναι όλοι ίσοι... έτσι δεν είναι;;;... περίπου τις ίδιες σπουδές... πολίτες τις ενωμένης Ευρώπης…

Για να δούμε...

Για τα πρώτα πέντε χρόνια οι δουλειές πάνε καλά, όλοι πληρώνουν τις εισφορές τους... ξαφνικά τον έκτο χρόνο υπάρχει παγκόσμια ύφεση και πλέον με το ζόρι πληρώνουν τις εισφορές τους...

Από τον έβδομο χρόνο και μετά κανείς δεν πληρώνει εισφορές… μετά από τέσσερα χρόνια και οι τρεις κλείνουν τις επιχειρήσεις τους...

Χρωστούν λοιπόν εισφορές τεσσάρων ετών...

Ο Βέλγος ζητά από το ταμείο του να του επιστρέψει τις εισφορές του, μιας και δεν θέλει σύνταξη... το ταμείο τις επιστρέφει χωρίς δεύτερη συζήτηση... βλέπετε είναι κεφαλαιοποιητικό το σύστημα...

Ο ‘Έλληνας του πολυτεχνείου χρωστά τις εισφορές του, αλλά τουλάχιστον δεν τον κυνηγά κανείς...

Ο άλλος Έλληνας του ΤΕΙ, (επειδή έχει ΟΑΕΕ) εντελώς τυχαία τον πιάνει ένας τροχαίος αστυνομικός για παράνομο παρκάρισμα... ο αστυνομικός κατά την φάση της εξακριβώσεις στοιχείων διαπιστώνει πως έχει να κάνει με φυγόδικο... τον συλλαμβάνει και τον βάζει φυλακή... επειδή εκκρεμούν δυο καταδίκες του για φυλάκιση... μιας και χρωστά στον ΟΑΕΕ... το χαρτί γράφει επί λέξει... «κατά συρροή εγκληματίας»...!!!

Βλέπετε έχει δυο μηνύσεις από τον ΟΑΕΕ και αυτό τον κάνει κατά συρροή εγκληματία...!!!

Τρεις άνθρωποι που ο ένας απλά γεννήθηκε στο Βέλγιο και οι άλλοι δυο Έλληνες που η μόνη διάφορα τους ήταν η σχολή που σπούδασαν...

Ο ένας (Βέλγος) κλίνει την επιχείρηση του και με λεφτά στο χέρι...

Ο Έλληνας του πολύτεχνου απ’ έξω… ενώ ο άλλος του ΤΕΙ στο κάγκελο, ως «κατά συρροή εγκληματίας»...!!!

Για ποια ισονομία μιλάμε; για ποιο Σύνταγμα; ποιο Ευρωπαϊκό κεκτημένο; για ποια δικαιώματα του ανθρώπου;... και φυσικά για ποια ανταγωνιστικότητα μιλάμε;;;

Ακόμα δεν έχει καταδικαστεί η χώρα για αυτή την βλακεία από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είναι δυνατών;

Είναι απαράδεκτο να είναι ποινικό αδίκημα η μη καταβολή εισφορών…!!! Την στιγμή που κανένα άλλο ταμείο επαγγελματιών δεν έχει τέτοιο όρο...

Αλλά η αιτία του προβλήματος είναι άλλη... το ΟΑΕΕ πρέπει να είναι καιφαλοποιητικό, δεν είναι δυνατόν κάποιος που αναλαμβάνει ρίσκο να πρέπει να πληρώνει και επί ποινή φυλακίσεως εισφορές... προσοχή δεν μιλάμε για τις εισφορές των τυχών υπαλλήλων του, αλλά για τις δικές του τις προσωπικές του εισφορές...

Το κράτος επιπλέον πρέπει να τροφοδοτεί ένα μεγάλο μέρος των εισφορών μιας και οι επιχειρηματίες είναι αυτοί που παράγουν τις εισφορές των υπαλλήλων, αλλά και το ΑΕΠ της χώρας, αναλαμβάνοντας ρίσκο...

Δεν είναι δυνατών άνθρωποι που έχουν δουλέψει για μια δεκαετία και έχουν δώσει γλυκό ψωμί σε οικογένειες και οικογένειες, αν πτωχεύσουν να τους πετάμε στα σκουπίδια, σαν στημένες λεμονόκουπες, επειδή δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν τις εισφορές τους...

Επειδή κάποιοι, κάποτε, για να περάσουν εκείνοι καλά, τα κάνανε σαν τα μούτρα τους, πρέπει όλοι εμείς τώρα, να πληρώνουμε το μάρμαρο;!;!...

Δηλαδή το σύστημα είναι... κλέψε σήμερα και βάλε στην άκρη γιατί αν δεν το κάνεις θα κοιμάσαι ή στο παγκάκι ή στην φυλακή...!!!

Τι δίλημμα είναι αυτό; θα τρελαθούμε εντελώς;;;