Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

Eurobond/FTT, a solution for deficit crisis, Marx and Financial Capitalism…

The Munich based iFo thing tank estimates the cost of Eurobonds for Germany, according to this report "What Eurobonds will cost?" , in these hard times, will reach the amount of 47Bilion euro’s annually.

The Financial Transaction Tax (FTT) is the proposed innovative financing solution that EU Parliament has voted in this resolution "Innovative financing at a global and European level" .

According to the above resolution the income of that tax could be in the range of 200 Billion euro’s annually for EU 27:

14.  Emphasises the current revenue estimates for a low-rate FTT, which could, with its large tax base, yield nearly EUR 200 billion per year at EU level and $650 billion at global level; considers that this could constitute a substantial contribution by the financial sector to the cost of the crisis and to public finance sustainability

The 2010 EuroZone 17 members contribution to EU27 GDP was 9.2 trillions euro’s and the EU27 GDP contribution of the rest of EU27 members was about 3 trillions euro’s.

What if we create a mechanism that will issue Eurobonds and compensate the extra cost’s of the combined interest with funds coming from a proportion of the implementation of FTT in relation to EuroZone contribution in EU27 GDP?

The 50% of the 200bilions can balance the 47bilions extra cost for German economy and additionally leave enough headroom to combat future extremes...

That will create a high leverage balancing feedback mechanism against the financial system extreme speculation, which will automatically balance the effects of the EuroZone state debt, those providing long term stability in the system without the need of direct ECB interventions in debt markets.

If that novel mechanism, issues Eurobonds, which can be used mainly and freely, without ceiling, for real economy investments towards growth and on the same time have an algorithm which will set an allowance limit for typical state debt bonds directly related to state deficit level, in a way that will enable a not very strict and central Economic Governance of EuroZone those easier to implement, our problem will be solved.

A mechanism like that will change the level of markets speculation interference to real economy, with the implementation of a high leverage upwards growth spiral.

Our systemic financial problem's are directly related to the lack of returns to the real economy. Our financial institutions are draining liquidity from real economy because most of their earnings are coming from "not productive origin", since their profits are coming from turning around money without producing real tangible value like, food, equipment, houses etc. value that consequently employ's labor, create income and spreads growth.  

Its idicative the follwing quote from the above EU Parliament resolution about FTT:

C.  whereas the spectacular rise in the volume of financial transactions in the global economy within the last decade – a volume which in 2007 reached a level 73.5 times higher than nominal world GDP, mainly owing to the boom on the derivatives market - illustrates the growing disconnection between financial transactions and the needs of the real economy,

As an immediate systemic consequence of that fact that adds up with the multitrillion bank bailout packages, which twist's the essence of risk and subsequent loss towards to wrong doings of the financial monster investment banks, creates a constantly and fiercely move of wealth from many poor people and middle class population, towards to a sum of very-very few people around the globe which hold wealth proportionally huge when compared to their real needs, even when these needs are extremely heavily exaggerated.

Don’t get me wrong, I’m not suggesting to revolute and go to the other side and seize their wealth... I'm not even close to be a Communist…

But this extreme imbalance and constant dry out of capital in the mid-low level population of our economies has made leading economists like Nouriel Roubini to state to Wall Street Journal few days ago:

Karl Marx had it right.  At some point, Capitalism can destroy itself.  You cannot keep on shifting income from labor to Capital without having an excess capacity and a lack of aggregate demand.  That's what has happened.  We thought that markets worked.  They're not working.  The individual can be rational.  The firm, to survive and thrive, can push labor costs more and more down, but labor costs are someone else's income and consumption.  That's why it's a self-destructive process.

So ECB and Germany must agree and allow a Eurobond combined with FTT that will also finance real economy, along with a mechanism that will finance start-ups in order to create a massive innovation movement, which will break that death spiral that we live today and save Capitalism from extinction.

I propose to counteract and balance, this systemic problem, (constant shift of income towards to super rich) with massive entrepreneurship and NOT with a revolution… Entrepreneurship needs funds, current economic climate in Europe, with deficits and the lack of interbank trust, have made start-up capital in form of loan or equity to be almost in extinction… which means that we have to act fast...

So first we have to solve the debt crisis and then apply the appropriate instruments , which will be financed with a very small proportion of taxes (FTT, Eurobond's etc.), in order to create this massive entrepreneurship movement, which will force wealth to return to people, not with a violent proletarian revolution, but instead with entrepreneurship, merit and heavy competition against multinational’s, a revolution which will at the end, increase the number of producers and subsequently increese the offering of goods, lower living costs and give jobs to all.

What I’m really proposing is to turn Financial Capitalism that we live today, back to the good old Entrepreneurial Capitalism (a bit upgraded and more open though...), that was dominant back in the 60’s and 70’s… 

Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Η Apple έχει αξία μεγαλύτερη από τις 32 μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές τράπεζες…

Διαβάζοντας αυτό άρθρο http://bit.ly/ocmsPF σκέφτηκα πως η καινοτομία και η παράγωγη αξίας, ήταν, είναι και θα είναι, πάνω από όλα… Μετά σκέφτηκα πως οι Ελληνικές τράπεζες δεν έχουν κάνει κάτι διαφορετικό από τις Ευρωπαϊκές…

Σε αυτό το άρθρο http://bit.ly/nqRVKF φαίνεται πως οι επενδύσεις από κεφάλαια υψηλού κινδύνου (Venture Capital, VC) στην Ευρώπη είναι 7$ ανά κάτοικο, στην Αμερική στο σύνολο, είναι 72$, στο Ισραήλ είναι 142$ και στην φημισμένη Silicon Valley είναι 1800$... Ναι καλά διαβάσατε… 1800$ ανά κάτοικο… Γι' αυτό η Apple η Google και τόσες άλλες μικρές και μεγάλες εταιρείες, μπορούν να έχουν τετοια αξία μετά από χρόνια...

Στην Ελλάδα, κατά δήλωση της HVCA (η ένωση των VC’s στην Ελλάδα) από το 2001 μέχρι σήμερα έχουν επενδυθεί περίπου 100εκ. σε 44 δράσεις… το 35% των κεφαλαίων του ΤΑΝΕΟ, δηλαδή περίπου 1,3$ ανά κάτοικο… τα χρήματα αυτά είναι κατά 50% με εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου… άρα 0.7$ ανά κάτοικο είναι από τις τράπεζες…

Ναι, 44 επενδύσεις μόνο!... Ανάμεσα από κατατεθειμένα περίπου, 6 – 7 χιλιάδες επενδυτικά σχέδια την τελευταία δεκαετία, στα Ελληνικά τραπεζικά VC’s… Ναι χιλιάδες…!!!

Δηλαδή επένδυση, στην καινοτομία σχεδόν ανύπαρκτη… 50εκ.€ σε μια δεκαετία… και ακόμα μικρότερη μιας και μόνο οι 16 δράσεις ήταν κάπως καινοτόμες και ελάχιστες πραγματικά υψηλού ρίσκου!!!

Οι δικαιολογίες πολλές… φταίνε οι ιδέες, οι Έλληνες entrepreneurs δεν μοιράζονται, το φορολογικό σύστημα και άλλα τέτοια περί επιχειρηματικής κουλτούρας και κράτους...

Στην πραγματικότητα κατά παραδοχή της HVCA δεν γίνονται ποτέ επενδύσεις σε start-ups, δηλαδή σε στάδιο πρώιμο (early stage) που δεν υπάρχει ούτε προϊόν, ούτε  έσοδα...

Και αυτό γιατι, δεν βγαίνουν τα διαχειριστικά έξοδα σε μικρές επενδύσεις κάτω του 1,5εκ ευρώ... δηλαδή οι προμήθειες των golden boys... έτσι δεν μπορούν να κάνουν μικρές επενδύσεις, 150-300χιλ € π.χ. σε βήματα, με αποτέλεσμα να απορρίπτονται όλα τα start-ups...

Σε πρόσφατη διαβούλευση με το κράτος, με παρών το ΥΠΑΑΝ, την ΓΓΕΤ, την Ένωση Τραπεζών, σε ερώτηση σημαίνοντος Fund Manager (Evangelos Simoudis, Trident Capital) από την Silicon Valley, πως αν δεν κάνουν επενδύσεις σε βήματα σε πρώιμα στάδια με μικρά ποσά είναι δυνατών, αν είχε εφευρεθεί το Facebook στην Ελλάδα, να μην γινότανε ποτέ πραγματικότητα?... γιατί δεν θα έβρισκε χρηματοδότηση?... και η κυνική απαντηση των Ελληνικών VC's ήταν "Ναι, δεν υπάρχει περίπτωση ένα Facebook να ξεκινούσε με δική μας χρηματοδότηση στην Ελλάδα..."!!!

Έτσι συμβαίνει το οξύμωρο και οι τράπεζες μας που διαχειρίζονται τα VC's, τις Εταιρείες Επενδύσεων Κεφαλαιου ΥΨΗΛΟΥ ΡΊΣΚΟΥ, να διακατέχονται από τρόμο απέναντι στο επενδυτικό ρίσκο (risk aversion)... Απίστευτο?

Ένας διευθυντής επενδύσεων μου είχε πει το 2009, για μια καινοτόμο πρόταση που είχα καταθέσει τότε στο VC του και την καταγράφω στην πρώτη ανάρτηση αυτού του blog:

«κανονικά θα έπρεπε την πρόταση σου να την χρηματοδοτήσουμε με κλειστά μάτια… μιας και έχει όλα τα χαρακτηριστικά για μια επιτυχημένη επένδυση… αλλά τέτοια πρόταση δεν περνάει από το συμβούλιο… βλέπεις είναι βαριά τα συμβούλια… αν βάζαμε 1 εκ σήμερα θα θέλαμε σε 1 χρόνο να περνάμε 300χηλ στα σίγουρα… για να επενδύσουμε…» εγώ άφωνος… «Δηλαδή έπρεπε ήδη να είχες απόδοση ιδίων κεφαλαίων 30% με 40%, σήμερα… για να μπούμε στον κόπο να το φέρουμε στο συμβούλιο...» του απαντώ πως, αν είχα τέτοια έσοδα δεν θα ασχολούμουνα καν μαζί τους… «έχεις δίκιο, για αυτό και δεν βρίσκουμε επενδύσεις…» μα είστε κεφαλαίο υψηλού κινδύνου!!? είπα με απορία… 

Θα μου πείτε, είχε δίκαιο ο άνθρωπος, γιατί να επενδύσουν σε καινοτόμες δράσεις υψηλού ρίσκου? 

Δεν θα χάσουν τα λεφτά τους? 

Χμμμ… και τώρα που δεν επένδυσαν στην καινοτομία, στην εξωστρέφεια, στους νέους μας, στην οικονομία μας, τα κράτησαν, τα έκαναν καταναλωτικά δάνεια, τσιμέντα κ.α., δεν τα έχασαν, έτσι?

Για να δούμε τον παρακάτω πινάκα:


Ο πινάκας δείχνει την τιμή κλεισίματος της μετοχής των τεσσάρων μεγαλυτέρων Τραπεζών της χώρας μας και την κεφαλαιοποίηση τους σε δυο χρονικές στιγμές… Η πρώτη τον Αύγουστο του 2007 και η δεύτερη σήμερα… οι απώλειες είναι ορατές…

Κύριοι, οι τράπεζες μας έχασαν από την ΜΗ ορθολογική επένδυση στις καινοτόμες ιδέες των Ελλήνων μακράν περισσότερα… 

Όπως βλέπετε, επειδή η Ελλάδα έφτασε να μην παράγει τίποτα, με την αμέριστη βοήθεια των κυριών τραπεζιτών μας (βλέπε 6000 επενδυτικά σχέδια που απερρίφθησαν), τώρα έχασαν το 90% της αξίας των μετοχών τους…

Τι θα πάθαιναν αν έδιναν αντί 10εκ /χρόνο, 200εκ /χρόνο σε startups? Και τις επενδύσεις υψηλού ρίσκου τις κάναμε από 0,7$ ανά κάτοικο, 14$ ή 30$... Και είχαμε σημερα διπλάσιες εξαγωγές, ελάχιστα αρνητικό ισοζύγιο πληρωμών... θα είχαμε το ίδιο ακριβώς πρόβλημα στην Οικονομία μας?

Για σκεφτείτε τώρα και πείτε μου, ποιο είναι μεγαλύτερο ρίσκο? 

Να κινδυνεύεις να χάσεις 2δις ευρώ ή να χάσεις στα σίγουρα 64δις?

Κύριοι τραπεζίτες, αν είχατε μικρότερη απληστία, σήμερα η χώρα μας θα ήταν διαφορετική… 

«…είναι βαριά τα συμβούλια…» εεε?... Τώρα πληρώστε…



Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Έχω ένα όνειρο….

Ονειρεύομαι την μέρα που τόσοι θετικοί άνθρωποι όπως η Ρόζα, ο Παναγιώτης, ο Πασχάλης, ο Δημήτρης, ο Ανδρέας, ο Χρήστος, ο Βασίλης, ο Μενέλαος, ο Μανώλης, ο Γιάννης, ο Γιώργος, ο Στάθης, ο Μιχάλης, η Αλίκη, ο Αρίστος και τόσοι άλλοι, που από όλες τις θέσεις που βρίσκονται προσπαθούν, να βοηθήσουν τον ανώνυμο γείτονα μου που είχε μια καλή ιδέα, να έχουν την ευκαιρία, πραγματικά, απτά, να τον βοηθήσουν, όχι μόνο με λόγια και χτυπήματα στην πλάτη δείχνοντας του το κενό…

Ονειρεύομαι την μέρα που όλες οι δράσεις StartupGreece, Επιχειρώ, StartupWeekend, Startegy, OpenCoffee, jelly, AppCamp και τόσες άλλες, θα δίνουν όχι μόνο ελπίδα, αλλά και μια οργανωμένη διέξοδο στην δημιουργικότητα μας, μαζικά, όχι μόνο σε κάποιους, δυο, τρεις τυχερούς, αλλά σε πολλούς ικανούς…

Ονειρεύομαι την μέρα που ο Γιώργος, ο Βάγγελης, ο Πάνος, ο Φάνης που θα χρειάζονται ένα ειδικό εργαλείο που κρύβεται σε κάποιο εργαστήριο Πολυτεχνείου ή μια ειδική μέτρηση που μπορεί να γίνει σε κάποιο ερευνητικό κέντρο ή ένα καλό video ή ένα μάρκετινγκ plan ή μια νομική συμβουλή για μια πατέντα… όχι μόνο να μπορούν να το/την βρουν, αλλά και να έχουν την δυνατότητα, να το/την χρησιμοποιήσουν, εύκολα, με ένα κλικ…

Ονειρεύομαι την μέρα που η εμπειρία των φτασμένων ανθρώπων θα αναμιγνύεται, με αρετή και εθελοντισμό, με τους νέους δημιουργούς, έτσι ώστε η αξία και οι δυνατότητες αυτής της χώρας να κυριαρχήσουν και να μας επαναφέρουν εκεί που μας αξίζει…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα βραβεύουμε απλά, με μερικά χιλιάρικα ή κάποιο έπαινο, έναν καινοτόμο, αλλά θα του δίνουμε πραγματικά την ευκαιρία να υλοποιήσει και να απελευθερώσει τις ιδέες του στις αγορές…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα αξιολογούν τις ιδέες μας τραπεζικά στελέχη, ή ειδικοί, ή αξιολογητές που έχουν το θέσφατο… αλλά απευθείας η αγορά, ο ανώνυμος διπλανός μου… όχι ένας ή δυο, αλλά χιλιάδες διπλανοί μου…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα έχει σημασία, αν έχω τα χρήματα, ή αν ήμουν τυχερός και βρήκα τον επενδύτη, για να ξεκινήσω ένα startup, αλλά θα αρκούσε μόνο η ικανότητα μου να το κάνω και η δύναμη της ιδέας μου να κερδίσει τις αγορές…

Ονειρεύομαι την μέρα που θα μπορώ να υλοποιήσω τις ιδέες μου μέσα από οργανωμένες διαδικασίες, που δεν θα προαπαιτούν χρήματα που σχεδόν κανείς μας δεν έχει…

Ονειρεύομαι την μέρα που η αποτυχία θα είναι μόνο το σκαλί για την επόμενη επιτυχία…

Ονειρεύομαι την μέρα που δεν θα μιλάμε ακατάσχετα για καινοτομία, αλλά που θα μπορούμε να την εφαρμόσουμε στην πράξη, μαζικά όλοι μας, χωρίς επίπλαστα εμπόδια…

Ονειρεύομαι την μέρα που το πρόβλημα δεν θα είναι τα χρήματα… αλλά οι ικανότητες μας να πετύχουμε και να συνεργαστούμε…

Ονειρεύομαι όλα αυτά να τα πετύχω τους επομένους οκτώ μήνες… λέτε να τα καταφέρω? Τι? Είμαι τρελός ονειροπόλος? Μπορεί... αλλά θα έχω προσπαθήσει...

Σας πληροφορώ πως και χρήματα υπάρχουν και είναι όλα εφικτά… θέληση και ανοιχτό μυαλό χρειάζεται.

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Η απατηλή σχέση των Γερμανών με το ασφαλιστικό μας σύστημα…



Αν διαβάσουμε αυτό το κομμάτι που παραθέτω και βρήκα τυχαία στην ερευνά μου για το ασφαλιστικό σύστημα, μπορούμε να κάνουμε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση στο κείμενο που βρίσκεται στην 14 σελίδα στο προοίμιο του αναγκαστικού νόμου 1846/1951 του Βασιλιά Παύλου.

Η αξία των απωλειών λόγο της κατοχής του 1941 – 1944, όπως τις περιγράφει ο αναγκαστικός νόμος, ισούται με 1.549.000 χρυσές λίρες της εποχής που αντιστοιχούν σε 11,339 τόνους χρυσού (7.32 γραμμάρια χρυσού το κέρμα).

Μέρος λοιπόν, από τα χρήματα του αναγκαστικού δανείου που δώσαμε το 1942 στην Γερμάνια από τον χρυσό που ήταν στην Τράπεζα της Ελλάδος ανήκε στους Έλληνες ασφαλισμένους…

Αν είχαμε δανείσει τότε 11,339 τόνους (έντεκα τόνους) χρυσού στην Γερμανία ή στους συμμάχους από το ασφαλιστικό μας σύστημα, και σήμερα έπρεπε να πάρουμε πίσω τον χρυσό μας με τους τόκους, το βάρος του θα έπρεπε να ήταν περίπου από Χ70 έως Χ110 φορές αυτό που δανείσαμε τότε, συμφωνά με τα Αμερικανικά επιτόκια καταθέσεων από το 1945 μέχρι σήμερα. Για να αντιληφτούμε την ωφέλεια τους, αν αυτοί που τα πήραν τότε τα είχαν επενδύσει σε ένα μείγμα μετοχών του S&P500 θα είχαν απολαβές Χ700 περίπου μέχρι σήμερα.

Αν πούμε πως από τον παραπάνω υπολογισμό ισχύει ο συντελεστής επί Χ90 τότε θα έπρεπε οι σύμμαχοι ή η Γερμάνια να μας επιστρέψει βάρος χρυσού περίπου 1020,51 τόνους. Αυτό θα είχε αξία σήμερα 33.602.332.770,00€ ευρώ. ή 33,6 δις ευρώ… Φανταστείτε πως κάτι ανάλογο έχει συμβεί εν μέρει και στον ΟΑΕΕ.

Αν λοιπόν σήμερα η Γερμανία και οι σύμμαχοι, επέστρεφαν τα χρήματα των ασφαλισμένων μόνο του ΙΚΑ και ταυτόχρονα μετατρέπαμε το ασφαλιστικό μας σύστημα ξανά σε κεφαλαιοποιητικό όπως ήταν προπολεμικά (που αναγκαστήκαμε να το κάνουμε αναδιανεμητικό τότε λόγο των «διαταραχών της οικονομίας» όπως το περιγράφει ευγενικά ο νόμος του 1951, με τα ολέθρια αποτελέσματα του σήμερα) θα καταφέρναμε να αλλάξουμε το κόστος εργασίας και την επιβάρυνση της οικονομίας μας σε εξαιρετικό βαθμό, τέτοιο που θα κάλυπτε και τις γενεές που έρχονται.

Ουσιαστικά οι Γερμανοί και ο πόλεμος του 40, σε συνδυασμό με την έλλειψη μηχανογράφησης και ορθολογικού έλεγχου (μέχρι και οι πεθαμένοι έπαιρναν σύνταξη!), μας ανάγκασαν στην μιζέρια που ζει σήμερα το ασφαλιστικό σύστημα επειδή είναι αναδιανεμητικό (μεροδούλι - μεροφάι δηλαδή…).

Πράγμα που έχει ως συνέπεια την καθίζηση της ανταγωνιστικότητας της ιδιωτικής οικονομίας που αγκομαχά κάτω από το βάρος των εισφορών που φτάνουν το 34,4% όταν στον ΟΟΣΑ είναι 24% (με κεφαλαιοποιητικά συστήματα στο σύνολο τους), με αποτέλεσμα όλων αυτών των στρεβλώσεων τα ελλείμματα (λόγο αναδιανεμητικού) και την εισφοροδιαφυγή (λόγο κόστους εισφορών).

Συμπέρασμα λοιπόν, οι Γερμανοί με τις δικές μας τις πιστώσεις έφτιαξαν την οικονομία τους και ναρκοθέτησαν την δική μας.

O νόμος:


Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

The Greek answer to Y-Combinator, an iDea to democratize access to capital.

90% of Y Combinator Startups Have Already Accepted The $150k Start Fund Offer

Yuri Milner invested 150K$ by just trusting the judgement of Y-Combinator team in all the graduated ventures...


If we read the comments of the article we noticing immediately, how bitter they are...

Why so bitter on this act, of funding all?

In Greece we have a say: One day, a Genie appeared to a Shepard, the Genie said "You have one wish that I can materialize for you, it can be everything, I can make you the richest person on earth, so what is your wish?", and the Shepard answered "I wish the goat of the neighbor to be dead...!!!"

Did we Greeks spread the dead goat disease to the world?

In fact what we all western countries need is to invest in the real economy to tackle the Financialization monster that eats up our jobs and increases our deficit.

I might totally disagree with Y-Combinator that the idea doesn’t matter, but what they do is a good method to evaluate ideas and teams. Although it’s not perfect since its limited to the expertise of a handful of experts, I have a very strong feeling that Yuri will not loose his money… Yuri actually targets to what I call massive innovation…

Marc Dangeard from Entrepreneurs Commons did a research and found that just the 2% of the fastest growing startups are really founded by VC’s and Angels. The rest 98%, that were in some point in time disqualified by VC’s and Angels, were they bad business?

Or did the current system of evaluation failed to pinpoint them as valuable?

In reality as we can’t predict the stock markets, the same way we can’t predict the success of a good idea unless we test it in the market.

Most of the time VC’s and Angels, are just waiting for someone to take the risk and bet first. I’m using the term “bet” because most of the VC’s and Angels see it like gambling. As a society we are used to consider the placement of capital in a venture, a signal to further invest. This sparks a "chicken and egg" circle, in which ideas lost, because none did the first step...

At the end, because there are other ways to make “easier” money like, stocks, commodities etc. we just finance this 2% of the good ideas that are out there, and we see China taking over the real economy every day…

Our Governments are spending trillions of tax payer’s money to save casino banks, why don’t we do the same with our startups? A billion dollars could finance 1000 startups 3000 seeds and 6000 pre-seeds, an investment that could change the life’s of hundreds of thousands of citizens…

But how we going to invest? What will be the filter if not Angels, VC’s and experts?

What we missing is a scalable mechanism that will do all that with transparency, entrepreneurial excellence, derived from the people and be there for the people, with extremely low managerial cost.

We need to democratize access to capital especially on the early stage, seed and startup.

What really Y-Combinator does, is using the business sophistication of a handful of experts, which first evaluate massively submitted ideas and then foster the selected ideas along with the teams behind them, by investing primarily their TIME with them and NOT always their capital for a share of 2% - 8%.

So what actually Yuri did, was to trust the TIME investment of the Y/C team to these ventures in order to invest. He relied on Y/C experts business instinct. Actually he relied to what I call Innovation Dipole, the matching of an experienced business mind set (Y/C team) with a creative mind set (idea promoters, entrepreneurs).

There is a novel system which is doing a similar thing, but in a more scalable way and geographically independent, that it doesn't rely in a handful of experts but instead in the community. The system is called iDea, the acronym comes from Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment. It’s like a massive Y-Combinator driven from the people.

iDea concept claims, that TIME is equivalent to CAPITAL (we always say time is money isn't...), so if someone invests his time to an idea, the idea must be a good one. So people that don't have capital they can invest their TIME on ideas with the help of a system. That TIME investment triggers a series of events that aiming to foster ideas and form good teams that are willing and able to innovate.

The philosophy of iDea concept teaches that, innovation is all about ideas and people, not only capital.

More about iDea concept @


Check out also the theory about Innovation Dipole and notice how it resembles to what Y/C does.

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

Επιχειρηματικότητα, το νέο έγκλημα κατά συρροήν…

Αφορά το Άρθρο 3 για το Προσχέδιο Νόμου «Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής, Αναδιάρθρωση των Φορλογικών Υπηρεσιών και άλλες Διατάξεις Αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών»

Το πρόβλημα σε τέτοιο είδους νομοσχέδια, όπως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση, βρίσκεται στον Defacto δόλο.

Η πράξη της μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών ή της μη καταβολής δηλωμένων παρακρατουμένων φόρων είναι διαφορετική από την μη κοπή αποδείξεων.

Η διαφορετικότητα έγκειται στον δόλο. Στην πρώτη ο δόλος είναι ενδεχόμενος ή δεν υφίσταται καν και στην δεύτερη εμπεριέχεται στην πράξη.

Σε ένα στυγερό έγκλημα όπως ένας φόνος, από το νομικό μας σύστημα υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός και επιπλέον πρέπει να αποδειχτεί ο δόλος «πέραν πάσης αμφιβολίας» για να υπάρχει καταδίκη. Το παράξενο είναι, γιατί δεν υπάρχει και στα «εγκλήματα» κατά του δημοσίου.

Ακόμα και στις ακάλυπτες επιταγές ο δόλος θεωρείται defacto παρολο που εκδότης και αποδέκτης συναινούν στην πράξη, ακόμα και στην μη καταβολή των εισφορών του ΟΑΕΕ, που σημειωτέων το πρόβλημα από την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής κάλυψης ή σύνταξης το έχει ο ίδιος ο «εγκληματίας», ενώ το ταμείο του παρακρατεί, μέχρι να πληρώσει ο «εγκληματίας», όλο το ποσό που έχει δώσει μέχρι εκείνη την στιγμή χωρίς να του προσφέρει εντωμεταξύ απολύτως τίποτα..

Π.χ. ένας επιχειρηματίας που έχει τζίρο λ.χ. 200.000 ευρώ το τρέχον οικονομικό έτος 2010, ένας πελάτης του αγόρασε με πίστωση αξία 50.000 ευρώ, το σύστημα υποχρεώνει τον επιχειρηματία να τιμολογήσει τον μηνά που διακίνησε το εμπόρευμα με ΦΠΑ, ο πελάτης λόγο της πίστωσης θα πληρώσει το 2011, τελικά όμως δυστυχώς δεν πληρώνει τον επιχειρηματία. Έτσι ο επιχειρηματίας πλέον αδυνατεί να λειτουργήσει και δεν μπορεί να καταβάλει ούτε τον φόρο εισοδήματος ούτε το ΦΠΑ το επόμενο έτος του 2011. Σε αυτή την περίπτωση δεν υφίσταται ούτε το γνωστικό στοιχείο ούτε το βουλητικό που καθορίζει τον δόλο.

Μιας και ο επιχειρηματίας, ούτε γνώριζε τι θα συμβεί, ούτε είχε την πρόθεση να μην πλήρωση.


Ο νόμος όμως θεωρεί τον δόλο defacto και το δικαστήριο δεν εξετάζει καν την ύπαρξη του, έτσι ο επιχειρηματίας καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες, εντελώς παράτυπα και κατά παράκληση όχι μόνο του Συντάγματος αλλά ακόμα και της κοινής λογικής.

Αυτή η διαφορά δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα «ενοχοποίησης» πολιτών που προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι παραγωγικό και να επιχειρήσουν.

Τα αποτελέσματα αυτής της κατάπτυστης λογικής των δυο μέτρων και δυο σταθμών όπου λ.χ. αν δεν καταβάλουν τις εισφορές τους, οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ είναι εν δυνάμει εγκληματίες αλλά οι ασφαλισμένοι του ΤΣΜΕΔΕ των μηχανικών δεν είναι…

Δηλαδή ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός των ΤΕΙ είναι εγκληματίας ενώ ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός του Πολυτεχνείου δεν είναι…!

Αυτό οδηγεί τους πολίτες σε μια λογική του τύπου «Αφού αυτοί δεν σέβονται τις Συνταγματικές επιταγές γιατί εμείς να ακολουθούμε?»

Μια λογική εξαιρετικά επικίνδυνη που προκαλεί στρεβλώσεις, μιας και είναι αυτονόητο όπως απορρέει από το Σύνταγμα, η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας πρέπει να ισχύει και να εφαρμόζεται από την πολιτεία για όλους τους πολίτες, αδιακρίτως.

Οι φωνές εργαζομένων με υπαλληλική σχέση εργασίας , αριστεριστών και συνταξιούχων που καλούν την πολιτεία να στέλνει αδιακρίτως τους εγκληματίες επιχειρηματίες στην φυλακή ακόμα και για 5000 ευρώ, ξεχνούν πως αν σταματήσει η επιχειρηματικότητα να παράγει θέσεις εργασίας η ανεργία θα φτάσει στο 80% και τότε, όλοι θέλοντας να είμαστε μόνο υπάλληλοι, ήθελα να ήξερα τι θα κάναμε; Θα πουλούσαμε την χώρα για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Θα εξαφανιζόμασταν; Τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους;…

Κύριοι σοβαρευτείτε, γιατί πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως η επιχειρηματικότητα είναι ότι πιο αριστερό υπάρχει μέσα σε ένα Καπιταλιστικό Κόσμο, που άγετε και φέρετε από τον Χρηματοπιστωτικό Καπιταλισμό, που στην πραγματικότητα καταστρέφει την πραγματική οικονομία καταπίνοντας συνεχώς θέσεις εργασίας, σαν μαύρη τρύπα.

Σχετικά με τον νόμο αυτό, ο κάθε λογικός νομοθέτης θα έπρεπε να εφαρμόζει την βασική αξία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, του να είσαι αθώος μέχρι αποδείξεως της ενοχής σου από την πολιτική αγωγή, πράγμα που δεν συμβαίνει με αυτή την διάταξη.

Το κράτος με τα τελευταία νομοσχέδια όπως γνωρίζεται όλοι, έχει πλέων την δυνατότητα να βρίσκει τα πάντα όταν θέλει. Ακόμα και με δικαστική συνδρομή μπορεί να ζητά τις καταθέσεις και τις επενδύσεις σε ακίνητα και μετοχές από τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οπότε αυτή η λογική της «αδυναμίας» απόδειξης του πόθεν έσχες που σιωπηρά επικαλείτο το νομοσχέδιο που οδηγεί στην defacto ποινικοποίηση όλων αδιακρίτως, είναι αίολη και επικίνδυνη.

Αυτό που ζητά ο επιχειρηματικούς κόσμος είναι το αυτονόητο. Τηρήστε το Σύνταγμα και σεβαστείτε την ισονομία, την ισοπολιτεία και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που θα έπρεπε να εγγυάται ένα δημοκρατικό καθεστώς.

Δεν έχει στεγνώσει ακόμα το μελάνη του ΑΕΔ που αποφάνθηκε πως για χρέη προς το δημόσιο δεν μπορεί να στερείται η ελευθερία του ανθρώπου… αν θέλετε να παραβείτε την απόφαση με το παραθυράκι της επίκλησης του εγκλήματος άρα του ποινικού, ειλικρινά πέστε μας πως αποδεικνύεται ο δόλος όταν ένας άνθρωπος αδυνατεί να πληρώσει πραγματικά; Με πιο θράσος ο κ. Κουτρουμάνης δέχτηκε την εκχώρηση οφειλής στο ΟΑΕΕ, στην ΔOY; Για να μπαίνει ο κακομοίρης, που αδυνατεί να πληρώσει, πιο βαθιά στην φυλακή; Δεν καταλαβαίνεται πως υπάρχουν όρια;

ΑΕΔ 1/2010: Προσωπική κράτηση για χρέη προς το δημόσιο. Κρίση ότι το μέτρο της προσωπικής κρατήσεως διαφέρει των γνησίων μέσων εκτελέσεως (κατάσχεση κλπ), τα οποία συνιστούν άμεση επέμβαση του δημοσίου στην περιουσία του οφειλέτη προς είσπραξη του προς αυτό χρέους, διότι αποτελεί μέτρο καταναγκασμού όχι επί της περιουσίας, αλλά επ` αυτού τούτου του προσώπου του οφειλέτη, προκειμένου να εξαναγκασθεί στη δια παντός μέσου καταβολή του οφειλόμενου χρέους. Τούτο όμως είναι συνταγματικώς ανεπίτρεπτο, ως αντικείμενο στο άρθρο 2 παρ. 1 του συντάγματος.


Κυνηγήστε τους φοροφυγάδες που έχουν δόλο, αποδεικνύοντας τον πρώτα πέραν πάσης αμφιβολίας, όπως κάνουμε σαν ευνομούμενη πολιτεία με τους δολοφόνους, εφόσον έχετε όλα τα μέσα πλέον για να το πετύχετε αυτό και τότε κρεμαστέ τους στο Σύνταγμα….

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Απελευθερώνοντας τις ιδέες…

Νομίζω πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και μπορώ να δημοσιοποιήσω μια πρόταση μου, που έχουμε καταθέσει στην πολιτεία εδώ και αρκετό καιρό, σαν ΕΣΥΝΕ.

Αφορά ένα μηχανισμό που στον πυρήνα του βρίσκεται η απελευθέρωση των ιδεών και της επιχειρηματικότητας από τα δεσμά του κεφαλαίου… τα δεσμά έστω του αρχικού κεφαλαίου…

Ο μηχανισμός ονομάζεται iDea, όπου είναι τα αρχικά του Innovation Dipole Entrepreneurial Assessment, το Δίπολο Καινοτομίας αποτελείται από την δημιουργικότητα και την επιχειρηματικότητα. Δυο στοιχεία/πόλοι που αν συντονιστούν και ισορροπήσουν παράγουν Καινοτομία.

Θεωρώντας πως κανένας δεν θα επένδυε τον χρόνο του σε μια κακή ιδέα χωρίς ικανές απολαβές, καταλήγω σε έναν μηχανισμό, που αξιολογεί και επιλέγει μαζικά ιδέες, που κεντρίζουν το επιχειρηματικό ένστικτο.

Πως γίνεται αυτό; Απλώς βάζοντας τις ιδέες να τις αξιολογήσουν άνθρωποι που έχουν τα χαρακτηριστικά ενός business developer, με δεδομένο πως η θετική τους αξιολόγηση ισοδυναμεί με άμεση δέσμευση/συνεργασία/συνεταιρισμό με τον φέρων την ιδέα entrepreneur, ώστε κατά συνέπεια η σωστή αξιολόγηση να ισοδυναμεί με κέρδος.

Δηλαδή αντί να καταπιέζουμε το ένστικτο ενός αξιολογητή για πιθανή «λαμογιά», απλά να το επιβραβεύουμε. Δίνοντας έτσι την δυνατότητα μαζικά (και όχι μόνο σε κάποιους άγνωστους), σε όσους έχουν τα προσόντα, να είναι ελεύθερα αξιολογητές και εν δυνάμει μελλοντικοί συνεταίροι/συνεργάτες στην δράση που πιστεύουν. Ούτως ώστε αποκλειστικά με την εργασία τους και το ένστικτο τους, να μπορούν να καρπώνονται τα ωφέλει της επιτυχούς αξιολόγησης τους. Επιπλέον ποιος δεν θα σεβόταν την άποψη ενός αξιολογητή/συνοδοιπόρου σε μια επιχειρηματική δράση;

Δημιουργούμε με αυτόν τον τρόπο, ένα μηχανισμό αξιολόγησης σεβαστώ από όλους, εντελώς αξιοκρατικό, δημοκρατικό και ταυτόχρονα αδύνατο να χειραγωγηθεί, μιας και τα δυο μέρη που ορίζουν το αποτέλεσμα, προέρχονται από την ελεύθερη αγορά, έτσι λόγο της μαζικότητας και της αρχικής ανωνυμίας, κανείς δεν θα μπορεί να αλλοτριώσει την διαδικασία.

Η πολιτεία απλά βάζει μόνο τα χρήματα και τους κανόνες και εμείς απλά, αν θέλουμε να αλλάξουμε την ζωή μας, πρέπει να είμαστε άριστοι και αποδοτικοί στο να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας, που όμως εμείς οι ίδιοι ορίσαμε έτσι ώστε τελικά να καινοτομούμε.

Ένας κανόνας που θα μπορούσε να θέσει η πολιτεία μπορεί να είναι λ.χ. η επιτυχία να ορίζεται από τις πωλήσεις αποκλειστικά στο εξωτερικό, αν θέλουμε να προωθήσουμε την εξωστρέφεια.

Ο μηχανισμός θα χρηματοδοτεί με 100% κεφάλαια την διαδικασία αρχικής ανάπτυξης (σύμφωνα με την οδηγία της ΕΕ 2006/C 194/02 άρθρο 5,1 d,e) ώστε όλοι να μπορούν να λάβουν μέρος χωρίς να εξαρτώνται από το αν η οικογένεια τους έχει χρήματα για να επένδυση. Επιπλέον ο μηχανισμός δεν θα επιτρέπει σε κανένα να κερδίσει (εκτός από τον αυστηρό βιοπορισμό) παρά μόνο όταν επιτύχει τον στόχο του.

Οι δράσεις θα λαμβάνουν χώρα σε ειδικά διαμορφωμένα τεχνολογικά πάρκα, τα χρήματα θα τα ελέγχουν οι οικονομικές υπηρεσίες των πάρκων και θα εκταμιεύονται ανάλογα με το business plan, που θα δημιουργείται στην πορεία της δράσης περνώντας επιτυχώς από τις φάσεις pre-seed, seed και startup. Μια δικλίδα ασφαλείας θα μπορούσε να είναι η καταγραφή της φυσικής παρουσίας των φορέων στο πάρκο, με την χρήση βιομετρικών ρολογιών παρουσίας προσωπικού.

Έτσι τελικά όσοι θα θέλουν πραγματικά να πετύχουν κάτι, θα δουλεύουν, όσοι θα θέλουν να εκμεταλλευτούν τον μηχανισμό, απλά θα αποβάλλονται από μόνοι τους ή αναγκαστικά.

Ενδεικτικά, με 75εκ. ευρώ θα μπορούσαμε να χρηματοδοτήσουμε για έξι χρόνια 900 ιδέες με pre-seed από αυτές οι 450 θα συνέχιζαν σε seed και θα καταλήγαμε να τρέχαμε 180 start-ups όπου από αυτά οι 90 θα πετύχαιναν τον στόχο τους και θα αναχρηματοδοτώντας το σύστημα παράγοντας πάνω από 2000 σταθερές θέσεις εργασίας υψηλής αξίας άμεσα και έμμεσα...

Όπως βλέπετε δεν έχω μόνο τρέλα με τις εφευρέσεις και τους εφευρέτες αλλά επιπλέων, οραματίζομαι έναν κόσμο που όλοι μας θα έχουμε την δυνατότητα να απελευθερώνουμε την δημιουργικότητα μας, αξιοκρατικά χωρίς επίπλαστα εμπόδια, όπως κεφάλαια και επιτροπές σοφών.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το iDea στην διεύθυνση: iDea Framework